Ursula von der Leyen odrzuca powszechne dopłaty do energii, podczas gdy koszty importu paliw kopalnych do UE wzrosły o 100 mld euro

Gwałtowny wzrost kosztów energii

Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen przedstawiła we wtorek w Parlamencie Europejskim strategię UE dotyczącą cen energii przed szczytem Rady Europejskiej zaplanowanym na 15–16 października. Koszty importu paliw kopalnych w całej wspólnocie wzrosły o ponad 100 mld euro od wybuchu wojny z udziałem Iranu, nie przynosząc przy tym żadnego dodatkowego wolumenu energii. Ceny gazu ziemnego wzrosły o 140% od końca lutego, podczas gdy ceny oleju napędowego podwoiły się w tym samym okresie. Dane te są zbieżne z wcześniejszymi ostrzeżeniami komisarza ds. energii Dana Jørgensena, wygłoszonymi w Dublinie, dotyczącymi rosnącej presji na europejski przemysł i gospodarstwa domowe. Komisja ostrzegła, że rosnące rachunki za media i koszty operacyjne mogą znacząco wzrosnąć wraz ze zbliżającym się sezonem zimowym.

Wszyscy odczuwamy te wyższe koszty energii. Przedsiębiorstwa znajdują się pod ogromną presją, ludzie z trudem opłacają rachunki, a sytuacja ta może się pogorszyć wraz z nadejściem zimy. Dlatego musimy działać teraz.

Odrzucenie powszechnych dopłat

Odpowiadając na żądania państw członkowskich, w tym Grecji i Włoch, dotyczące większej swobody budżetowej, przewodnicząca Komisji ostrzegła przed ogólnymi środkami zaradczymi. Powszechne dopłaty zwiększają ogólne zużycie energii, kierują środki publiczne w nieproporcjonalny sposób do osób o wysokich dochodach i tworzą znaczne obciążenia fiskalne dla budżetów krajowych. Bruksela odrzuciła wezwania do szerokich, horyzontalnych wypłat, wskazując zamiast tego na celowe, tymczasowe mechanizmy wsparcia przeznaczone dla gospodarstw domowych o niskich dochodach oraz sektorów przemysłowych szczególnie narażonych na koszty. Von der Leyen przywołała trwające we Francji i Rumunii inicjatywy bonów energetycznych jako praktyczne przykłady skalibrowanej pomocy. Choć Ateny i Rzym zabiegały o wyłączenia dla wydatków energetycznych spod reguł fiskalnych, Komisja podtrzymała stanowisko, że istniejące narzędzia strukturalne zapewniają wystarczającą elastyczność.

Wsparcie musi być celowe i nie możemy rozdzielać pomocy bezkrytycznie.

Inicjatywy podażowe i wspólne zakupy

Aby ustabilizować zmienne międzynarodowe rynki paliw, Komisja Europejska wdraża szereg interwencji po stronie podażowej we współpracy z partnerami globalnymi. Unia Europejska skoordynuje porozumienie zawarte przez kraje G7, pod przewodnictwem Francji, w sprawie uwolnienia 100 mln baryłek ropy naftowej i oleju napędowego ze strategicznych rezerw ropy. Bruksela tworzy dedykowaną grupę zadaniową w celu łączenia popytu na energię ze strony państw członkowskich, dążąc do wykorzystania zbiorowej siły nabywczej wspólnoty podczas przyszłych negocjacji z dostawcami. Komisja rozpocznie również strategiczny dialog z europejskimi rafineriami ropy naftowej, aby obniżyć koszty operacyjne i zagwarantować krajowe dostawy paliw. Ponadto międzynarodowi eksporterzy metanu otrzymają roczny okres karencji regulacyjnej na dostosowanie się do unijnych przepisów dotyczących metanu.

Rozbieżności w miksie energetycznym i długoterminowe reformy

Duże różnice w krajowych profilach wytwarzania energii oznaczają, że jedna polityka energetyczna nie może pasować do każdego państwa członkowskiego. Hurtowe koszty energii elektrycznej osiągają 145 euro za megawatogodzinę w krajach silnie uzależnionych od gazu ziemnego, w porównaniu do 70 euro za megawatogodzinę w krajach, w których w sieciach dominuje energia jądrowa i źródła odnawialne. Komisja planuje przedstawić w nadchodzących miesiącach propozycje legislacyjne mające na celu rozbudowę transgranicznych sieci energetycznych i zwiększenie udziału energii elektrycznej w ogólnym popycie na energię. Europejscy urzędnicy stwierdzili, że trwałym rozwiązaniem zmienności rynku jest zakończenie zależności od importowanych paliw kopalnych poprzez zwiększenie krajowej produkcji czystej energii.

Walka z wysokimi kosztami energii jest naszym priorytetem. Aby chronić najbardziej potrzebujących. Aby rozwiązać problemy strukturalne. I aby zapewnić, że wyjdziemy z tego kryzysu silniejsi, niż do niego weszliśmy.