Iran i Oman omawiają 11-kilometrowy korytarz w Cieśninie Ormuz i plan rozminowania

Rozmowy ministerialne w Teheranie

25 sierpnia 2026 r. minister spraw zagranicznych Omanu Badr Albusaidi przybył do Teheranu, aby przeprowadzić rozmowy z szefem irańskiej dyplomacji Abbasem Araghchim na temat przyszłego zarządzania Cieśniną Ormuz. Dyskusje zakończyły się porozumieniem w sprawie proponowanych etapowych ram, mających na celu przywrócenie komercyjnego ruchu morskiego przez ten sporny punkt. W ramach tego porozumienia oba rządy zamierzają ustanowić wspólny tymczasowy korytarz żeglugowy i rozpocząć skoordynowaną operację rozminowania przejścia. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Omanu poinformowało, że zespoły techniczne będą kontynuować negocjacje w celu określenia usług nawigacyjnych, protokołów bezpieczeństwa morskiego oraz struktur długoterminowego zarządzania. Araghchi potwierdził tę inicjatywę dyplomatyczną w oświadczeniu po sesji dwustronnej.

Zaangażowanie Iranu na rzecz pokoju i stabilności znajduje odzwierciedlenie w zdecydowanej dyplomacji z naszymi sąsiadami. W rozmowach z gośćmi z Pakistanu i Omanu położono nacisk na regionalne rozwiązania. Proponowane ramy dla nowego korytarza, wspólne rozminowanie i przyszłe zarządzanie Cieśniną Ormuz są tego doskonałym przykładem.

Wymiary korytarza i kontrola Iranu

Irański wiceminister spraw zagranicznych Kazem Gharibabadi przedstawił szczegóły techniczne proponowanego przejścia w transmisji telewizyjnej po spotkaniu. Gharibabadi stwierdził, że Maskat i Teheran prowadziły bezpośrednie negocjacje przez ostatnie 40 dni, aby opracować alternatywny korytarz. Plan zakłada pas nawigacyjny o szerokości siedmiu mil (11 kilometrów), zaprojektowany w celu przekierowania ruchu względem poprzedniej trasy tranzytowej. Punkt wejścia do korytarza oraz część jego trasy wyjściowej będą przebiegać przez irańskie wody terytorialne. Gharibabadi odrzucił twierdzenia, jakoby statki handlowe obecnie przepływały przez cieśninę, zapewniając, że przejście pozostaje zamknięte i znajduje się pod kontrolą Iranu.

Ameryka i inne kraje powinny wiedzieć, że Cieśnina Ormuz nie zostanie otwarta inaczej, niż poprzez irańskie ustalenia.

Spór strategiczny i dyplomacja regionalna

Dwustronne ramy powstają w czasie, gdy Stany Zjednoczone dążą do izolacji gospodarczej Iranu poprzez operację Economic Pariah, a Donald Trump deklaruje amerykańską kontrolę nad drogą wodną. Gharibabadi zauważył, że Iran pozostaje w stanie wojny, co uniemożliwia stosowanie standardowych konwencji morskich w cieśninie. Irańscy urzędnicy przekazali to stanowisko bezpośrednio partnerom regionalnym z Pakistanu, Omanu i Kataru podczas niedawnych kontaktów dyplomatycznych. Gharibabadi dodał, że wdrożenie nowego pasa wiąże się z zamknięciem południowej trasy, którą Stany Zjednoczone otworzyły pod naciskiem Omanu. Teheran utrzymuje, że kontrola nad przejściem pozostaje nierozerwalnie związana z jego interesami bezpieczeństwa narodowego.

Warunki stałych ram

Albusaidi stwierdził w mediach społecznościowych, że Oman ma nadzieję wkrótce ogłosić praktyczne ustalenia w celu przywrócenia bezpiecznego przejścia przez cieśninę. Omański minister spraw zagranicznych podkreślił, że każde trwałe rozwiązanie musi opierać się na wstępnym protokole podpisanym między Teheranem a Waszyngtonem w czerwcu 2026 r., który później upadł. Iran nadal powołuje się na to wcześniejsze porozumienie podczas kontaktów dyplomatycznych dotyczących długoterminowego bezpieczeństwa drogi wodnej. Oba rządy potwierdziły, że delegaci techniczni będą kontynuować opracowywanie procedur operacyjnych dla wspólnej misji rozminowania, zanim statki handlowe otrzymają zgodę na korzystanie z 11-kilometrowego korytarza.