Biskup Girony Octavi Vilà zastąpi kardynała Omellę na stanowisku arcybiskupa Barcelony

Sukcesja w archidiecezji barcelońskiej

Według źródeł Octavi Vilà, biskup Girony, zastąpi kardynała Juana José Omellę na stanowisku arcybiskupa Barcelony. Dziennik El Periódico potwierdził tę nominację, a oficjalny komunikat ma się ukazać w biuletynie Stolicy Apostolskiej. Omella kierował archidiecezją przez jedenaście lat, a w 2021 roku złożył rezygnację po osiągnięciu 75. roku życia, co jest wymogiem prawa kanonicznego. Watykan utrzymał go na stanowisku, poszukując odpowiedniego momentu na przekazanie władzy, który według doniesień właśnie nadszedł. Źródła zastrzegają jednak, że takie procedury wymagają ostrożności, a zmiana zostanie ogłoszona tylko w przypadku braku zmian w ostatniej chwili. Obaj duchowni mieli zwołać konferencje prasowe w swoich siedzibach w Barcelonie i Gironie w środę, 11 listopada, w dniu strajku generalnego.

Kim jest Octavi Vilà

Vilà urodził się w Tarragonie w 1961 roku i wykształcił się jako bibliotekarz oraz historyk. Przez ponad dwie dekady pracował w archiwum prasowym w Tarragonie, zanim w wieku 44 lat wstąpił do zakonu. Pełnił funkcję opata w Poblet od 2015 roku do lutego 2024 roku, kiedy to papież Franciszek mianował go biskupem Girony, czyniąc go pierwszym mnichem na tym stanowisku od 593 lat. Sakrę biskupią przyjął 21 kwietnia 2024 roku w katedrze w Gironie, a od tego czasu minęły 934 dni. Wewnątrz Kościoła postrzegany jest jako postać łącząca Katalonię z resztą Hiszpanii, a jego profil jest oceniany pozytywnie przez Generalitat, która chwali jego sposób bycia i znajomość kraju. Był jednym z biskupów, którzy poparli udzielenie błogosławieństwa Wieży Jezusa w Sagrada Família w języku katalońskim podczas wizyty papieża Leona XIV. W wywiadzie dla La Vanguardia przyznał, że Kościół przez lata niewłaściwie zajmował się przypadkami nadużyć, przenosząc duchownych, którym zarzucano czyny niedozwolone, do innych parafii, szkół i krajów.

Obaj duchowni pojawili się razem na inauguracji roku akademickiego w Ateneu Universitari Sant Pacià w Barcelonie 8 października. Źródła opisują ten dzień jako trudny dla Vilà, który ceni dyskrecję i unika bycia w centrum uwagi. Plotki o tym, że może zostać następcą Omelli, były już wtedy powszechne.

Czym zajmuje się archidiecezja

Archidiecezja barcelońska jest jedną z dziesięciu diecezji na mapie kościelnej Katalonii i obejmuje 212 parafii oraz katedrę. Według danych instytucji, jej działalność w 2023 roku obejmowała ponad 10 000 sakramentów i około 258 000 mszy. Wspiera ją 461 księży, około 1700 osób konsekrowanych, 1200 katechetów oraz szeroka sieć wolontariuszy.

Parafie212

Księża461

Katecheci1200

Parafie

212 liczba

Księża

461 liczba

Katecheci

1200 liczba

Dane z tekstu artykułu

Arcybiskup pełni również rolę głównego rozmówcy z Generalitat i rządem centralnym, służy jako bezpośredni kanał komunikacji z Rzymem w kwestiach politycznie wrażliwych dla regionu oraz ma znaczący wpływ w Hiszpańskiej Konferencji Episkopatu, zrzeszającej 70 diecezji i blisko 15 000 księży. Kilku ostatnich ordynariuszy tej stolicy biskupiej otrzymało godność kardynalską. Ricard Maria Carles został arcybiskupem w 1990 roku i kardynałem w 1994 roku, Lluís Martínez Sistach został arcybiskupem w 2004 roku i kardynałem w 2007 roku, a Omella został arcybiskupem w 2015 roku i kardynałem w 2017 roku. Wcześniej Narcís Jubany Arnau i Marcelo González Martín otrzymali kapelusze kardynalskie w 1973 roku.

Nazwiska wymieniane przed ogłoszeniem

W miarę zbliżania się sukcesji, spekulacje wśród specjalistów ds. religijnych narastały. Wymieniano m.in. Florencio Roselló, arcybiskupa Pampeluny, José Ángela Saiza Menesesa, arcybiskupa Sewilli, Francesca Conesę Ferrera, biskupa Solsony, oraz Sergiego Gordo, biskupa Tortosy. Na listach pojawiali się również Javier Vilanova, David Abadías, Manel Gasch, Bernat Juliol i Jordi-Agustí Piqué. Wspominano także Jordiego Bertomeu z Dykasterii Nauki Wiary oraz francusko-hiszpańskiego kardynała François-Xaviera Bustillo. Źródła kościelne od początku podkreślały, że zadanie nie będzie proste, ponieważ następca musiał znać język kataloński, rozumieć wewnętrzną dynamikę katalońskiego Kościoła, zarządzać relacjami z instytucjami cywilnymi i koordynować działania z Hiszpańską Konferencją Episkopatu.