Amerykańskie wojsko prowadzi tajny korytarz przez cieśninę Ormuz, transportując 10 mln baryłek ropy dziennie

Tajne operacje tranzytowe w południowym kanale

Wojsko Stanów Zjednoczonych utworzyło niepubliczny korytarz żeglugowy przez cieśninę Ormuz, przemieszczając każdej nocy konwoje tankowców przez strefę konfliktu. Korytarz, działający od kilku tygodni, prowadzi każdej nocy od 15 do 20 tankowców przez południowy kanał przylegający do wybrzeża Omanu. Operacja eskortuje w pełni załadowane jednostki na Morze Arabskie, jednocześnie przeprowadzając puste, wyczarterowane tankowce z powrotem do portów w Zatoce Perskiej w celu załadunku ropy. Publiczne dane o ruchu morskim, opracowane przez Uniwersytet Oksfordzki oraz Port Watch, odnotowały w tym okresie zaledwie kilka widocznych dziennych rejsów, co maskuje rzeczywisty wolumen obsługiwany przez kanały wojskowe. Do tej pory operacje USA wsparły około 1000 statków handlowych nawigujących przez sporny szlak wodny.

Wolumeny przepływu i stabilizacja rynku

Dzienne szacunki eksportu przez korytarz wahają się od 5 mln do 10 mln baryłek ropy naftowej, według relacji "The New York Times" oraz Axios. W wybrane dni o dużym natężeniu dzienny tranzyt osiągał od 15 mln do 20 mln baryłek. W czwartym kwartale 2025 r., przed wybuchem działań wojennych, dane amerykańskiej Agencji Informacji Energetycznej (EIA) odnotowały średnią przepustowość cieśniny na poziomie 21,6 mln baryłek dziennie. Przed konfliktem szlak ten obsługiwał około 20% światowego handlu ropą i skroplonym gazem ziemnym, zanim irańskie blokady nastąpiły po wspólnych atakach izraelsko-amerykańskich. Przywrócenie niemal połowy przedwojennych wolumenów ma na celu złagodzenie poważnych zakłóceń w dostawach, które doprowadziły do wzrostu światowych cen energii.

Koordynacja wojskowa i eskorta defensywna

Złożoną logistyką zarządza wyspecjalizowana grupa zadaniowa z siedzibą w bazie armii USA w Fort Bragg w Karolinie Północnej, we współpracy z regionalnymi partnerami z Zatoki Perskiej. Operatorzy komercyjni przedkładają wojsku harmonogramy tranzytu, które zestawia dzienne manifesty i przydziela statki do parowanych kolumn przychodzących i wychodzących w ścisłych oknach czasowych. Korytarz stał się wykonalny po dwutygodniowej kampanii wojskowej przeprowadzonej przez Dowództwo Centralne USA, która osłabiła irańskie radary przybrzeżne i instalacje śledzenia morskiego. Jednostki Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej zachowują ograniczone zdolności monitorowania dzięki rozproszonym łodziom motorowym i naprawionym stacjom radarowym, często wystrzeliwując amunicję bez precyzyjnych danych celowniczych. Tylko w ciągu ostatniego tygodnia amerykańskie samoloty, śmigłowce i jednostki morskie przechwyciły osiem irańskich dronów oraz dwa przeciwokrętowe pociski manewrujące skierowane w stronę szlaków konwojowych.

Stawki strategiczne i polityczne w Waszyngtonie

Inicjatywa bezpieczeństwa morskiego niesie ze sobą bezpośrednie konsekwencje polityczne dla administracji prezydenta Donalda Trumpa przed listopadowymi wyborami uzupełniającymi. Zakłócenia w przepływie ropy przyczyniły się do szerszej inflacji w Stanach Zjednoczonych, spychając poparcie dla prezydenta do 33% w ostatnich sondażach. Wiceprezydent JD Vance określił obniżenie cen ropy jako główny cel administracji w konflikcie, choć Trump później powtórzył, że zapobieżenie zdobyciu przez Iran arsenału nuklearnego pozostaje priorytetem. W ostatnich publicznych wypowiedziach Trump oświadczył, że USA utrzymują pełną władzę nad cieśniną, dodając, że Waszyngton może rozważyć uznanie szlaku wodnego za swoje terytorium po zakończeniu operacji wojskowych.