
Tim Curry, gwiazda „The Rocky Horror Picture Show” i „To”, zmarł w Los Angeles w wieku 80 lat
Brytyjski aktor i piosenkarz, znany z ról doktora Franka-N-Furtera oraz klauna Pennywise'a, zmarł w swoim domu po latach zmagań z problemami zdrowotnymi.
Śmierć w Los Angeles
Brytyjski aktor Tim Curry, który zyskał międzynarodową sławę jako doktor Frank-N-Furter w „The Rocky Horror Picture Show” oraz złowrogi klaun Pennywise w telewizyjnej adaptacji „To” z 1990 roku, zmarł w swoim domu w Los Angeles w wieku 80 lat. Jego wieloletnia menedżerka i przyjaciółka Marcia Hurwitz potwierdziła tę informację w środę. Choć bezpośrednia przyczyna śmierci nie została podana do wiadomości publicznej, Curry zmagał się z problemami zdrowotnymi po ciężkim udarze w 2012 roku, który zmusił go do poruszania się na wózku inwalidzkim. Po tym kryzysie aktor wycofał się z życia publicznego, koncentrując się na pracy w dubbingu.
Narodziny Franka-N-Furtera
Urodzony w Cheshire w 1946 roku jako syn kapelana Royal Navy i sekretarki szkolnej, Curry studiował anglistykę i dramat na Uniwersytecie w Birmingham, zanim otrzymał swoją pierwszą profesjonalną rolę w londyńskiej inscenizacji musicalu „Hair” w 1968 roku. Podczas tej produkcji poznał Richarda O'Briena, który w 1973 roku zaprosił go na przesłuchanie do nowego projektu w Royal Court Theatre. Curry stworzył postać doktora Franka-N-Furtera na piętrze teatru przed publicznością liczącą mniej niż 100 osób. W 1975 roku powtórzył tę rolę u boku Susan Sarandon i Barry'ego Bostwicka w filmowej adaptacji „The Rocky Horror Picture Show”. Choć film początkowo nie odniósł sukcesu kasowego, nocne seanse uczyniły z niego fenomen z aktywnym udziałem widzów oraz najdłużej wyświetlany tytuł w historii kina.
W wywiadzie telewizyjnym z 1975 roku Curry odniósł się do artystycznego ryzyka związanego z przyjęciem tak ekscentrycznej roli.
Miałem wątpliwości, ponieważ jeśli to by się udało, trudno byłoby się od tej roli uwolnić. Ale zawsze uważałem, że nie warto nic robić, jeśli nie podejmuje się ryzyka.
Uznanie na scenie i ekranowe czarne charaktery
Curry wykorzystał tę popularność, występując w prestiżowych produkcjach teatralnych i filmowych. Trzykrotnie nominowano go do nagrody Tony na Broadwayu: po raz pierwszy w 1981 roku za rolę Mozarta w sztuce Petera Shaffera „Amadeusz”, a następnie za występy w „My Favorite Year” w 1993 roku oraz jako król Artur w „Spamalot” Monty Pythona w 2005 roku. Na ekranie wyrobił sobie markę aktora grającego pamiętne czarne charaktery w różnych gatunkach. W jego filmografii znalazły się m.in. musical „Annie” z 1982 roku, gdzie zagrał Roostera Hannigana, kryminał „Trop” z 1985 roku, fantasy „Legenda” Ridleya Scotta z 1985 roku, „Polowanie na Czerwony Październik” z 1990 roku oraz rola podejrzliwego konsjerża w filmie „Kevin sam w Nowym Jorku” z 1992 roku. W 1996 roku wcielił się w postać Long Johna Silvera w „Wyspie skarbów Muppetów”.
Wspominając pracę z lalkami, Curry wyraził głębokie uznanie dla ich animatorów.
Zaczynasz postrzegać ich jako postacie, a nie jako lalki, co jest zasługą geniuszu lalkarzy. Uwielbiałem Pannę Piggy. Świetnie się dogadywaliśmy.
Dubbing i ostatnie lata
Poza pracą aktorską na ekranie i scenie, Curry wniósł znaczący wkład w projekty animowane i audio. Jego głęboki baryton przyniósł mu nagrodę Daytime Emmy w 1991 roku za rolę w „Piotrusiu Panie i piratach”. W 2016 roku powrócił do franczyzy „Rocky Horror”, wcielając się w rolę narratora w telewizyjnym remake'u. Mimo ograniczeń ruchowych po udarze w 2012 roku, nadal uczestniczył w konwentach filmowych, a w 2025 roku opublikował swoje wspomnienia pod tytułem „Vagabundo”.
- Debiut w oryginalnej londyńskiej produkcji musicalu Hair
- Pierwsze wykonanie roli doktora Franka-N-Furtera w Royal Court Theatre w Londynie
- Rola w filmowej adaptacji The Rocky Horror Picture Show
- Debiut na Broadwayu jako Mozart w Amadeuszu Petera Shaffera
- Rola demonicznego klauna Pennywise'a w miniserialu telewizyjnym To
- Zdobycie nagrody Daytime Emmy za rolę głosową w Piotrusiu Panie i piratach
- Nominacja do nagrody Tony za rolę króla Artura w Spamalot Monty Pythona
- Udar, po którym aktor skupił się głównie na pracy głosowej
- Publikacja wspomnień Vagabundo


