Konflikty · Natzweiler, Reims i Schirmeck

Zmarł Roger Boulanger, ostatni francuski ocalały z obozu Natzweiler-Struthof. Miał 100 lat

Roger Boulanger, deportowany do Natzweiler-Struthof w 1943 roku i zbiegły w kwietniu 1945 roku, zmarł w czwartek 19 listopada, dwa tygodnie po swoich setnych urodzinach. Stowarzyszenie Natzweiler-Struthof poinformowało o jego śmierci w piątek 20 listopada na Facebooku.

Tekst AI na podstawie relacji BFMTV, Η Ναυτεμπορική, Notícias ao Minuto i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Natzweiler, Reims, Schirmeck · Francja
Jak do tego doszło
  1. 1955Otrzymuje tytuł Résistant déporté
  2. styczeń 2026Umiera jego żona Suzanne
  3. 19.11Umiera dwa tygodnie po swoich setnych urodzinach

Śmierć ogłoszona przez stowarzyszenie

Stowarzyszenie Natzweiler-Struthof, Histoire et mémoire, poinformowało w piątek 20 listopada, że Roger Boulanger zmarł poprzedniego dnia, w czwartek 19 listopada. W poście na Facebooku stowarzyszenie przekazało, że dołączył on do swojej żony Suzanne, która zmarła w styczniu 2026 roku. Odszedł dwa tygodnie po swoich setnych urodzinach. Stowarzyszenie określiło go mianem ostatniego francuskiego ocalałego z głównego obozu Natzweiler-Struthof i dodało, że wraz z jego śmiercią zamknął się pewien rozdział historii. Obóz był prowadzony przez nazistów w latach 1941–1944 w Alzacji, regionie zaanektowanym przez III Rzeszę podczas drugiej wojny światowej.

Deportacja i ucieczka

Roger Boulanger urodził się w 1926 roku w Mozeli. Odmówił przymusowego wcielenia do armii niemieckiej, co doprowadziło do jego aresztowania i deportacji w 1943 roku do Natzweiler-Struthof, a następnie do innych obozów nazistowskich. Jak podaje Tagesschau, w chwili aresztowania miał 17 lat. Zbiegł w kwietniu 1945 roku podczas marszu ewakuacyjnego z jednego z obozów. Tagesschau opisuje Natzweiler-Struthof jako jedyny obóz koncentracyjny na terenie Francji, a Naftemporiki lokalizuje go w górach Wogezy.

Życie po wojnie

Po wojnie osiedlił się w Reims, gdzie założył rodzinę, doczekał się trzech córek i uczył języka niemieckiego. Był kawalerem Legii Honorowej, najwyższego odznaczenia we Francji, a w 1955 roku otrzymał tytuł Résistant déporté. Tytuł ten honoruje osoby aresztowane i deportowane podczas drugiej wojny światowej i zapewnia im odpowiednie prawa. Swoje doświadczenia opisał w autobiografii "Un fétu de paille dans les bourrasques de l'Histoire", wydanej przez éditions Tirésias. Według Tagesschau, do późnej starości zabierał młodych ludzi w miejsca swojej deportacji i zachęcał ich do zaangażowania obywatelskiego. Jego nazwisko wyryto również na Ścianie Imion w Schirmeck, upamiętniającej ofiary deportacji.

Hołd i bilans obozu

Franck Leroy, przewodniczący regionu Grand Est, złożył hołd w pisemnym oświadczeniu. Stwierdził:

„Jego historia życia świadczy o odwadze tych, którzy odmówili poddania się nazistowskiemu barbarzyństwu.”

Franck Leroy, przewodniczący regionu Grand Est

Leroy zobowiązał się również do podtrzymywania pamięci, którą po sobie pozostawił.

„Nie zapomnimy Rogera Boulangera. Nie zapomnimy jego historii.”

Franck Leroy, przewodniczący regionu Grand Est

W obozie i jego filiach zarejestrowano około 50 000 deportowanych ponad 30 narodowości, głównie Polaków, Rosjan i Francuzów. Około 17 000 z nich zmarło na miejscu. Naftemporiki podaje, że wielu więźniów należało do antynazistowskich ruchów oporu, a w obozie powszechne były wycieńczenie i głód.

Obóz Natzweiler-Struthof: zarejestrowani deportowani i ofiaryosoby
Zarejestrowani deportowani
50000 osoby
Zmarli
17000 osoby

Dane z tekstu artykułu

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Miejsca
Francja, Reims

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar