SpaceX planuje budowę kosmodromu Starbase Louisiana za 100 mld USD z myślą o lotach Starshipa

Plan kosmodromu w parafii Vermilion

SpaceX ogłosił 25 sierpnia 2026 roku inwestycję o wartości 100 mld USD w budowę obiektu produkcyjno-startowego o nazwie Starbase Louisiana. Projekt zajmie 125 000 akrów (50 585 hektarów) w parafii Vermilion w pobliżu Pecan Island, około 320 kilometrów na zachód od Nowego Orleanu wzdłuż wybrzeża Zatoki Meksykańskiej. Teren ten jest ponad osiem razy większy od Manhattanu i ponad dwa i pół raza większy od powierzchni Waszyngtonu. SpaceX planuje pięć kompleksów startowych z dwoma stanowiskami każdy, co łącznie da dziesięć wież startowych, a także zakłady produkcji paliwa metanowego, systemy wytwarzania energii, obiekty do obsługi pojazdów oraz kwatery dla personelu. Rozpoczęcie budowy zaplanowano na 2027 rok, a pierwszy lot orbitalny Starshipa z tego miejsca ma się odbyć w 2029 roku.

Podczas prezentacji z udziałem przedstawicieli władz stanowych, prezes SpaceX Gwynne Shotwell przedstawiła długoterminowy zakres kampusu przemysłowego.

Jesteśmy tutaj, aby zbudować coś, co otworzy przyszłym pokoleniom drogę do gwiazd.

Logistyka wodna i częstotliwość lotów

Lokalizacja na Pecan Island łączy się bezpośrednio z drogą wodną Intracoastal Waterway, co umożliwi SpaceX transport korpusów rakiet Starship i boosterów Super Heavy barkami z zakładu Starfactory w południowym Teksasie. Transport wodny eliminuje ograniczenia lądowe dla ponadgabarytowych stopni rakiet, a południowy azymut startowy wspiera polarne trajektorie orbitalne. Elon Musk stwierdził, że kompleks może docelowo posiadać ponad tuzin wież startowych zdolnych do obsługi nawet 30 lotów Starshipa dziennie w ramach misji księżycowych, marsjańskich i orbitalnych centrów danych. SpaceX obecnie obsługuje miejsca startowe na Florydzie, w Kalifornii i Teksasie, jednak Starbase w Boca Chica pozostaje jedynym obiektem startowym dla Starshipa.

Sheila McCorkle, dyrektor ds. prawnych i regulacyjnych w SpaceX, wyjaśniła kryteria operacyjne wyboru wybrzeża Luizjany.

W rzeczywistości istnieje niewiele miejsc na Ziemi, z których możemy wystrzeliwać Starshipa w sposób w pełni wielorazowy i przy dużej częstotliwości, a Luizjana okazuje się idealnym kandydatem.

Zagospodarowanie terenu i prognozy gospodarcze

Rozmowy między SpaceX a władzami stanu rozpoczęły się w lutym 2026 roku pod przewodnictwem sekretarz ds. rozwoju gospodarczego Luizjany Susan Bourgeois. 18-milowy (29-kilometrowy) pas wybrzeża stał się dostępny po tym, jak Luizjana rozstrzygnęła w czerwcu 2026 roku dziesięcioletni spór sądowy z ExxonMobil dotyczący degradacji mokradeł, co doprowadziło do formalnego umorzenia sprawy w lipcu. Prognozy stanowe zakładają, że Starbase Louisiana wygeneruje 3000 bezpośrednich miejsc pracy w ciągu najbliższej dekady oraz ponad 8000 stanowisk pośrednich. Inwestycja następuje po debiucie giełdowym SpaceX w czerwcu 2026 roku, który przyniósł 86 mld USD, oraz niedawnych rozbudowach obiektów w Mississippi, Tennessee i Teksasie.

Wyzwania środowiskowe i przepisy regulacyjne

Grupy ekologiczne wyraziły sprzeciw ze względu na potencjalne szkody dla mokradeł wybrzeża Zatoki Meksykańskiej i siedlisk migrujących zwierząt. 25 sierpnia 2026 roku Louisiana Wildlife Federation, National Wildlife Federation oraz Pontchartrain Conservancy wysłały wspólną petycję do administratora FAA Bryana Bradforda. Pismo kwestionuje poprawki regulacyjne Federalnej Administracji Lotnictwa zaproponowane 30 lipca 2026 roku, które miałyby uprościć licencjonowanie startów komercyjnych i znieść wymogi wynikające z 13 ustaw środowiskowych, w tym ustawy o czystej wodzie (Clean Water Act) oraz ustawy o zagrożonych gatunkach (Endangered Species Act). Kontrola środowiskowa następuje po działaniach egzekucyjnych podjętych w 2024 roku przeciwko SpaceX w Teksasie w związku z nieautoryzowanym zrzutem wód z systemów przeciwpożarowych do wód przybrzeżnych.

Dla stanu, którego najważniejszy powstający kosmodrom znajduje się na 136 000 akrów przybrzeżnych bagien w parafii Vermilion, będących jednymi z najbardziej produktywnych siedlisk dzikiej przyrody na kontynencie, ta zmiana nie jest abstrakcyjna. Jest bezpośrednia i lokalna.