Vox ogłasza listę kandydatów w Barcelonie

W środę 21 października partia Vox poinformowała, że Juan José Aizcorbe ponownie stanie na czele listy wyborczej w Barcelonie w wyborach parlamentarnych 29 listopada. Polityk zajmował to samo miejsce w 2023 roku. Na drugim miejscu znalazła się Carina Mejías, a na trzecim ekonomista Ignacio Fontcuberta, menedżer krajowy partii. Kolejne miejsca zajęli Rosario Mesas, José Antonio Gilabert oraz Júlia Calvet, deputowana do Parlamentu Katalonii i członkini krajowego komitetu wykonawczego. Za nią uplasował się Andrés Bello, również zasiadający w katalońskim parlamencie. Aizcorbe, prawnik i były deputowany do Kongresu przez dwie kadencje, pełni funkcję rzecznika partii w komisji ds. pracy, integracji, zabezpieczenia społecznego i migracji. W 2023 roku Vox zdobył w Barcelonie dwa mandaty, co było jedynym sukcesem partii w katalońskich prowincjach. Obecne sondaże wskazują na wzrost poparcia, dzięki czemu ugrupowanie walczy o trzecie miejsce z partią Junts.

W oświadczeniu partii Aizcorbe zapowiedział, że Vox będzie zwalczać politykę migracyjną PSC, Junts, ERC oraz Comuns, którą obwinia za pogorszenie bezpieczeństwa i stanu usług publicznych.

„29 listopada przedstawimy alternatywę, która pozwoli zakończyć obecną sytuację w prowincji Barcelona.”

Aizcorbe wezwał zwolenników do mobilizacji i zapowiedział, że Vox odwiedzi każdy zakątek prowincji z programem opartym na priorytetach narodowych, remigracji i budownictwie mieszkaniowym.

Albiol wzywa do przemyślenia użycia języka katalońskiego

Xavier García Albiol, burmistrz Badalony i kandydat PP w Barcelonie, zaapelował o ogólną refleksję nad sposobem używania języka katalońskiego, argumentując, że traci on na znaczeniu w przestrzeni publicznej. W wywiadzie dla La 2Cat i Ràdio 4 stwierdził, że katalońska administracja nigdy nie przeznaczała tak dużych środków na promocję języka, a mimo to dowody wskazują, że na co dzień mówi się nim coraz mniej.

„Katalońska administracja nigdy nie wpompowała tak ogromnych pieniędzy w promocję języka katalońskiego, a mimo to fakty pokazują, że każdego dnia mówi się nim coraz mniej.”

Albiol zauważył, że język kastylijski jest gwarantowany w dużych miastach, jednak w głębi Katalonii nauka tego języka może napotykać trudności. Pytany o możliwość poparcia przez Junts kandydatury PP po 29 listopada, ocenił to jako bardzo skomplikowane, oskarżając partię Carlesa Puigdemonta o radykalizację stanowiska narodowego. Dodał, że nie zgadza się z Alberto Núñezem Feijóo w kwestii immersji językowej, argumentując, że celem powinno być częstsze używanie katalońskiego na ulicach. Program Feijóo zakłada zniesienie obowiązkowej immersji, aby 25% przedmiotów mogło być nauczanych w języku hiszpańskim. Sądy uznały model immersji za nielegalny, a oczekiwane jest orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie obowiązku nauczania 25% przedmiotów podstawowych w języku kastylijskim, co wcześniej nakazał Sąd Najwyższy, a czemu Generalitat odmówiła podporządkowania się.

Sprzeciw grup dwujęzycznych

Stowarzyszenie Asamblea per una Escola Bilingüe (AEB) zapytało Albiola, czy zamierza bronić edukacji dwujęzycznej w Katalonii, twierdząc, że dotychczas nie widziało, by popierał on szkoły nauczające zarówno w języku katalońskim, jak i kastylijskim. Prezes stowarzyszenia Ana Losada napisała w mediach społecznościowych, że słuchanie kandydata PP, który w wywiadzie twierdzi, iż nauczanie w języku kastylijskim jest w Katalonii gwarantowane, jest zdumiewające, oburzające i rozczarowujące. Dodała, że jego słowa powielają narrację nacjonalistów, jakoby nauka w języku kastylijskim w Katalonii była niemożliwa.

Szerszy kontekst kampanii

W osobnym wywiadzie Albiol oskarżył Pedro Sáncheza o przedkładanie własnych interesów nad dobro partii, twierdząc, że premier postępuje tak, jak mu się podoba. Przywołał przykład listy socjalistów z Palencii, gdzie kandydaci zaproponowani przez członków partii wycofali się po tym, jak Sánchez narzucił Mariluz Martínez Seijo jako liderkę listy. Albiol poparł również dążenie Feijóo do wypracowania formuły współpracy z Vox w zakresie wspólnych celów, bez rezygnacji z tożsamości PP, oraz bronił tego, co nazywa pozytywną imigracją jako priorytetu kampanii.