Sztuka i książki · Londyn
Gillian Anderson i Billy Crudup w londyńskiej inscenizacji „Kto się boi Virginii Woolf?”
Reżyserka Marianne Elliott przenosi dramat małżeński Edwarda Albeego z 1962 roku na deski teatru @sohoplace w Londynie. W trzygodzinnym i 20-minutowym spektaklu główne role grają Gillian Anderson i Billy Crudup.
Tekst AI na podstawie relacji The Telegraph, The Independent, Financial Times News i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje
Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).
W skrócie
Reżyserka Marianne Elliott wystawia sztukę Edwarda Albeego z 1962 roku w londyńskim @sohoplace w spektaklu trwającym trzy godziny i 20 minut.
Gillian Anderson gra Marthę u boku Billy'ego Crudupa jako George'a, wcielając się w parę naukowców w średnim wieku uwikłanych w wojnę psychologiczną.
Josh Dylan gra ambitnego młodego naukowca Nicka, a Phoebe Horn wciela się w jego żonę Honey, gdy ich nocne spotkanie przeradza się we wrogość.

- Zakończenie przyjęciaGeorge i Martha wracają do domu po przyjęciu wydziałowym wydanym przez rektora uczelni
- 02:00Nick i Honey przybywają do domu na kampusie na nocnego drinka
- Późna nocGeorge inicjuje gry psychologiczne, które obnażają prywatne iluzje gości
- ŚwitKonfrontacja kończy się, gdy George niszczy prywatną fikcję podtrzymującą małżeństwo
Scenografia i inscenizacja w Londynie
Reżyserka Marianne Elliott przygotowała nową inscenizację sztuki Edwarda Albeego z 1962 roku „Kto się boi Virginii Woolf?” w teatrze @sohoplace w Londynie. W rolach głównych występują amerykańscy aktorzy Gillian Anderson i Billy Crudup, którzy swoją karierę rozpoczynali w teatrze. Scenografka Miriam Buether stworzyła wnętrze salonu w stylu mid-century modern z lat 60., które powoli obraca się na scenie przez cały czas trwania spektaklu. Przedstawienie trwa trzy godziny i 20 minut, pozwalając widzom znaleźć się w bliskiej odległości od pary bohaterów w trakcie ich małżeńskiego konfliktu. Elliott wcześniej wyreżyserowała „Niebezpieczne związki” w National Theatre, zanim powróciła do klasycznego tekstu Albeego o małżeńskiej wojnie.
Nocny powrót po spotkaniu na uczelni
Akcja rozpoczyna się wczesnym rankiem po oficjalnym spotkaniu wydziału, którego gospodarzem był ojciec Marthy, rektor uczelni. Po powrocie do domu o 2:00 w nocy, profesor historii George zasiada w fotelu, a Martha informuje go, że zaprosiła dwoje gości na nocnego drinka. Zaproszeni goście to Nick, ambitny młody naukowiec z wydziału biologii grany przez Josha Dylana, oraz jego naiwna żona Honey, w którą wciela się Phoebe Horn. Sceneria opiera się na wyeksponowanym wózku z alkoholem, podczas gdy obie pary piją kolejne porcje ginu, co podnosi emocjonalną stawkę spotkania. To, co zaczyna się jako komedia o złych manierach, stopniowo przeradza się w serię gier psychologicznych mających na celu upokorzenie młodszych gości.
Słowne potyczki i konflikt psychologiczny
Anderson kreuje postać Marthy jako niezwykle wojowniczą gospodynię, która używa sprośnych flirtów i głośnego śmiechu, by prowokować męża, jednocześnie przyglądając się Nickowi. Crudup gra George'a w zakurzonym szarym ubraniu, odpowiadając na drwiny żony suchym sarkazmem, bierną agresją i intelektualną wyższością. W jednej z dłuższych scen George wygłasza ostrą krytykę, łącząc pracę naukową Nicka w dziedzinie genetyki ze sterylnym autorytaryzmem i eliminacją ludzkiej niedoskonałości. Utrzymuje sardoniczny dystans, w pewnym momencie udając, że czyta książkę, podczas gdy Martha próbuje ostentacyjnie uwieść ich gościa w tym samym pokoju.
„Martha, pokażesz jej, gdzie trzymamy, no wiesz, eufemizm?”
Upadek iluzji o świcie
W miarę jak noc zbliża się do świtu, początkowe gry zmieniają się w metodyczną wojnę psychologiczną, mającą na celu rozerwanie prywatnych mechanizmów obronnych każdej z postaci. Pewność siebie Nicka załamuje się, gdy zostaje uwięziony wraz z Honey w destrukcyjnej dynamice starszej pary. Agresywna powierzchowność Marthy stopniowo pęka, odsłaniając wrażliwość, nienawiść do samej siebie i żal kobiety ograniczonej przez mizoginistyczne społeczeństwo. George ostatecznie przechytrza żonę, odrzucając prywatne fikcje i wspólne złudzenia, które podtrzymywały ich małżeństwo. Długotrwała konfrontacja kończy się o świcie, przechodząc od wrogości do cichego katharsis między gospodarzami.
Zapytaj o ten tekst
Źródła i kontekst
- The TelegraphGillian Anderson is a total knock-out in Who's Afraid of Virginia Woolf?
- The IndependentGillian Anderson is electric and disturbing in Who's Afraid of Virginia Woolf?
- Financial Times NewsGillian Anderson and Billy Crudup slug it out in Who's Afraid of Virginia Woolf? -- five-star review
- The GuardianWho's Afraid of Virginia Woolf? review - Gillian Anderson fights tooth and nail in marital meltdown
- Gillian Anderson
- Amerykańska aktorka grająca rolę Marthy w „Kto się boi Virginii Woolf?”
- Billy Crudup
- Amerykański aktor grający rolę George'a w „Kto się boi Virginii Woolf?”
- Marianne Elliott
- Brytyjska reżyserka teatralna kierująca inscenizacją w @sohoplace
- Edward Albee
- Amerykański dramatopisarz, autor „Kto się boi Virginii Woolf?”
- Josh Dylan
- Aktor grający młodego naukowca Nicka w produkcji
- Miriam Buether
- Scenografka produkcji w @sohoplace
- Miejsca
- Londyn
Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.
Wesprzyj Pollar