Istat: 5,4 mln osób w ubóstwie skrajnym we Włoszech w 2025 roku, 9,3% populacji
Włoski urząd statystyczny Istat szacuje, że w 2025 roku w ubóstwie skrajnym żyło 2,1 mln gospodarstw domowych, obejmujących 5,4 mln osób. Wskaźniki dla gospodarstw i osób indywidualnych nieznacznie spadły w porównaniu z 2024 rokiem, jednak różnice ze względu na narodowość, region i wiek pozostają znaczne.
Główne dane
Istat, włoski urząd statystyczny, szacuje, że w 2025 roku w ubóstwie skrajnym żyło około 2,1 mln gospodarstw domowych, co przekłada się na 5,4 mln osób. Dane pochodzą z raportu agencji „La povertà in Italia: Anno 2025”, opublikowanego w czwartek 15 października 2026 roku. Częstotliwość występowania ubóstwa wśród gospodarstw domowych wyniosła 8,0% wobec 8,4% w 2024 roku, natomiast odsetek osób indywidualnych wyniósł 9,3% w porównaniu z 9,8% rok wcześniej. Istat ustala progi ubóstwa w zależności od regionu i typu gminy, dzięki czemu wskaźniki odzwierciedlają lokalne poziomy cen, a nie jedną krajową linię. W odniesieniu do bazy z 2024 roku, obejmującej 2,22 mln gospodarstw i 5,74 mln osób, zmiana w ujęciu bezwzględnym jest niewielka.
Różnice ze względu na narodowość i strukturę rodziny
Dysproporcje w zależności od składu gospodarstwa domowego są wyraźne. W gospodarstwach składających się wyłącznie z obywateli Włoch wskaźnik ubóstwa skrajnego wyniósł 5,9%. Wskaźnik ten rośnie do 26,7% w przypadku gospodarstw z co najmniej jednym obcokrajowcem i osiąga 29,4% dla gospodarstw składających się wyłącznie z cudzoziemców. Problem dotyka również dzieci: w ubóstwie skrajnym żyje 1 136 000 nieletnich, co stanowi 12,5% wszystkich nieletnich mieszkańców. Wśród rodzin z dziećmi wskaźnik rośnie wraz z liczbą potomstwa: 7,8% dla par z jednym dzieckiem, 10,0% z dwójką i 17,7% z co najmniej trójką. W rodzinach niepełnych z dziećmi wskaźnik wynosi 11,6%, a w gospodarstwach z dziećmi, w których osoba referencyjna nie pracuje lub poszukuje pracy, sięga 21,1%.
- Tylko obywatele Włoch
- 5.9 %
- Co najmniej jeden obcokrajowiec
- 26.7 %
- Wyłącznie obcokrajowcy
- 29.4 %
Różnice regionalne i wiekowe
Południe, czyli Mezzogiorno, ma najwyższą koncentrację ubogich gospodarstw domowych: 813 000 rodzin, czyli 9,6% tamtejszych gospodarstw, co stanowi spadek z 10,5% w poprzednim pomiarze. Kolejne są północny zachód z 568 000 gospodarstw (7,7%) oraz północny wschód z 386 000 (7,4%). Centrum odnotowuje najniższy poziom: 338 000 gospodarstw (6,3% wobec 6,5%). Pod względem udziału w ogólnej liczbie ubogich gospodarstw, Południe odpowiada za 38,6% (39,8% w 2024 roku), Północ za 45,3% (44,5% w 2024 roku), a Centrum za 16,1% (15,7% w 2024 roku). W podziale na wiek, wskaźnik spada wraz z wiekiem: 12,5% nieletnich, 12,1% osób w wieku 18–34 lata (prawie 1 198 000), 8,9% osób w wieku 35–64 lata oraz 6,1% osób powyżej 65. roku życia (ponad 891 000).
- Mezzogiorno
- 9.6 %
- Północny zachód
- 7.7 %
- Północny wschód
- 7.4 %
- Centrum
- 6.3 %
Głębokość ubóstwa i ubóstwo relatywne
Miara intensywności ubóstwa Istat, która określa, o ile miesięczne wydatki ubogich gospodarstw domowych znajdują się poniżej progu ubóstwa, wynosi w skali kraju 18,5% i pozostaje stabilna. Na Południu wskaźnik ten wzrósł nieznacznie z 18,5% w 2024 roku do 19,0%. Ubóstwo relatywne również pozostaje na zbliżonym poziomie: 10,8% gospodarstw domowych (10,9% w 2024 roku) i 14,8% osób (14,9%), co przekłada się na ponad 2,8 mln rodzin i prawie 8,7 mln osób. Ubóstwo skrajne rośnie wraz z wielkością gospodarstwa domowego, osiągając 19,2% dla gospodarstw pięcioosobowych i większych, 10,5% dla czteroosobowych i 8,4% dla trzyosobowych, co nadal przewyższa średnią.