
Stefan Nillessen zdobywa złoto mistrzostw Europy w biegu na 1500 m w Birmingham dzięki sprinterskiej końcówce
23-letni Stefan Nillessen z Groesbeek zdobył złoty medal mistrzostw Europy w biegu na 1500 m w Birmingham. Holender zapewnił sobie zwycięstwo dzięki fenomenalnym ostatnim 100 metrom, które pokonał w 12,60 sekundy, zostając pierwszym holenderskim mistrzem na tym dystansie od 1950 roku.
Zaskakujące złoto w Birmingham
Stefan Nillessen, 23-letni biegacz z Groesbeek, zdobył tytuł mistrza Europy w biegu na 1500 m na stadionie Alexander Stadium w Birmingham w sobotę, 15 sierpnia 2026 roku, uzyskując czas 3:35,70. Jest pierwszym holenderskim mistrzem Europy na tym dystansie od 1950 roku. Srebro zdobył Szwed Samuel Pihlström (3:36,16), a brąz Irlandczyk Andrew Coscoran (3:36,24). Brytyjscy faworyci zawiedli: Jake Wightman, mistrz świata z 2022 roku, zajął szóste miejsce, a Jake Heyward, srebrny medalista mistrzostw Europy z 2022 roku, przekroczył linię mety jako czwarty.
- Nillessen (NED) — Złoto
- 215.7 sekundy
- Pihlström (SWE) — Srebro
- 216.16 sekundy
- Coscoran (IRL) — Brąz
- 216.24 sekundy
Przebieg rywalizacji
Przez większą część finału Nillessen biegł w środku stawki, blisko wewnętrznej krawędzi bieżni. Kilkakrotnie był blokowany i musiał zwalniać lub przyspieszać, aby uniknąć upadku. Na okrążenie przed metą znów wydawał się uwięziony, ale po jego prawej stronie otworzyła się luka. Po krótkim wahaniu ruszył szerokim łukiem i rozpoczął sprint, który pozwolił mu wyprzedzić wszystkich rywali. Athletics Weekly oceniło jego ostatnie 100 metrów na 12,60 sekundy. Eurosport Spain porównał finisz do holenderskiego samolotu przelatującego obok rywali, a komentator BBC określił to jako erupcję szybkości.
- 9. miejsce w finale olimpijskim na 1500 m w Paryżu
- Mistrzostwo Holandii na 1500 m
- Mistrzostwo Holandii na 800 m
- Mistrzostwo Europy na 1500 m w Birmingham z czasem 3:35,70
Brytyjskie rozczarowanie, holenderska radość
Atmosfera na stadionie budowała się w oczekiwaniu na brytyjski sukces, gdy Wightman i Heyward prowadzili na ostatnim okrążeniu. Paula Radcliffe, analizująca bieg dla BBC, zwróciła uwagę na rozpacz na twarzy Heywarda, gdy Nillessen go wyprzedzał. The Times nazwał mierzącego 1,95 metra biegacza z Groesbeek „Wielkim Holendrem”, pisząc, że podczas gdy reszta nie miała już sił na ostatniej prostej, on przebił się z grupy. Nillessen przyznał później, że na ostatnim wirażu powiedział do siebie na głos: „ruszamy”.
Ik vloog iedereen voorbij. Daar werd ik alleen maar enthousiaster van en daardoor ging ik nog harder lopen. Dan kom je over de finish en zie je achter je naam een één. Dat is geweldig. Ik wist niet dat dit erin zat.
Od pracy w barze do mistrzostwa Europy
Nillessen w pełni poświęcił się lekkoatletyce zaledwie cztery lata temu. Do dziewiętnastych urodzin grał w tenisa i piłkę nożną oraz pracował za barem w kawiarni. Dwa lata po skupieniu się na bieganiu został młodzieżowym mistrzem Europy z podobnie wybuchowym finiszem. W 2025 roku zdobył mistrzostwo Holandii na 800 m, a w 2024 roku na 1500 m. Podczas igrzysk w Paryżu zajął dziewiąte miejsce w finale na 1500 m, co było wynikiem, który dzielił ze swoim partnerem treningowym Nielsem Larosem, który zajął tam szóste miejsce.
Laros, wybrany europejskim lekkoatletycznym talentem roku 2024, był nieobecny w Birmingham z powodu kontuzji, co uczyniło Nillessena jedynym holenderskim finalistą. Obaj biegacze trenują pod okiem Tomasza Lewandowskiego. Przed biegiem Nillessen nie był zaliczany do grona faworytów; potrzebował wolnego tempa, aby uwolnić swój sprint, i dokładnie tak potoczył się ten wyścig.
Dystans, który wyczerpuje organizm
Bieg na 1500 m jest uważany za jedną z koronnych konkurencji biegów średniodystansowych. Trzykrotny mistrz Europy Jakob Ingebrigtsen nazwał go dystansem, który przesuwa granice ludzkiej wytrzymałości. Nillessen, który podczas finału miał na nosie czarny plaster, powiedział, że spodziewał się stopniowego rozwoju: najpierw bieganie w czołowej piątce, potem medal, a na końcu złoto. Tej nocy pominął te etapy.


