Wybory w USA: historyczne zwycięstwa kobiet i mniejszości w Georgii, Teksasie i Nowym Meksyku

Georgia i Teksas

Keisha Lance Bottoms, była burmistrz Atlanty, wygrała wybory na gubernatora Georgii z Republikaninem Rickiem Jacksonem, zostając pierwszą czarnoskórą kobietą na tym stanowisku. Jej zwycięstwo przywraca władzę Demokratom po raz pierwszy od 1998 roku, kończąc długi okres rządów Republikanów. Jak podaje Il Sole 24 ORE, Jackson zainwestował w kampanię około 100 mln dolarów z własnego majątku, podczas gdy Bottoms skupiła się na swoim doświadczeniu z Atlanty oraz na kwestii rosnących kosztów życia. W końcowej fazie kampanii emitowała reklamy krytykujące Jacksona za wcześniejsze poparcie dla budowy centrów danych i łączyła go z prezydentem Donaldem Trumpem, którego notowania w tym stanie są niskie.

W Teksasie Gina Hinojosa, demokratyczna członkini stanowej Izby Reprezentantów i prawniczka meksykańskiego pochodzenia, pokonała urzędującego gubernatora Grega Abbotta, zostając pierwszą latynoską gubernator stanu. Jest pierwszą Demokratką na tym stanowisku od czasów Ann Richards na początku lat 90. i dopiero trzecią kobietą wybraną na gubernatora Teksasu, po Miriam Ferguson w 1924 roku i Richards w 1990 roku. Jej program zakładał natychmiastowe moratorium na projekty centrów danych, zwiększenie finansowania szkół publicznych oraz walkę z korupcją. Hinojosa rozpoczęła karierę w prawie praw obywatelskich, a do stanowej Izby Reprezentantów weszła w 2017 roku.

Wybory do Senatu w Teksasie i innych stanach

W tym samym głosowaniu James Talarico, były nauczyciel z wykształceniem teologicznym, pokonał wspieranego przez Donalda Trumpa Kena Paxtona, zdobywając mandat do Senatu federalnego, którego Demokraci nie utrzymali od 1988 roku. Talarico prowadził kampanię opartą na umiarkowanym programie obejmującym bezpłatne ubezpieczenia zdrowotne, koszty życia, nowe możliwości dla młodych ludzi oraz walkę z korupcją. Il Messaggero wskazuje, że wyborcy pochodzenia latynoskiego, stanowiący jedną trzecią elektoratu w Teksasie, odegrali decydującą rolę w obu wyścigach. W noc wyborczą Talarico powiedział zwolennikom, że wygrali dzięki miłości, a zmiany nie nadejdą z dnia na dzień. Il Messaggero donosi również, że wolontariusze przed audytorium do późnych godzin nocnych drukowali koszulki z napisem „Texas is Talarico country”.

Pierwsze takie wyniki w wyścigach gubernatorskich

W Nowym Meksyku Deb Haaland, członkini społeczności Laguna Pueblo, została pierwszą rdzenną Amerykanką wybraną na gubernatora w Stanach Zjednoczonych, jak podają SRF News i ANSA. Na Florydzie Republikanin Byron Donalds został pierwszym czarnoskórym gubernatorem, a Demokrata David Crowley wygrał w Wisconsin, stając się pierwszym czarnoskórym gubernatorem tego stanu. Wes Moore uzyskał reelekcję w Maryland, co oznacza, że po raz pierwszy w historii czterech czarnoskórych gubernatorów będzie sprawować urząd jednocześnie, podaje SRF. Przed tymi wyborami, jak zauważa SRF, tylko trzech czarnoskórych polityków wygrało wyścig o fotel gubernatora w 250-letniej historii kraju. Amy Klobuchar wygrała w Minnesocie, Marsha Blackburn w Tennessee, a Amy Acton w Ohio, gdzie po raz pierwszy kobieta została bezpośrednio wybrana na gubernatora.

Przełomy w Senacie i Kongresie

W Senacie Peggy Flanagan, była wicegubernator Minnesoty, została pierwszą rdzenną Amerykanką w izbie. Abdul El-Sayed, postępowy lekarz wybrany w Michigan, jest pierwszym muzułmaninem wybranym do Senatu, podaje ANSA. Chris Pappas, Demokrata z New Hampshire i kongresmen, jest pierwszym otwarcie homoseksualnym mężczyzną wybranym do Senatu, a Josh Turek w Iowa jest opisywany jako pierwszy senator z niepełnosprawnością spowodowaną rozszczepem kręgosłupa. Adam Hamilton, pastor metodystyczny, zdobył mandat do Senatu dla Demokratów w Kansas po raz pierwszy od 1932 roku. ANSA podaje, że wyniki wyborów przełamały republikańską większość w Kongresie, a Il Sole 24 ORE wskazuje na prawdopodobny wybór pierwszego czarnoskórego spikera Izby Reprezentantów.

Kontekst wyborów gubernatorskich

Il Sole 24 ORE zauważa, że w tej turze 36 z 50 stanów wybierało gubernatorów. Choć rywalizacja ta przyciągnęła mniej uwagi niż wybory do Izby Reprezentantów i Senatu, dziennik argumentuje, że uprawnienia gubernatorów sterują poszczególnymi stanami i kształtują kierunek kraju w perspektywie krótko- i średnioterminowej.