Wioska w Oxfordshire głosuje za secesją w proteście przeciwko planom budowy ośrodka dla 1250 azylantów

Wyniki głosowania nad secesją

Mieszkańcy Piddington, wiejskiej osady liczącej 350 osób, położonej 25 kilometrów na północny wschód od Oksfordu i 80 kilometrów na północny zachód od Londynu, przeprowadzili niewiążące referendum w sprawie wystąpienia ze Zjednoczonego Króleststwa. Susannah Parden, wiceprzewodnicząca rady parafialnej, ogłosiła wyniki po głosowaniu 15 września 2026 r. Pytanie referendalne dotyczyło poparcia dla dążenia Piddington do secesji od Zjednoczonego Królestwa i realizacji prawa do samostanowienia. Spośród 312 oddanych głosów, 285 osób poparło secesję, 26 było przeciw, a jeden głos był nieważny, co oznacza frekwencję na poziomie prawie 92%. Po ogłoszeniu wyników liderzy rady i mieszkańcy wywiesili tablice nazywające społeczność Księstwem Piddington.

Za secesją285

Przeciw secesji26

Głosy nieważne1

Za secesją

285 głosy

Przeciw secesji

26 głosy

Głosy nieważne

1 głosy

Dane z tekstu artykułu

Plan azylowy MoD Bicester

Głosowanie protestacyjne jest odpowiedzią na propozycję Ministerstwa Spraw Wewnętrznych dotyczącą przekształcenia pobliskiego nieużywanego terenu wojskowego, MoD Bicester Site A, w ośrodek recepcyjny dla azylantów. Obiekt, położony 800 metrów od granicy wioski, wcześniej funkcjonował jako magazyn obronny i baza logistyczna. Zgodnie z planem rządowym, istniejące budynki na tym terenie miałyby zostać wyburzone i przebudowane, aby pomieścić około 1250 dorosłych mężczyzn ubiegających się o azyl w wieku od 18 do 65 lat. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych stwierdziło, że kompleks zostałby zaprojektowany tak, aby działać w dużej mierze samowystarczalnie, co ma ograniczyć bezpośredni wpływ na sąsiednie osady.

Lokalny sprzeciw i obawy o bezpieczeństwo

Sprzeciw w Piddington narastał latem 2026 r., kiedy mieszkańcy zorganizowali demonstracje, a 133 mieszkanki wioski podpisały list otwarty do urzędników państwowych. Mieszkańcy wyrazili obawy dotyczące bezpieczeństwa osobistego, lokalnego wskaźnika przestępczości oraz wartości nieruchomości w okolicy. Wskazywali na ograniczoną infrastrukturę wioski, która składa się jedynie ze świetlicy wiejskiej, XII-wiecznego kościoła i boiska sportowego. Przewodniczący rady parafialnej Tim McNally zakwestionował zdolność małej społeczności do przyjęcia planowanej liczby osób.

„Dla nas chodzi o proporcjonalność. Jak mała wioska licząca 350 osób ma zasymilować 1250 mężczyzn?”

Członek Rady Hrabstwa Oxfordshire, Tim Bearder, wyraził zaniepokojenie, że proponowany ośrodek może przyciągnąć wrogie demonstracje grup skrajnie prawicowych i przeciwników migracji działających w internecie. Bearder zasugerował, że rząd centralny powinien skierować swoje zasoby na rozpatrywanie wniosków, zamiast budować duże ośrodki izolacyjne.

„Rząd wydaje dziesiątki milionów na relokację ludzi. Zamiast tego powinien przeznaczyć te pieniądze na przyspieszenie procedur aplikacyjnych, abyśmy mogli zapewnić odpowiednie zakwaterowanie tym, którzy mają prawo tu zostać, a pozostałych odesłać.”

Reakcja rządu i strategia zakwaterowania

Proponowany obiekt stanowi część szerszej polityki rządu, mającej na celu przeniesienie azylantów z hoteli do byłych obiektów wojskowych do 2029 r., co jest następstwem ogólnokrajowych protestów i niepokojów przed hotelami w 2025 r. Premier Andy Burnham uznał wynik głosowania podczas oficjalnej wizyty, stwierdzając, że rozumie obawy wyrażone w Oxfordshire, jednocześnie utrzymując, że polityka zakwaterowania musi być kontynuowana. Burnham stwierdził, że opinia publiczna popiera zamykanie hoteli i argumentował, że rozmieszczenie ośrodków recepcyjnych w całym kraju jest konieczne dla osiągnięcia sprawiedliwego systemu. Plany Ministerstwa Spraw Wewnętrznych dotyczące instalacji w Bicester pozostają przedmiotem analiz, podczas gdy lokalni przedstawiciele naciskają na alternatywne rozwiązania.