Co najmniej 13 Tunezyjczyków zaginęło po wywrotce łodzi z migrantami w drodze na Lampedusę

Wywrotka łodzi w drodze na Lampedusę

Rankiem w czwartek, 20 sierpnia 2026 r., łódź z tunezyjskimi migrantami wypłynęła z wybrzeży Tunezji w rejs przez Morze Śródziemne w kierunku włoskiej wyspy Lampedusa. Wyspa leży około 145 kilometrów od tunezyjskiego brzegu i stanowi główny punkt docelowy dla łodzi wyruszających z Afryki Północnej. W nocy z piątku na sobotę jednostka wywróciła się na otwartym morzu u wybrzeży Tunezji. Mostafa Abdelkebir, szef Tunezyjskiego Obserwatorium Praw Człowieka, poinformował w sobotę, 22 sierpnia, że co najmniej 13 pasażerów pozostaje zaginionych. Na pokładzie znajdowali się głównie młodzi ludzie z południowej Tunezji, w tym osoby niepełnoletnie. Wśród zaginionych jest siedmiu członków jednej rodziny oraz spodziewająca się dziecka para.

Ratunek dla ocalałych i trwające poszukiwania

Po wywrotce łodzi pasażerowie spędzili wiele godzin w wodzie. Ratownicy operujący na pokładzie lokalnej łodzi odnaleźli i wyciągnęli z morza dwie osoby. Jeden z ocalałych opisał wielogodzinne dryfowanie po tym, jak łódź się przewróciła, a Abdelkebir potwierdził, że druga osoba została przetransportowana na brzeg w stanie krytycznym. W odpowiedzi na zatonięcie tunezyjska Gwardia Narodowa rozpoczęła szeroko zakrojoną akcję poszukiwawczo-ratowniczą. Jednostki straży przybrzeżnej, wspierane przez okręty tunezyjskiej marynarki wojennej oraz samoloty rozpoznania lotniczego, zostały skierowane w strefę morską w celu odnalezienia pozostałych zaginionych pasażerów. W trakcie poszukiwań ekipy ratunkowe wyłowiły z morza cztery ciała, jednak władze przekazały, że nie potwierdzono, czy należały one do pasażerów wywróconej jednostki.

Ofiary na szlaku środkowośródziemnomorskim

Zdarzenie to powiększa bilans ofiar na szlaku środkowośródziemnomorskim, który Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (IOM) uznaje za najbardziej niebezpieczny korytarz migracyjny na świecie. Dane IOM wskazują, że liczba ofiar śmiertelnych na tej trasie wzrosła ponad dwukrotnie w ciągu pierwszych czterech miesięcy 2026 r. w porównaniu z tym samym okresem w 2025 r. Łącznie w 2026 r. co najmniej 914 migrantów zginęło lub zaginęło na tym szlaku. W szerszej perspektywie IOM szacuje, że od 2014 r. na Morzu Śródziemnym zaginęło ponad 35 000 osób. Tunezyjskie Obserwatorium Praw Człowieka odnotowało wcześniej, że od 2011 r. około 10 000 obywateli Tunezji zaginęło na morzu podczas prób przedostania się do Europy.

Kontrowersje wokół unijnego finansowania migracji

Tunezja historycznie pełniła funkcję głównego punktu przerzutowego dla migrantów z Afryki i Bliskiego Wschodu, próbujących przepraw w przepełnionych lub niesprawnych jednostkach. W ciągu ostatnich dwóch lat liczba wypłynięć z terytorium Tunezji spadła po zaostrzeniu kontroli i wzmocnieniu patroli przez tunezyjskie władze. Operacje te są wspierane finansowo przez Unię Europejską oraz wyposażane w sprzęt do nadzoru, dostarczany w szczególności przez Włochy. Strategia ta spotyka się z nieustannym sprzeciwem organizacji społeczeństwa obywatelskiego. W lipcu koalicja 46 grup zajmujących się prawami człowieka, w tym Amnesty International i Human Rights Watch, opublikowała wspólną deklarację potępiającą pakt migracyjny UE-Tunezja z 2023 r. Organizacje argumentowały, że europejskie fundusze dla tunezyjskich sił bezpieczeństwa prowadzą do "lekkomyślnych i brutalnych przechwyceń na morzu" oraz "zbiorowych i doraźnych wydaleń", i wezwały Unię Europejską do zawieszenia wsparcia finansowego dla działań kontroli granicznej z udziałem tunezyjskich jednostek.