Iran remisuje 2:2 z Nową Zelandią; mecz otwarcia mundialu w cieniu protestów podczas hymnu
Mecz otwarcia Iranu na Mistrzostwach Świata 2026, zakończony remisem 2:2 z Nową Zelandią, upłynął pod znakiem głośnych protestów irańskiej diaspory, która wygwizdała własny hymn narodowy na stadionie SoFi w Inglewood.
Iran i Nowa Zelandia rozpoczęły swoje zmagania w grupie G Mistrzostw Świata poniedziałkowym remisem 2:2 na stadionie SoFi. Wynik ten oznacza, że obie drużyny zdobyły po jednym punkcie, jednak wieczór ten został zdefiniowany w równym stopniu przez politykę, co przez futbol.
Protest podczas hymnu
Przed pierwszym gwizdkiem tysiące fanów z irańskiej diaspory gwizdało i buczało podczas odgrywania hymnu narodowego Iranu. Na boisku zawodnicy śpiewali hymn, co stanowiło odejście od postawy z Mistrzostw Świata 2022 w Katarze, kiedy to drużyna zachowała milczenie przed meczem z Anglią w geście solidarności z krajowymi protestami antyrządowymi. Poza stadionem aktywiści rozdawali koszulki z przedrewolucyjną flagą z lwem i słońcem oraz wizerunkami protestujących zabitych podczas demonstracji 8-9 stycznia. Niektórzy skandowali „Javid Shah” (niech żyje szach) i trzymali transparenty z napisem „No deal” (brak porozumienia), skierowane przeciwko rządowi w Teheranie.
Wewnątrz stadionu
Służby porządkowe w dużej mierze pozwalały na wnoszenie flag dawnego reżimu na trybuny, prosząc kibiców, by nie wieszali ich na barierkach, jednak wycofywały się, gdy transparenty pojawiały się ponownie chwilę później. Obok irańskiego kontyngentu na trybunach zasiadła głośna grupa meksykańskich kibiców oraz mniejsza liczba Amerykanów, co stworzyło karnawałową atmosferę, mimo narastających napięć politycznych. Przed meczem na murawie rozłożono ogromne flagi obu narodów, podczas gdy kibice na trybunach machali sztandarami z lwem i słońcem oraz śpiewali pieśni przypominające czasy monarchii.
Mecz
Nowa Zelandia jako pierwsza objęła prowadzenie dzięki Elijahowi Justowi, który dwukrotnie wpisywał się na listę strzelców, dając swojej drużynie przewagę. Kapitan Chris Wood zaliczył asysty przy obu bramkach. Iran za każdym razem odpowiadał: Ramin Rezaeian zdobył pierwszą bramkę wyrównującą, a następnie asystował przy golu Mohammada Mohebiego w 64. minucie, który ustalił wynik na 2:2. Remis nie przyniósł satysfakcji żadnej ze stron, ale udowodnił, że Nowa Zelandia potrafi rywalizować z wyżej notowanym przeciwnikiem.
- Elijah Just (NZL)
- 2 bramki
- Ramin Rezaeian (IRN)
- 1 bramki
- Mohammad Mohebi (IRN)
- 1 bramki
Po końcowym gwizdku
Kiedy mecz dobiegł końca, wielu irańskich kibiców wstało, by oklaskiwać drużynę, decydując się oddzielić rywalizację sportową od politycznego sprzeciwu, który towarzyszył ceremonii przedmeczowej. Jeden z kibiców powiedział dziennikarzom, że można sprzeciwiać się rządowi i jednocześnie cieszyć się meczem piłkarskim, „ale niektórzy ludzie tego nie rozumieją”. Mieszane reakcje na stadionie odzwierciedlały głębokie podziały wewnątrz irańskiej diaspory.
Szerszy kontekst
Protesty stanowiły echo politycznych podtekstów, które towarzyszą irańskiej reprezentacji w ostatnich latach. Podczas Mistrzostw Świata 2022 odmowa śpiewania hymnu przez zawodników przed meczem z Anglią była powszechnie interpretowana jako wsparcie dla ruchu antyrządowego. Tym razem drużyna śpiewała, ale sprzeciw tłumu był głośniejszy, zmieniając międzynarodowe wydarzenie sportowe w platformę ekspresji politycznej.


