Zbiory orzechów makadamia w Australii dobiegły końca, branża przypomina o dziedzictwie i wartościach odżywczych
Zbiory orzechów makadamia w Australii zakończyły się pod koniec września w sadach stanu Queensland, co zwraca uwagę na botaniczne pochodzenie tej rośliny sięgające 1857 roku oraz jej profil odżywczy.
Zbiory i przetwórstwo na Sunshine Coast
Coroczne zbiory makadamii wzdłuż australijskiego wybrzeża Sunshine Coast kończą się pod koniec września, zamykając sezon trwający od marca. W przeciwieństwie do wielu innych upraw drzewnych, dojrzałe orzechy makadamia spadają naturalnie na ziemię przed zebraniem ich w sadach. W Yandina, położonym około 100 kilometrów na północ od Brisbane, firma przetwórcza Nutworks przyjmuje orzechy od ponad 80 lokalnych plantatorów. Zakład przetwarza około 9% krajowych zbiorów makadamii, wykorzystując maszyny do łuskania, a następnie sortując ziarna i przygotowując z nich przyprawione przekąski, masło oraz oleje kuchenne.
Choć produkcja rozszerzyła się międzynarodowo na kraje takie jak Chiny czy RPA, Australia pozostaje jedynym miejscem pochodzenia dzikiego rodzaju. Chris Fuller, menedżer ds. relacji z plantatorami w Nutworks, opisał globalną dystrybucję tych orzechów:
Australia jest jedynym krajem, w którym makadamia występuje naturalnie, mimo że obecnie produkuje się ją w wielu państwach, przede wszystkim w Chinach i RPA.
Odkrycie botaniczne i dziedzictwo upraw
Rdzenna ludność Australii wzdłuż wschodniego wybrzeża porośniętego lasami deszczowymi zbierała dziką makadamię przez pokolenia, znając ją pod nazwą Kindal Kindal, rozbijając łupiny kamieniami i piekąc ziarna nad otwartym ogniem. Formalna klasyfikacja botaniczna nastąpiła w 1857 roku, kiedy urodzony w Rostocku botanik Ferdinand von Mueller opublikował pierwszy naukowy opis rodzaju. Nazwał roślinę na cześć swojego współpracownika Johna Macadama, australijskiego naukowca i polityka.
- Ferdinand von Mueller publikuje pierwszy naukowy opis rodzaju makadamia
- Drzewo Waltera Hilla posadzone w Ogrodzie Botanicznym w Brisbane
- Badanie kliniczne wykazuje efekt obniżający poziom cholesterolu u ludzi
Uprawa komercyjna rozpoczęła się niedługo później, w 1858 roku, wraz z posadzeniem drzewa Waltera Hilla w Ogrodzie Botanicznym w Brisbane. Specjalna tablica w tym miejscu upamiętnia okaz:
To drzewo jest uważane za punkt wyjścia dla przemysłu makadamii.
Drzewo nadal rodzi owoce. Botanicy wyróżniają cztery odrębne gatunki makadamii, ale tylko dwa nadają się do spożycia przez ludzi: Macadamia integrifolia oraz rzadsza Macadamia tetraphylla.
Skład odżywczy i badania dietetyczne
Makadamia zawiera wysoki poziom jednonienasyconych kwasów tłuszczowych i ma najwyższą zawartość tłuszczu spośród wszystkich orzechów komercyjnych, przy stosunkowo niskiej zawartości węglowodanów. Badanie żywieniowe przeprowadzone w 2008 roku wykazało, że włączenie makadamii do diety obniżyło poziom cholesterolu u osób z lekko podwyższonymi wynikami początkowymi. Niemieckie Towarzystwo Żywieniowe zauważyło, że regularne spożywanie orzechów pomaga zmniejszyć ryzyko chorób układu krążenia dzięki połączeniu nienasyconych kwasów tłuszczowych, błonnika, minerałów i wtórnych substancji roślinnych.
Orzechy dostarczają niezbędnych mikroskładników, w tym witaminy E, witamin z grupy B, wapnia, magnezu i żelaza. Światowa Organizacja Makadamii podkreśliła metaboliczny efekt równowagi makroskładników tego orzecha:
Poziom cukru we krwi rośnie tylko nieznacznie po spożyciu.
Ponieważ makadamia dostarcza ponad 700 kalorii na 100 gramów, a przy tym ma kremową, maślaną konsystencję, dietetycy zalecają spożywanie niewielkiej garści dziennie.
