Nie żyje Rosellina Archinto, włoska wydawczyni i założycielka Emme Edizioni oraz Babalibri. Miała 93 lata

Pionierka nowoczesnej książki obrazkowej

Rosellina Archinto, założycielka Emme Edizioni i Babalibri, zmarła 21 sierpnia 2026 roku w wieku 93 lat w swoim domu w Santa Margherita Ligure. Urodzona jako Rosellina Marconi w Genui 29 czerwca 1933 roku, w drugiej połowie XX wieku przekształciła włoski rynek wydawniczy dla dzieci. Dzięki swoim oficynom przybliżyła włoskim czytelnikom twórczość międzynarodowych ilustratorów, takich jak Maurice Sendak, Leo Lionni, Tomi Ungerer, Eric Carle czy Guillermo Mordillo. Jednocześnie eksportowała prace włoskich twórców, w tym Bruno Munariego, Emanuele Luzzatiego, Flavio Costantiniego oraz Enzo i Ieli Mari, na rynki Francji, Niemiec i Japonii. Jej debiutancki katalog z 1966 roku zawierał dwa tytuły, które stały się klasykami europejskiej literatury dziecięcej: "Piccolo blu e piccolo giallo" Lionniego oraz "Il palloncino rosso" Ieli Mari.

Edukacja i powstanie Emme Edizioni

Córka Mario Marconiego, inżyniera i dyrektora generalnego Ansaldo, Archinto studiowała ekonomię i handel na Università Cattolica del Sacro Cuore w Mediolanie, gdzie obroniła pracę dyplomową na temat rynku pracy pod kierunkiem Beniamino Andreatty. Po rezygnacji z kariery ekonomistki wyjechała do Stanów Zjednoczonych, by przez dwa lata studiować na Columbia University w Nowym Jorku. Tam zgłębiała psychopedagogikę i zetknęła się ze współczesną książką ilustrowaną, która odrzucała dydaktyczny moralizm na rzecz eksperymentów wizualnych. Po powrocie do Włoch w 1963 roku, przy wsparciu wydawców Giangiacomo Feltrinellego i Giovanniego Enriquesa, założyła w 1966 roku Emme Edizioni. Pracując początkowo w swoim salonie z grafikiem Salvatore Gregoriettim, postawiła sobie za cel usunięcie przestarzałych, postfaszystowskich konwencji z włoskiej literatury dziecięcej.

Precz z tym starym śmieciem!

Emme Edizioni poszerzyło ofertę poza książki obrazkowe, wprowadzając serie psychopedagogiczne Jeana Piageta, Françoise Dolto i Arno Sterna, z przedmowami autorstwa Natalii Ginzburg.

Zwrot ku literaturze epistolarnej i czasopismom kulturalnym

W 1985 roku, po śmierci swojego byłego męża, hrabiego Alberico Archinto Rocca Saporitiego, z którym miała pięcioro dzieci, Archinto sprzedała Emme Edizioni, by zająć się nowymi formatami wydawniczymi. W tym samym roku założyła Rosellina Archinto Editore, koncentrując się na zbiorach korespondencji, biografiach i esejach intelektualnych. Oficyna publikowała tomy listów takich postaci jak Rainer Maria Rilke, Thomas Mann, André Gide, Ludwig Wittgenstein i Eugenio Montale. Archinto wyjaśniła swoją motywację skupienia się na listach osobistych.

Lubię książki, w których zawarte jest przeżyte doświadczenie.

W 1988 roku uruchomiła czasopismo kulturalne "Leggere", które w ciągu dziesięciu lat ukazało się w 90 numerach i zawierało eseje autorów takich jak Andrea Zanzotto, Guido Ceronetti i Jean Starobinski.

Ostatnie lata i sukcesja rodzinna

Archinto ponownie rozszerzyła swoją działalność wydawniczą w 1999 roku, współtworząc z córką Francescą Archinto wydawnictwo Babalibri, dzięki czemu klasyka literatury ilustrowanej pozostała dostępna dla młodszych pokoleń. W życiu prywatnym, po zakończeniu dwunastoletniego małżeństwa z Archinto, przez cztery dekady była związana z przemysłowcem Leopoldo Pirellim aż do jego śmierci w 2007 roku. Po sprzedaży większościowego pakietu udziałów w swoim wydawnictwie w 2003 roku, w 2015 roku odzyskała pełną własność wszystkich udziałów przed fuzją korporacyjną RCS i Mondadori. Jej kariera zamknęła się dziesięcioleciami wpływu na literaturę dziecięcą, ilustrację artystyczną i literaturę faktu.