Amator z wykrywaczem metali odkrył 934 rzymskie srebrne monety w pobliżu Wesseling w Niemczech

Odkrycie w Wesseling

Jesienią 2025 roku amator archeologii Oliver Riedl przeszukiwał pole uprawne w pobliżu Wesseling, położonego na południe od Kolonii w Nadrenii Północnej-Westfalii. Jego wykrywacz metali wielokrotnie sygnalizował obecność metalu, gdy odkrył pierwszą partię 15 srebrnych monet. Riedl przerwał własne poszukiwania i skontaktował się z Urzędem LVR ds. Ochrony Zabytków Archeologicznych w Nadrenii.

Było dla mnie jasne, że zakopano tu coś większego.

Zawodowi archeolodzy wysłani na miejsce przeprowadzili kontrolowane wykopaliska, wydobywając 934 rzymskie srebrne denary o wadze 3,1 kilograma. Znaleziska obejmowały fragmenty ceramiki i ślady słomy, co wskazuje, że pierwotny właściciel zakopał monety w naczyniu ceramicznym wyłożonym słomą.

Pochodzenie i chronologia monet

Numizmatycy ustalili, że skarb jest największym znaleziskiem monet z czasów panowania cesarza Hadriana odkrytym w Niemczech, a także piątym co do wielkości z tego okresu na świecie. Hadrian rządził Cesarstwem Rzymskim w latach 117–138 n.e., choć zakopane monety obejmują niemal trzy stulecia rzymskiej historii. Najstarsza moneta w kolekcji pochodzi z 148 r. p.n.e., kiedy to konsulowie Spurius Postumius Albinus Magnus i Lucius Calpurnius Piso Caesoninus sprawowali urząd w czasach Republiki Rzymskiej.

Około dwie trzecie denarów pochodzi z pierwszego wieku n.e., natomiast najnowsza moneta datowana jest na około 124 lub 125 r. n.e. Poszczególne monety mają średnicę od 17 do 20 milimetrów i zawierają czyste srebro o masie od 4,5 do 3 gramów, co wynika ze zmian standardów menniczych w czasie. Eksperci oceniają, że skarb został celowo ukryty w drugiej ćwierci II wieku n.e., gdy terytorium to należało do sfery administracyjnej Colonia Claudia Ara Agrippinensium.

Kontekst ekonomiczny i dochody legionistów

Archeolodzy zauważają, że starożytni mieszkańcy rutynowo zakopywali płynne aktywa ze względu na brak instytucji bankowych w starożytności. Choć wartość surowca 3,1 kilograma srebra wynosi dziś nieco ponad 6000 euro, badacze podkreślają znaczenie danych historycznych zachowanych w tym zbiorze.

Legionista musiałby zatem oszczędzać cały swój dochód rozporządzalny przez około sześć lat, aby zgromadzić skarb z Wesseling.

Według doradcy naukowego LVR, Rahel Otte, zwykły rzymski legionista w II wieku zarabiał rocznie 300 denarów. Władze wojskowe zatrzymywały około połowę tej sumy na pokrycie kosztów prowiantu, broni i wyposażenia, pozostawiając 150 denarów rocznego dochodu rozporządzalnego. Badacze zauważają, że osoba, która zakopała fortunę, mogła zginąć przed odzyskaniem naczynia lub ujawnieniem miejsca jego ukrycia innym.

Własność i wystawa muzealna

Zgodnie z regionalnym prawem o dziedzictwie kulturowym, 934 denary są własnością kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia. Oliver Riedl otrzyma od władz stanowych nagrodę za znalezisko. 22 września 2026 roku LVR-LandesMuseum w Bonn otworzyło pierwszą publiczną wystawę prezentującą całą kolekcję monet.

Oczywiście możemy jedynie spekulować na temat motywów, ale bardzo prawdopodobne jest, że ktoś chciał zabezpieczyć te pieniądze. W końcu wtedy nie było banków.

Archeolog stanowy Erich Classen pochwalił Riedla za natychmiastowe powiadomienie władz konserwatorskich zamiast samodzielnego prowadzenia wykopalisk, co umożliwiło odzyskanie całego skarbu w jego oryginalnym kontekście archeologicznym.