Holenderska agencja zdrowia informuje o czterech kolejnych zgonach z powodu wirusa Zachodniego Nilu, liczba przypadków wzrosła do 56

Przebieg epidemii i najnowsze ofiary

Czterech kolejnych pacjentów w Holandii zmarło w wyniku zakażenia wirusem Zachodniego Nilu, co zwiększyło łączną liczbę zgonów w 2026 roku do dziewięciu. Holenderski Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego i Środowiska (RIVM) odnotował 12 nowych przypadków u ludzi między 24 września a 1 października 2026 roku, podnosząc całkowitą liczbę potwierdzonych zakażeń w kraju do 56. Władze sanitarne stwierdziły, że epidemia, która rozpoczęła się w sierpniu 2026 roku, minęła już szczytowy moment, ponieważ tygodniowa liczba infekcji stale spada.

Od czasu poprzedniej aktualizacji (24 września 2026 r.) do RIVM zgłoszono 12 nowych pacjentów z wirusem Zachodniego Nilu. Czterech z tych pacjentów zmarło. Wszyscy nowi pacjenci zakazili się wirusem Zachodniego Nilu poprzez ukąszenie zainfekowanego komara.

Rozkład prowincjonalny i nadzór nad zwierzętami

Potwierdzone przypadki u ludzi rozłożone są na sześć holenderskich prowincji, przy czym zachodnia prowincja Holandia Południowa odnotowuje najwyższe stężenie zakażeń. Oficjalne dane wskazują na 32 przypadki w Holandii Południowej, 12 w Utrechcie, pięć w Holandii Północnej, cztery w Brabancji Północnej, dwa w Geldrii oraz jeden w Overijssel. Większość potwierdzonych diagnoz u ludzi miała miejsce po przyjęciu pacjentów do szpitali z objawami, choć RIVM szacuje, że kilka tysięcy osób w Holandii mogło przejść infekcję bez formalnego wykrycia.

Programy nadzoru zidentyfikowały również transmisję wśród populacji zwierząt i wektorów owadzich w ostatnim tygodniu września. Badania potwierdziły obecność wirusa Zachodniego Nilu u 178 ptaków, 150 koni oraz w czterech partiach komarów na terenie całego kraju.

Cykl transmisji i objawy kliniczne

Wirus Zachodniego Nilu utrzymuje się w populacjach ptaków i jest przenoszony na ludzi oraz inne ssaki głównie przez ukąszenia komara kłującego (Culex pipiens). Większość zakażonych osób nie wykazuje objawów lub przechodzi łagodną chorobę grypopodobną, która może obejmować gorączkę, bóle głowy, bóle mięśni i wysypkę skórną. W mniej niż jednym procencie przypadków infekcja rozwija się w ciężką chorobę neuroinwazyjną, w tym zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych lub ostre porażenie wiotkie przypominające polio. Choroba kończy się śmiercią w mniej niż jednym procencie wszystkich zakażeń, przy czym poważne ryzyko koncentruje się wśród pacjentów wymagających opieki szpitalnej.

Wytyczne dotyczące zapobiegania i zwalczania komarów

Aby zmniejszyć ryzyko transmisji przed spadkiem aktywności owadów wraz z nadejściem jesiennej pogody, RIVM opublikował wytyczne dotyczące ochrony osobistej i zarządzania wektorami. Mieszkańcom zaleca się eliminację stojącej wody wokół domów poprzez opróżnianie podstawek pod doniczki, usuwanie plandek przeciwdeszczowych, czyszczenie rynien dachowych oraz szczelne zamykanie beczek na deszczówkę, w których komary składają jaja. W przypadku oczek wodnych władze zalecają utrzymywanie jakości wody wspierającej naturalnych drapieżników, takich jak chrząszcze wodne, larwy ważek, ryby i płazy, lub instalowanie fontann w celu zakłócenia powierzchni wody.

Całkowita liczba zgłoszeń osób, które zakaziły się wirusem Zachodniego Nilu w Holandii, wynosi obecnie 56. U większości osób wirus Zachodniego Nilu został zdiagnozowany po przyjęciu do szpitala z objawami. W 2026 roku zmarło łącznie dziewięciu pacjentów z infekcją wirusem Zachodniego Nilu.

Urzędnicy ds. zdrowia zalecają również noszenie odzieży z długimi rękawami i spodni w godzinach wieczornych i nocnych, kiedy holenderskie komary są najbardziej aktywne. Dodatkowe zalecane środki obejmują instalację moskitier w oknach, spanie pod moskitierami oraz stosowanie repelentów zawierających substancje czynne, takie jak DEET, ikarydyna, IR3535 lub citriodiol.