Koalicja Sumar żąda od PSOE „posprzątania w domu” w związku ze skandalami korupcyjnymi, deklarując dalsze poparcie dla rządu Sáncheza
Partie znajdujące się na lewo od rządzących Hiszpanią socjalistów, skupione pod parasolem Sumar, publicznie zażądały, aby PSOE wzięła odpowiedzialność za narastające zarzuty korupcyjne, jednocześnie zobowiązując się do utrzymania premiera Pedro Sáncheza u władzy do wyborów w 2027 roku.
Podwójny przekaz w Barcelonie
Liderzy Sumar, Izquierda Unida (IU), Comuns i Más Madrid spotkali się w sobotę w Barcelonie na wydarzeniu zatytułowanym „Un paso al frente” (Krok naprzód). Spotkanie, które wypełniło 350-miejscową salę audytoryjną budynku ONCE, miało pierwotnie umocnić ich mglisty sojusz przed wyborami powszechnymi w 2027 roku. Zdominowała je jednak eskalacja nacisków sądowych na ich starszego koalicjanta, Hiszpańską Socjalistyczną Partię Robotniczą (PSOE).
Hay que dar la cara y tomar decisiones valientes para que su sede no siga siendo un lastre para la mayoría progresista de este país.
Ministrowie i koordynatorzy partii balansowali na linie, jednocześnie potępiając rzekomą korupcję w PSOE i potwierdzając swoje zaangażowanie w koalicyjny rząd kierowany przez Pedro Sáncheza.
Zarzuty korupcyjne i żądania działań
Obecny kryzys polityczny został podsycany przez kilka wydarzeń sądowych. Należą do nich postawienie w stan oskarżenia byłego premiera José Luisa Rodrígueza Zapatero oraz „sprawa Leire Díez”, w której nakaz sądowy zarzuca, że były sekretarz organizacyjny PSOE, Santos Cerdán, zlecił działaczce Leire Díez utrudnianie policyjnych śledztw dotyczących działaczy partyjnych. W tym tygodniu agenci Centralnej Jednostki Operacyjnej (UCO) Guardii Cywilnej wkroczyli do siedziby krajowej PSOE przy ulicy Ferraz w ramach tego śledztwa.
Minister Kultury Ernest Urtasun określił najnowsze informacje sądowe jako „graves” (poważne) i zażądał od PSOE „asumir responsabilidades” (wzięcia odpowiedzialności). Koordynator IU Antonio Maíllo wprost wezwał socjalistów do „limpie su casa” (posprzątania w swoim domu) i zakwestionował działania byłego prezydenta Zapatero. Liderzy lewicy podkreślali, że uznawana „operación de derribo” (operacja obalenia) rządu przez prawicę i skrajną prawicę nie jest wymówką dla PSOE, by unikać składania wyjaśnień.
Malditos sean los corruptos por traicionar la voluntad popular, sean de donde sean, se llamen como se llamen.
Pozycjonowanie się jako „czysta” lewica
Głównym tematem wydarzenia był kontrast między nieskazitelnym – według własnej oceny – wizerunkiem koalicji Sumar a skandalami PSOE. Minister Zdrowia Mónica García oświadczyła: „Nosotros estamos impolutos” (Jesteśmy nieskazitelni), podkreślając, że jej przestrzeń polityczna rządzi i dokonuje transformacji „sin un solo caso de corrupción ni de puertas giratorias” (bez ani jednego przypadku korupcji ani drzwi obrotowych). Urtasun wzmocnił to stwierdzeniem, że „la corrupción cero sí existe” (zero korupcji istnieje), przywołując liczne nieudane procesy sądowe przeciwko byłej burmistrz Barcelony Adzie Colau, która była obecna na wydarzeniu.
Frente a golfos y corruptos, no vamos a tener ni una sola palabra en su defensa.
Pomimo tych ostrych krytyk, liderzy dali jasno do zrozumienia, że nie porzucą rządu. Minister Praw Socjalnych Pablo Bustinduy odrzucił wezwanie lidera opozycji Alberto Núñeza Feijóo do oddania władzy, deklarując: „No sólo vamos a resistir, en 2027 les vamos a volver a ganar” (Nie tylko się opieramy, w 2027 roku znów ich pokonamy).
Kontrofensywa opozycji
Tymczasem konserwatywna Partia Ludowa (PP) wykorzystała skandale do rozpoczęcia gwałtownego ataku na rząd. Sekretarz Generalny PP Miguel Tellado oskarżył Sáncheza o zorganizowanie „una trama gangsteril” (gangsterskiego spisku) przeciwko sędziom i policjantom, odwracając tradycyjne oskarżenia lewicy o „ławfare” i „państwowe kanały” przeciwko PSOE. Tellado stwierdził, że socjaliści zostali przyłapani na prowadzeniu „guerra sucia” (brudnej wojny) mającej na celu niszczenie dowodów i atakowanie tych, którzy ich badają, ogłaszając, że „la cloaca es el PSOE” (PSOE jest kanałem).
Rząd pod oblężeniem
Sobotnie wydarzenie było trzecim takim wiecem dla wciąż niekompletnego lewicowego frontu, któremu wciąż brakuje określonego kandydata na następne wybory. Podczas gdy liderzy wywierają presję na Sáncheza, by podjął konkretne działania – a Sumar stawia politykę mieszkaniową w centrum wymaganej odpowiedzi – premier nie planuje udzielać wyjaśnień do czasu zeznań byłego prezydenta Zapatero w dniach 17 i 18 czerwca. Balansowanie koalicji odzwierciedla strategiczną kalkulację: zdystansowanie się od problemów prawnych PSOE w celu przyciągnięcia rozczarowanych wyborców, przy jednoczesnym zapewnieniu przetrwania postępowego rządu do końca kadencji.
