Raport wywiadu ostrzega przed realnym zagrożeniem terroryzmem islamskim w Ceucie w obliczu koordynowanej fali migracji

Raport wywiadu trafia do Palazzo Chigi

Do biura premier Włoch Giorgii Meloni w Palazzo Chigi trafił raport wywiadu ostrzegający, że zagrożenie terroryzmem islamskim w hiszpańskiej enklawie Ceuta jest „realne”. Dokument, o którym informuje „Corriere della Sera” i który powołuje się na informacje hiszpańskich służb wywiadowczych, wskazuje, że za mobilizacją w mediach społecznościowych stoi skoordynowana kampania. Włoskie służby monitorują komunikację przed potencjalnym nowym exodusem, do którego może dojść do 15 sierpnia. W wiadomościach WhatsApp przechwyconych w monitorowanych grupach na Facebooku czytamy:

„Uderzmy w nich 10., a nie 11. Dnia 9. odbywają się demonstracje”

.

Mobilizacja jest napędzana przez użytkowników TikToka, którzy udostępniają linki do grup na Facebooku, z numerami telefonów pochodzącymi ze Stanów Zjednoczonych, Egiptu, Algierii, Tunezji, Libii i Senegalu. Wywiad ocenia, że istnieje „koordynacja kampanii”, której nie można jeszcze przypisać konkretnemu podmiotowi. Grupy te są również wykorzystywane przez „przemytników ludzi”.

Obawy o terroryzm i radykalizację

Raport wskazuje na ryzyko, że Ceuta może stać się centrum „radykalizacji i rekrutacji dżihadystycznej”. W pobliskim marokańskim mieście Fnideq często dochodzi do wspólnych operacji antyterrorystycznych Hiszpanii i Maroka mających na celu rozbicie transgranicznych sieci dżihadystycznych. Madryt wzmocnił swoje siły bezpieczeństwa, instalując pływającą barierę o długości około 500 metrów, wysyłając dwie fregaty, około 2000 żołnierzy oraz zwiększając obecność Guardia Civil i Policía Nacional. Rząd Maroka określił sytuację wokół Ceuty i Melilli jako „stabilną”.

Wewnątrz czatów organizacyjnych

„Il Giornale” poinformował o przeniknięciu do jednego z wielu czatów na WhatsAppie, gdzie dziesiątki osób, których liczba stale rośnie, organizują wejście do hiszpańskiej enklawy. Większość profili posiada marokański numer kierunkowy (+212), przy czym jeden jest włoski (+39), dwa hiszpańskie (+34) i jeden niemiecki (+44). Administrator grupy, zidentyfikowany jako „Whalid”, ma ukryte zdjęcie profilowe. Czat nie wydaje się być zorganizowaną grupą z centralnym kierownictwem; uczestnicy wymieniają się poradami, jak dotrzeć do Ceuty, unikając marokańskich kontroli.

Dyskusja na czacie odnosiła się do Melilli jako alternatywnego celu, a jeden z użytkowników napisał, że spotkanie w Melilli wyznaczono na „10., a nie 15.”. Inny użytkownik, Anas, zasugerował, że osoby chcące wyjechać wcześniej powinny spróbować w Melilli, gdzie „chłopcy z Rif traktują ludzi dobrze” i powitają ich „wodą i kwiatami”, podczas gdy w Ceucie „15. będzie nas wielu”. Plan dotyczący Melilli wydawał się z czasem tracić na znaczeniu, ponieważ władze hiszpańskie nigdy nie wskazały na możliwy szturm na tę enklawę. Punktami orientacyjnymi dla dotarcia do Ceuty są Tanger, Larache i Tetuan, przy czym jeden z użytkowników zgłosił, że transport między Tangerem a Tetuanem został wstrzymany i konieczne jest łapanie okazji.

Wymiar polityczny w Rzymie

„El Pais” donosi, że Meloni wykorzystuje kryzys w Ceucie, aby przeciwdziałać spadającemu poparciu politycznemu w kraju. Hiszpańska gazeta napisała, że po okresie stabilności, rzadko spotykanej we włoskiej polityce przez większą część jej mandatu, w ostatnich miesiącach pojawiły się pęknięcia, które mogą skomplikować końcową fazę jej kadencji, kończącej się w 2027 roku. Choć Meloni utrzymuje wyraźną przewagę w sondażach, niedawne niepowodzenia i rosnące napięcia w koalicji zapowiadają trudniejszą jesień.

Wzrost znaczenia emerytowanego generała Roberto Vannacciego i jego nowej partii, Futuro Nazionale, został wskazany jako czynnik zagrażający odebraniem poparcia Meloni na prawicy. Vannacci zaatakował Meloni w kwestiach imigracji, bezpieczeństwa i tożsamości narodowej, argumentując, że ci, którzy doszli do władzy obiecując twardą linię, znacząco złagodzili swoje stanowiska. „El Pais” napisał, że Meloni wykorzystała okazję do promowania swojego podejścia w Europie, przedstawiając masowy napływ migrantów z Maroka do Ceuty jako ostrzeżenie przed tym, co może spotkać inne kraje europejskie, jeśli polityka przeciwko nielegalnemu wjazdowi nie zostanie zaostrzona.