Aleksis Tsipras w wywiadzie dla „Libération”: Nie żałuję pozostania Grecji w UE

Wizyta w Paryżu w geście solidarności z protestującymi

Aleksis Tsipras, przewodniczący ELAS i były premier Grecji, udzielił wywiadu francuskiemu dziennikowi „Libération”, opublikowanego 5 listopada 2026 r. Podkreślił, że jego wizyta ma na celu wyrażenie solidarności z młodzieżą, związkami zawodowymi i społeczeństwem francuskim, które broni praw pracowniczych, spójności społecznej, demokracji oraz prawa młodych do lepszej przyszłości. Tsipras uznał wizytę za moralny obowiązek, przypominając, że Francja wspierała Greków od 2010 r., gdy Grecja znajdowała się w centrum kryzysu. Jego zdaniem, dług ten należy teraz spłacić solidarnością. Wywiad towarzyszył jego udziałowi w demonstracjach w Paryżu, odbywających się w okresie silnych niepokojów społecznych, które Tsipras powiązał z kryzysem kosztów życia.

Spotkania z francuską lewicą

Tsipras zaznaczył, że nie przybył do Francji, aby spotkać się z kandydatami lewicy w wyborach prezydenckich, lecz z czołowymi postaciami tego ruchu. Spotkał się również ze starymi przyjaciółmi i młodszymi towarzyszami, by wymienić poglądy. Argumentował, że siły lewicowe w Europie, zwłaszcza w Grecji i Francji, powinny utrzymywać kanały komunikacji i współpracy, nazywając Francję społecznym i politycznym laboratorium kontynentu. W jego ocenie zagrożenie we Francji jest dwojakie: neoliberalna polityka Emmanuela Macrona, która według niego osłabia spójność społeczną, oraz perspektywa przejęcia władzy przez Marine Le Pen i skrajną prawicę.

Porównanie Francji z Grecją w latach 2008 i 2010–2015

Poproszony o porównanie Francji z Grecją z 2008 r., kiedy wybuchły protesty młodzieży, lub z okresem kryzysu zadłużenia w latach 2010–2015, Tsipras przypomniał, że niesprawiedliwa śmierć młodego Greka w 2008 r. wywołała gniew młodych ludzi domagających się lepszych warunków życia. Stwierdził, że policja odpowiedziała brutalną represją, co uznał za narzędzie używane przez władze do odwrócenia uwagi opinii publicznej od rzeczywistych problemów zarówno w Grecji, jak i we Francji. W odniesieniu do lat 2010–2015 ocenił, że ówczesna polityka pozbawiła pracowników i młodych ludzi praw oraz perspektyw, prowadząc do cięć płac. Wspólnym mianownikiem dzisiejszego kryzysu kosztów życia we Francji i dekady memorandum jest według niego pogłębianie się nierówności.

Decyzja z 2015 roku i walka o Europę

Tsipras bronił swojej decyzji o utrzymaniu Grecji w UE, akceptując koszty polityczne. Stwierdził, że alternatywa kosztowałaby klasę pracującą, młodych ludzi i warstwy popularne znacznie więcej, wskazując na wyjście Grecji z programów dostosowawczych i uregulowanie zadłużenia. W kontrze do krytyków z lewicy, którzy opowiadają się za starciem z UE, stwierdził, że lewica musi domagać się sprawiedliwszej Europy, zamiast dążyć do rozwiązania Unii, co powiązał z celami skrajnej prawicy. Oskarżył UE o prowadzenie polityki pogłębiającej nierówności i sprzyjającej skrajnej prawicy, obarczając winą za pogarszającą się sytuację liderów prawicy oraz część socjaldemokracji. Skrytykował również europejskich przywódców za brak inicjatyw pokojowych.

Gotowość do ponownego rządzenia z nowym programem

Zapytany o powrót na urząd premiera, Tsipras odpowiedział, że jest gotowy. Stwierdził, że główną lekcją z jego pierwszej kadencji jest to, że lewica u władzy jest zawsze użyteczna dla większości Greków, zwłaszcza w trudnych czasach, pod warunkiem, że bierze odpowiedzialność i wspiera najsłabszych, nawet przy ograniczonym polu manewru. Argumentował, że w normalnych warunkach rząd lewicowy mógłby osiągnąć znacznie więcej niż on w czasie głębokiego kryzysu. Jego priorytetem jest odbudowa bazy produkcyjnej Grecji jako fundamentu zrównoważonego wzrostu i skutecznego państwa opiekuńczego. Poparł wprowadzenie podatku majątkowego dla najbogatszego 1% społeczeństwa na rzecz pozostałych 99%, przyznając, że środek ten nie spodoba się mniejszości. Dodał, że lewica musi przekonać ludzi, iż jest w stanie ograniczyć nierówności i zapewnić młodym ludziom przyszłość.