Lider hiszpańskiej opozycji chce, by ubezpieczyciele mogli zwalniać pracowników z chorobowego, co wywołuje sprzeciw związków i rządu

Propozycja opozycji w sprawie zwolnień lekarskich

Lider Partii Ludowej (PP) Alberto Núñez Feijóo przedstawił propozycję zmian w prawie pracy podczas wystąpienia przed stowarzyszeniem pracodawców Cecot w Terrassie 29 września 2026 r. Feijóo stwierdził, że pod rządami PP stowarzyszenia ubezpieczeń wzajemnych (mutuas) zyskałyby prawo do orzekania o zakończeniu zwolnień lekarskich w przypadku określonych schorzeń. Środek ten pozwoliłby również tym podmiotom, zarządzanym przez pracodawców, na przeprowadzanie badań diagnostycznych u pracowników. Feijóo argumentował, że polityka ta jest niezbędna do walki z nadużyciami na zwolnieniach lekarskich oraz do ograniczenia kosztów absencji pracowniczej, które oszacował na 30 mld euro rocznie.

Czy zamierzamy ułatwić sytuację, w której w przypadku niektórych schorzeń ubezpieczyciele będą mogli orzekać o zakończeniu zwolnienia? Tak.

Dane o pracy i koszty dla pracodawców

Propozycja odnosi się do rosnącej liczby przypadków czasowej niezdolności do pracy w Hiszpanii. Według danych Randstad Research za drugi kwartał, całkowita absencja osiągnęła 7,2% uzgodnionego czasu pracy, co stanowi wzrost o 0,2 punktu procentowego w porównaniu z rokiem poprzednim. Czasowa niezdolność do pracy z powodów medycznych odpowiadała za 5,6% godzin pracy. Średnio 1,64 mln pracowników dziennie nie stawiało się w pracy w tym kwartale, z czego 1,27 mln z powodu zwolnień lekarskich. Hiszpańska Konfederacja Organizacji Biznesowych (CEOE) wylicza, że czasowa niezdolność do pracy kosztuje firmy prywatne 17 mld euro, a wydatki publiczne z tego tytułu wynoszą dodatkowe 18 mld euro.

Sprzeciw związków i lekarzy orzeczników

Związki zawodowe i lekarze wyrazili natychmiastowy sprzeciw wobec przekazania uprawnień do zwalniania z chorobowego ubezpieczycielom. Silvia Ledo, sekretarz generalna Związku Lekarzy Orzeczników Ubezpieczeń Społecznych (SIMEDISS), określiła propozycję jako nierozsądną i argumentowała, że nadzór nad czasową niezdolnością do pracy musi pozostać w rękach niezależnych urzędników publicznych. Zgodnie z obecnym prawem, ubezpieczyciele mogą bezpośrednio zwalniać pracowników tylko w pierwszym roku zwolnień spowodowanych wypadkami przy pracy, co stanowi jeden na dziesięć przypadków. W przypadku chorób niezwiązanych z pracą, mutuas mogą monitorować dokumentację i sugerować zakończenie zwolnienia, ale ostateczne decyzje należą do lekarzy publicznej służby zdrowia lub państwowych zespołów inspekcyjnych.

Prawdziwym rozwiązaniem problemu byłoby zwiększenie zasobów, środków i liczby lekarzy w publicznej służbie zdrowia, zwiększenie liczby lekarzy orzeczników Ubezpieczeń Społecznych oraz wprowadzenie narzędzi informatycznych gwarantujących odpowiednią i sprawną komunikację między nimi.

Liderzy związkowi z CCOO i UGT argumentowali, że ubezpieczyciele reprezentują interesy pracodawców i nie mogą działać bezstronnie przy zarządzaniu zakończeniami zwolnień lekarskich. Zastępca sekretarza generalnego UGT ds. polityki związkowej Fernando Luján podkreślił, że decyzje medyczne powinny pozostać w sieci publicznej służby zdrowia, zauważając, że przyznanie uprawnień do zwalniania podmiotom zarządzającym funduszami chorobowymi tworzy konflikt interesów.

Zwolnienia lekarskie i powroty do pracy muszą być nadal wystawiane przez lekarza publicznej służby zdrowia.

Stanowisko rządu i reakcje biznesu

Minister ds. Integracji, Ubezpieczeń Społecznych i Migracji Elma Saiz odniosła się do kontrowersji podczas 39. ceremonii rozdania nagród Pimec w barcelońskim Palau Sant Jordi 30 września 2026 r. Saiz wezwała przedstawicieli biznesu do zachowania rzetelności w statystykach i języku, argumentując, że uzasadnionej choroby nie można utożsamiać z oszukańczą absencją. Prezes Pimec Antoni Cañete uznał absencję za wyzwanie strukturalne, opowiadając się za zwiększeniem inwestycji w podstawową opiekę zdrowotną w celu skrócenia czasu oczekiwania, przy jednoczesnym wsparciu dla szerszej roli operacyjnej ubezpieczycieli.

Nieuzasadniona nieobecność i osoba, która nie może pracować, ponieważ jest chora, to nie ta sama rzeczywistość.

Saiz wezwała pracodawców do zwiększenia inwestycji w zapobieganie ryzyku zawodowemu, aby ograniczyć wypadki przy pracy i choroby, zanim dojdzie do nieobecności.