Zmarła Krystyna Kodymowska, uczestniczka powstania warszawskiego. Miała 98 lat
Krystyna Kodymowska, sanitariuszka i łączniczka Armii Krajowej podczas powstania warszawskiego w 1944 roku, a w późniejszym życiu radca prawny w Gdyni, zmarła 18 sierpnia 2026 roku.
Odejście uczestniczki powstania warszawskiego
Krystyna Kodymowska, łączniczka i sanitariuszka Armii Krajowej, znana w czasie II wojny światowej pod pseudonimem Stokrotka, zmarła w wieku 98 lat. Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych potwierdził jej śmierć 18 sierpnia 2026 roku. Urodzona w 1928 roku w Bydgoszczy jako Krystyna Rafalska, w wieku 16 lat służyła jako ochotniczka w powstaniu warszawskim, udzielając pomocy medycznej i utrzymując łączność pod ostrzałem. W powojennym życiu angażowała się w inicjatywy edukacyjne, takie jak kampania BohaterON, gdzie mówiła o znaczeniu indywidualnej wolności.
Najważniejsza jest wolność, żeby każdy mógł myśleć po swojemu i robić to, co chce i co uważa za potrzebne, a nie to, co ktoś mu każe.
Konspiracja i służba w szpitalu polowym
Jej wojenne doświadczenia rozpoczęły się po wysiedleniu rodziny z Bydgoszczy przez niemieckie władze okupacyjne w maju 1940 roku. Rodzina Rafalskich mieszkała przez kilka miesięcy w Ciechanowie, po czym przeniosła się do Warszawy. W stolicy Kodymowska uczęszczała na tajne komplety i w styczniu 1941 roku wstąpiła do Szarych Szeregów, do 100. Warszawskiej Drużyny Harcerek w hufcu Wola. Do jej zadań należało kolportowanie prasy podziemnej, przygotowywanie paczek dla jeńców wojennych, pomoc ukrywającym się członkom ruchu oporu oraz szkolenia z zakresu łączności.
Po wybuchu powstania warszawskiego 1 sierpnia 1944 roku, 16-letnia Kodymowska dołączyła do służby sanitarnej Armii Krajowej, do oddziału Bakcyl. Stacjonowała w szpitalu polowym u zbiegu ulic Płockiej i Górczewskiej, gdzie w pierwszych dniach walk opatrywała rannych powstańców. Po upadku powstania w październiku 1944 roku została wypędzona z Warszawy wraz z ludnością cywilną. Przebywała w obozie przejściowym, a następnie została wywieziona do przymusowej pracy.
Powojenna kariera i praca w Gdyni
Po wojnie Kodymowska ułożyła sobie życie na północy Polski. Początkowo pracowała w Banku Gospodarstwa Krajowego, jednocześnie studiując prawo w Toruniu, gdzie uzyskała dyplom w 1952 roku. W 1960 roku przeprowadziła się do Gdyni, gdzie przez dziesięciolecia pracowała jako radca prawny. Pozostała aktywna w środowisku kombatanckim jako członkini Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Była matką muzyka Jędrzeja Kodymowskiego, lidera gdyńskiego zespołu rockowego Apteka.
- Urodzona w Bydgoszczy
- Wysiedlona z Bydgoszczy do Ciechanowa, później przeniosła się do Warszawy
- Wstąpiła do 100. Warszawskiej Drużyny Harcerek
- Rozpoczęła służbę jako sanitariuszka i łączniczka w powstaniu warszawskim
- Ukończyła studia prawnicze w Toruniu po pracy w BGK
- Zamieszkała w Gdyni i rozpoczęła pracę jako radca prawny
- Zmarła w wieku 98 lat
Oficjalne pożegnanie i uroczystości pogrzebowe
Władze regionalne i miejskie oddały hołd zasługom Kodymowskiej. Wojewoda pomorska Beata Rutkiewicz wyraziła żal po stracie weteranki największej operacji zbrojnej Polskiego Państwa Podziemnego. Prezydent Gdyni Aleksandra Kosiorek podkreśliła stałe zaangażowanie Kodymowskiej w przekazywanie pamięci młodszym pokoleniom.
Mimo trudnych doświadczeń życiowych zachwycała pogodą ducha, szlachetnością i ogromnym ciepłem. Była naocznym świadkiem historii i z pasją przekazywała swoją mądrość kolejnym pokoleniom.
Uroczystości pogrzebowe zaplanowano na 25 sierpnia 2026 roku o godzinie 11:30. Ceremonia rozpocznie się mszą świętą w kaplicy na Cmentarzu Centralnym Srebrzysko w Gdańsku-Wrzeszczu. Po nabożeństwie nastąpi odprowadzenie na miejsce spoczynku.
