Tsipras powraca do greckiej polityki z nową partią, budząc ostrą krytykę rywali
Były premier Grecji Aleksis Tsipras ogłosił utworzenie nowej partii politycznej – Greckiej Lewicowej Koalicji (ELAS) – podczas wydarzenia niedaleko Akropolu, natychmiast spotykając się z ostrą krytyką ze strony rządzącej Nowej Demokracji i głównej partii opozycyjnej PASOK.
Powrót na scenę
Aleksis Tsipras, były premier Grecji, oficjalnie powrócił do aktywnej polityki we wtorek wieczorem, 26 maja 2026 roku, ogłaszając swoją nową partię, Grecką Lewicową Koalicję (ELAS). Ogłoszenie miało miejsce podczas plenerowego wydarzenia w Tisio, z Akropolem w tle, przyciągając znaczną uwagę międzynarodowych mediów. Associated Press opisało Tsiprasa jako „bojowego greckiego lidera ruchu antyoszczędnościowego, który ostro krytykował Brukselę podczas kryzysu zadłużenia kraju” i odnotowało jego powrót przed wyborami spodziewanymi w przyszłym roku.
Bojowy grecki lider ruchu antyoszczędnościowego, który ostro krytykował Brukselę podczas kryzysu zadłużenia kraju, powrócił do polityki przed przyszłorocznymi wyborami.
W swoim przemówieniu Tsipras wezwał do utworzenia „demokratycznej armii powszechnej” wszystkich Greków, malując wizję „demokratycznego i społecznego restartu kraju”. Ostro skrytykował zarówno rządzący konserwatywny rząd, jak i PASOK, oskarżając ich o to, że „stali się systemem w systemie”. Niemiecka gazeta FAZ podała, że założenie nowej partii „przed Akropolem” sygnalizuje powrót Tsiprasa do „aktywnej polityki”, nawiązując do jego dwóch porażek wyborczych w 2019 i 2023 roku oraz napisanej przez niego książki zatytułowanej „Itaka”.
Światło reflektorów międzynarodowych mediów
Ogłoszenie odbiło się echem poza granicami Grecji. Brytyjski Independent przedrukował depeszę Associated Press pod nagłówkiem „Były lider antyoszczędnościowy w Grecji, Aleksis Tsipras, wraca do polityki”. Relacje podkreślały krytykę Tsiprasa pod adresem „bliskich powiązań” między rządem Kiriakosa Mitsotakisa a premierem Izraela Benjaminem Netanjahu. Doniesienia te przedstawiały nową partię jako próbę zakwestionowania pozycji konserwatywnego premiera, który ubiega się o trzecią kadencję.
Kontratak rządzącej partii i PASOK
Reakcja ze strony establishmentu politycznego była szybka i zdecydowana. Źródła rządowe, wkrótce po przemówieniu w Tisio, oceniły, że „tyle komunikacji i reklamy dla pana Tsiprasa, by pojawił się ponownie jako ten sam nieskruszony i niezmieniony, przypominając ludziom powody, dla których go odrzucili”. Dodali, że „społeczeństwo chce iść naprzód jeszcze szybciej, a pan Tsipras, od nazwy swojej partii po swoje „niezrealizowane” obietnice i toksyczny język, chce cofnąć Grecję o wiele dziesięcioleci”.
Tyle komunikacji i reklamy dla pana Tsiprasa, by pojawił się ponownie jako ten sam nieskruszony i niezmieniony, przypominając ludziom powody, dla których go odrzucili.
PASOK, główna partia opozycyjna, wydała miażdżące oświadczenie, nazywając nowy podmiot „prywatną partią Tsiprasa” i argumentując, że ogłoszenie „potwierdziło, jak stare jest to, co od miesięcy reklamowano jako »nowe«”. Partia zaatakowała dotychczasowe osiągnięcia Tsiprasa, stwierdzając, że „przyniósł środki finansowe, choć obiecał oddłużenie” oraz że „wolał nie opodatkowywać armatorów, ale ciąć emerytury, jak powiedział ostatnio Jean-Claude Juncker, i wyczerpał klasę średnią, naukowców i wolnych strzelców podatkami”. PASOK zauważył również, że Tsipras „dwukrotnie przypieczętował 41% poparcia dla Nowej Demokracji i poniósł największą porażkę głównej partii opozycyjnej w epoce postdyktatorskiej”.
Pytania o wiarygodność i historię
Oświadczenie PASOK zawierało konkretne pytania dotyczące wiarygodności Tsiprasa, pytając, jak może on regulować „kredyty zagrożone” lub wzbudzać zaufanie co do sprawiedliwego opodatkowania, biorąc pod uwagę jego przeszłe wyniki. Partia rzuciła mu również wyzwanie w kwestii długów partyjnych, zauważając, że PASOK uregulował wszystkie swoje długi bankowe pod przewodnictwem śp. Fofi Gennimaty i Nikosa Andrulakisa, jednocześnie domagając się odpowiedzi na temat „bankrutujących mediów partyjnych i zwolnionych pracowników, których pozostawił” oraz zarzutów jego następcy w SYRIZIE dotyczących „czarnych funduszy”.
Pan Tsipras przyszedł niegdyś otoczony populizmem i jego iluzjami; dziś przychodzi otoczony interesami i korupcją.
Oświadczenie zakończyło się cytatem z artykułu z 2024 roku bliskiego współpracownika Tsiprasa, Janisa Siakantari, opublikowanego w gazecie TA NEA: „Ludzie się zmieniają, ale ich historia idzie za nimi. To się nie zmienia”. Postawiło też ostatnie, kluczowe pytanie: „Czy człowiek, który w 2015 roku wprowadził do rządu najgorszą formę skrajnej prawicy, może poprowadzić wysiłek na rzecz pokonania centroprawicy i skrajnej prawicy?”
