Zapatero skarży decyzję sądu w sprawie „Plus Ultra”. Były premier nazywa kontrolę rachunków bankowych „polowaniem na czarownice”

Apelacja

Były premier Hiszpanii José Luis Rodríguez Zapatero zaskarżył postanowienie sądowe, które przyznało jednostce ds. przestępstw gospodarczych i skarbowych (UDEF) policji krajowej szerokie uprawnienia do badania jego osobistych rachunków bankowych oraz kont jego rodziny. Apelacja, złożona w poniedziałek przez jego prawnika Víctora Moreno, dotyczy orzeczenia wydanego w zeszłym tygodniu przez sędziego Sądu Krajowego José Luisa Calamę w tzw. sprawie „Plus Ultra”. Obrona Zapatero twierdzi, że upoważnienie UDEF do „poszerzenia informacji o te, które uzna za stosowne”, stanowi „blankietowe pełnomocnictwo”, które zagraża prawom podstawowym.

„Śledztwo musi koncentrować się na konkretnych faktach, a nie stać się polowaniem na czarownice.”

Apelacja kwestionuje zakres mandatu jednostki policyjnej, który obejmuje rachunki należące do Zapatero, jego córek Alby i Laury, jego sekretarki Gertrudis Alcázar oraz wspólnika biznesowego Julio Martíneza, właściciela Análisis Relevante, jednej z podejrzanych spółek. Sędzia nakazał również utworzenie oddzielnych akt sprawy dla dokumentacji bankowej.

Zakres i ramy czasowe

Obrona sprzeciwia się ramom czasowym postanowienia, które obejmują wyciągi bankowe od 2020 roku do chwili obecnej. Prawnik Zapatero argumentuje, że dochodzenie powinno zostać ograniczone do grudnia 2025 roku, stwierdzając, że „fakty, które UDEF chce zweryfikować, to ruchy bankowe, które w niektórych przypadkach sięgają co najwyżej grudnia 2025 roku”. Apelacja opisuje uzyskane dane jako „pełny obraz finansowy sześciu i pół roku życia sześciu osób i trzynastu firm”.

„Nie ma zrozumienia dla proporcjonalności ani użyteczności uzyskiwania informacji wykraczających poza tę datę.”

Prawnik wnosi również o uchylenie rozszerzenia postanowienia na „komunikację wewnętrzną podmiotu oraz z klientem”, argumentując, że materiały te wykraczają poza zakres typowych danych bankowych.

Prawa obrony i obawy o prywatność

Kluczowym argumentem w apelacji jest to, że pozwolenie UDEF na decydowanie o tym, jakie informacje są istotne, pozwala tej samej jednostce policji, która formułuje hipotezę oskarżycielską, decydować o tym, jaki materiał trafi do akt sprawy. Obrona ostrzega, że ma to „ewidentny wpływ na prawo do obrony”, ponieważ strony miałyby dostęp tylko do tego, co UDEF zdecyduje się przytoczyć w swoim raporcie, podczas gdy materiały korzystne dla osób badanych mogłyby zostać wykluczone z postępowania.

„Wydaje się, że ta sama jednostka policji, która podtrzymuje hipotezę oskarżycielską, będzie merytorycznie decydować o tym, co jest istotne, a co nie.”

Apelacja podnosi również ryzyko naruszenia prywatności, powołując się na tzw. „sprawdzony wzorzec” wycieków do mediów materiałów ze sprawy, w tym osobistych agend Zapatero. Obrona argumentuje, że gromadzenie danych bankowych z sześciu i pół roku niesie ze sobą „realne, a nie hipotetyczne ryzyko publicznego ujawnienia danych intymnych, niezwiązanych z postępowaniem”.

Czego żąda Zapatero

Apelacja wzywa sędziego Calamę do tymczasowego zawieszenia upoważnienia przyznanego UDEF, przynajmniej do czasu rozstrzygnięcia samej apelacji. Wnosi również o to, aby wszelkie dodatkowe informacje gromadzone przez jednostkę policyjną wymagały uprzedniego zezwolenia sądowego, a zadanie filtrowania i usuwania nieistotnych lub wrażliwych danych z akt sprawy zostało powierzone sekretarzowi sądowego pod nadzorem sędziego, a nie policji. Obrona podkreśla, że nie dąży do zablokowania gromadzenia dodatkowej dokumentacji, a jedynie do tego, aby odbywało się to na podstawie uzasadnionego postanowienia sądowego.