Xi Jinping przybywa do Waszyngtonu na rozmowy z Donaldem Trumpem po majowym szczycie w Pekinie

Harmonogram szczytu i gesty gospodarcze

Prezydent Chin Xi Jinping przybywa w środę, 23 września 2026 r., do Waszyngtonu na spotkania wysokiego szczebla z prezydentem USA Donaldem Trumpem w Białym Domu. Oficjalny program obejmuje rozmowy dwustronne oraz bankiet państwowy zaplanowany na czwartek. Spotkanie to jest efektem miesięcy manewrów dyplomatycznych po wizycie Trumpa w Pekinie na początku roku. Przed szczytem w Waszyngtonie Pekin zakupił dostawy amerykańskiej soi, odwracając tradycyjne przepływy rolnicze dla uprawy, która wywodzi się z Chin, a obecnie jest masowo importowana. Trump publicznie chwalił Xi przed spotkaniami, bagatelizując jednocześnie różnice polityczne między oboma krajami, co przyciągnęło uwagę w kontekście potencjalnego wpływu na Tajwan.

Protokół i oprawa majowego spotkania

Szczyt w Waszyngtonie jest rewanżem za 43-godzinną wizytę Trumpa w Pekinie w maju 2026 r. Podczas tamtej podróży chiński rząd przygotował rozbudowaną oprawę ceremonialną, w tym dzieci machające przed Wielką Halą Ludową i wieczorne wydarzenia w świetle żyrandoli. Trump określił ten dzień jako fantastyczny, nazwał Xi przyjacielem i oficjalnie wystosował zaproszenie do Białego Domu. Spotkanie miało również swoje niuanse dyplomatyczne. Trumpa na lotnisku w Pekinie powitał wiceprezydent Han Zheng, ósma osoba w hierarchii Komunistycznej Partii Chin, a nie osobiście Xi.

Spory i dyplomacja taktyczna

Podczas spaceru po kompleksie Zhongnanhai, gdzie mieszkają wysocy rangą chińscy urzędnicy, Trump zapytał, czy inni zagraniczni przywódcy również otrzymali możliwość takiego zwiedzania. Xi odpowiedział, że taki dostęp jest niezwykle rzadki, potwierdzając jedynie, że teren odwiedził prezydent Rosji Władimir Putin, pomijając przy tym wizyty amerykańskich prezydentów Richarda Nixona, George'a W. Busha i Baracka Obamy. Kilka dni później Xi ponownie gościł Putina w Pekinie. Mimo trwałej nieufności, Trump i Xi uzgodnili w maju dążenie do konstruktywnych relacji opartych na stabilności strategicznej, mającej zapobiec eskalacji między dwoma supermocarstwami.

Rozbieżne oceny czasu i wpływów

Obie administracje postrzegają obecne odprężenie jako mechanizm taktyczny mający na celu zyskanie czasu, a nie trwałe rozwiązanie rywalizacji. Sekretarz skarbu USA porównał strategię zaangażowania Chin do piłki wodnej, argumentując, że pod powierzchnią zachodzą znaczące manewry, podczas gdy na powierzchni panuje spokój. Edgard Kagan, były ambasador USA, który obecnie bada Chiny w Center for Strategic and International Studies, opisał sposób myślenia strategicznego obu przywódców.

„Zarówno Trump, jak i Xi są przekonani, że czas działa na ich korzyść.”

Trump utrzymuje, że jego przywództwo przywraca Stanom Zjednoczonym dominującą pozycję, podczas gdy Xi działa w przekonaniu, że Stany Zjednoczone znajdują się w strukturalnym schyłku. Ponieważ obaj przywódcy wierzą, że czas służy ich długoterminowym interesom, żaden z nich nie dąży do bezpośredniej konfrontacji.