Niemcy coraz bardziej uzależnione od Chin w imporcie kluczowych towarów, co podważa cele dywersyfikacji rządu

Badanie ujawnia rosnącą zależność

Opublikowane we wtorek badanie Fundacji Friedricha Naumanna pokazuje, że gospodarcza zależność Niemiec od Chin w zakresie kluczowych towarów pogłębiła się, co jest sprzeczne z deklarowanym przez rząd niemiecki celem dywersyfikacji. Analiza, oparta na wstępnych danych Federalnego Urzędu Statystycznego, zbadała bezpośredni import produktów i surowców uznawanych za strategicznie ważne.

Właśnie w kluczowych obszarach Niemcy nie dywersyfikują, lecz stają się jeszcze bardziej zależne, a przez to bardziej podatne na zagrożenia.

Kluczowe sektory i liczby

Udział Chin w niemieckim imporcie akumulatorów litowo-jonowych wzrósł z 49,7% w 2023 r. do 66,5% w 2025 r. W przypadku antybiotyków udział ten wzrósł z 65,3% do 72,9%, a witamin i prowitamin – z 71,3% do 81,6%. Import paneli słonecznych z Chin osiągnął nowy rekord – 92,6% całkowitej masy importu, w porównaniu z około 89% w 2023 r.

Ponadto Chiny praktycznie zdominowały dostawy niektórych pierwiastków ziem rzadkich – prazeodymu, neodymu i samaru – niezbędnych do produkcji wysokowydajnych magnesów trwałych stosowanych w silnikach elektrycznych. Import tych metali ziem rzadkich wzrósł z 3,1 tony w 2023 r. do 13,0 ton w 2025 r.

Reakcja rządu i wizyta w Chinach

Niemiecka minister gospodarki Katherina Reiche ma w środę udać się do Chin w towarzystwie najwyższej kadry kierowniczej, w tym prezesa BASF Markusa Kamietha, prezesa Thyssenkrupp Miguela Lopeza i członka zarządu Siemens Energy Tima Holta. Rzecznik ministerstwa poinformował, że rząd przywiązuje szczególną wagę do zwiększenia odporności w zakresie surowców i domagania się uczciwej konkurencji – tematy te zostaną poruszone podczas rozmów w Pekinie.

W przyszłości deriskowanie dla firm może stać się jeszcze bardziej skomplikowane, ponieważ chiński rząd aktywnie działa na jego szkodę.

Spohr zauważył, że przyjęta w 2023 r. strategia rządu wobec Chin, której celem było zmniejszenie zależności gospodarczych, nie odwróciła jeszcze tego trendu. Badanie obejmuje jedynie bezpośredni import z Chin, a nie dostawy pośrednie za pośrednictwem krajów trzecich, które mogą zawierać chińskie komponenty.

Szersze implikacje

Wyniki badania uwypuklają rosnącą przepaść między retoryką polityczną a realiami handlowymi. Podczas gdy Niemcy – i UE – zmagają się z opracowaniem skutecznej polityki deriskowania, rosnąca zależność od jednego dostawcy w zakresie technologii transformacji energetycznej i dostaw medycznych budzi obawy o bezpieczeństwo łańcucha dostaw i dźwignię geopolityczną.