Piłka nożna · Charleroi, Westerlo i Sedan

Nie żyje Toni Brogno, były reprezentant Belgii. Miał 53 lata

O śmierci byłego reprezentanta Belgii poinformowała we wtorek, 3 listopada 2026 roku, jego córka Olivia. Brogno chorował od końca 2024 roku. W barwach narodowych wystąpił, zależnie od źródła, sześć lub siedem razy.

Tekst AI na podstawie relacji De Morgen, RTBF, La Libre.be i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Charleroi, Westerlo, Sedan · Belgia, Francja
Jak do tego doszło
  1. 2004-2006Drugi pobyt w Sporting Charleroi
  2. 2006-2008Oud-Heverlee Leuven
  3. 2008-2009Olympic Charleroi, ostatni klub

Śmierć ogłoszona przez córkę

Toni Brogno zmarł w wieku 53 lat. Rodzina przekazała tę wiadomość we wtorek, 3 listopada 2026 roku. Jak podają La Libre i Le Soir, informację o śmierci zamieściła w serwisie Facebook jego córka, Olivia. Według RTBF piłkarz chorował na raka wątroby od końca 2024 roku, natomiast Le Soir wskazuje na nowotwór złośliwy dróg żółciowych pozawątrobowych. Relacje dotyczące rodzaju choroby są rozbieżne. Le Soir podaje, że Brogno zmagał się z chorobą przez dwa lata, a w ostatnich miesiącach przed śmiercią wystąpiły liczne powikłania.

„Z głębokim smutkiem zawiadamiamy o śmierci najlepszego taty i męża na świecie.”

Olivia Brogno, córka

Ostatnie tygodnie

Le Soir informuje, że kilka dni przed śmiercią onkolog przekazał Brogno, iż nie ma już nadziei na wyleczenie i pacjent zostanie przeniesiony na oddział opieki paliatywnej. Według gazety piłkarz zachował spokój i bardziej martwił się o przyszłość rodziny niż o własny los. Jego osłabiony organizm nie był w stanie dłużej walczyć z powikłaniami. Szczegóły tych rozmów pochodzą z relacji Le Soir, która jest dostępna wyłącznie dla subskrybentów.

Kariera klubowa w Charleroi i Westerlo

Brogno pochodził z Charleroi, a karierę rozpoczął w latach 90. w Marchienne au Pont u boku swoich braci, Dantego i Davida, podaje RTBF. Następnie spędził jeden sezon w Sporting Charleroi, gdzie rozegrał siedem meczów, po czym w latach 1995–1997 grał dla Olympic Charleroi. W 1997 roku przeniósł się do Westerlo, gdzie spędził trzy sezony, zdobywając 30 bramek w rozgrywkach 1999–2000. RTBF podaje, że tytuł króla strzelców ligi dzielił z Norwegiem Olé Martinem Arstem, natomiast De Morgen wskazuje, że był samodzielnym najlepszym strzelcem Pro League. Według RTBF w trakcie całej kariery zdobył 75 bramek w 206 meczach najwyższej klasy rozgrywkowej.

Kariera w reprezentacji i Euro 2000

Trener Robert Waseige powoływał Brogno do reprezentacji Belgii między listopadem 1998 a kwietniem 2000 roku. De Morgen i RTBF przypisują mu siedem występów, podczas gdy La Libre podaje sześć. Był powoływany jedenaście razy, ale nie zdobył bramki dla drużyny narodowej. RTBF donosi, że Waseige włączył go do szerokiej kadry na Euro 2000, którego współgospodarzami były Belgia i Holandia, jednak w ostatniej chwili skreślił go z listy 22 zawodników wraz z Dannym Boffinem. Jak podaje RTBF, Waseige nazwał to "największym rozczarowaniem w swojej karierze".

Dalsza kariera i emerytura

Po sezonie 1999–2000 Brogno przeszedł do francuskiego Sedan, gdzie grał w latach 2000–2002. Następnie wrócił do Westerlo (2002–2004), zaliczył drugi pobyt w Sporting Charleroi (2004–2006) i występował na drugim poziomie rozgrywkowym w Oud-Heverlee Leuven w latach 2006–2008. Karierę zakończył w Olympic Charleroi w sezonie 2008–2009. Według De Morgen przeszedł na sportową emeryturę w wieku 36 lat.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar