Film i media · Rzym, Paryż i Nowy Jork

Corrado Augias, włoski dziennikarz i prezenter telewizyjny związany z Rai i La7, zmarł w wieku 91 lat

Włoski dziennikarz, pisarz i prezenter telewizyjny Corrado Augias zmarł w wieku 91 lat, jak podano w raportach z 19 listopada 2026 r. Jego kariera obejmowała współpracę z Rai, „Repubblicą” oraz La7, a także prowadzenie programów takich jak „Telefono Giallo” i „La Torre di Babele”.

Tekst AI na podstawie relacji Open, Il Fatto Quotidiano, Il Sole 24 ORE i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Rzym, Paryż, Nowy Jork · Włochy, Francja, Stany Zjednoczone
Jak do tego doszło
  1. 1966-1968Korespondent Rai w Nowym Jorku
  2. 1987-1992Emisja „Telefono Giallo” w Rai3
  3. listopad 2023Przejście z Rai do La7 w celu prowadzenia „La Torre di Babele”

Śmierć

Corrado Augias, dziennikarz, pisarz i prezenter telewizyjny, zmarł w wieku 91 lat, zgodnie z informacjami opublikowanymi 19 listopada 2026 r. Urodzony w Rzymie 26 stycznia 1935 r., przez ponad sześć dekad pracował w prasie i telewizji. „Repubblica”, gazeta, z którą był długo związany, jako jedna z pierwszych podała tę wiadomość, a w ślad za nią poszły „Il Fatto Quotidiano”, „Il Sole 24 ORE”, „La Stampa” oraz Fanpage. „Repubblica” opisała go jako ucznia Eugenia Scalfariego, którego geniusz i przywództwo doceniał od momentu założenia gazety. „Il Sole 24 ORE” nazwał go jednym z ostatnich wielkich mistrzów zawodu i opisał jako postępowca o rzadkiej uczciwości intelektualnej.

Wczesne życie i pierwsze kroki zawodowe

Jego ojciec był oficerem Regia Aeronautica, który służył w Libii, gdzie Augias spędził wczesne dzieciństwo, zanim rodzina wróciła do Rzymu. „Il Sole 24 ORE” podaje, że lata wojny i niemieckiej okupacji w stolicy ukształtowały jego dzieciństwo oraz zainteresowanie historią i polityką. Ukończył prawo na uniwersytecie Sapienza, ale jego zainteresowania szybko skierowały się ku dziennikarstwu i twórczości literackiej. Na początku lat 60. obracał się w kręgach rzymskiej awangardy teatralnej, współpracując z Teatro dei 101 i pisząc sztuki wystawiane przez Gigiego Proiettiego, w tym „Direzione Memorie”.

Kariera prasowa w Rai, „Repubblice” i „L'Espresso”

Augias dołączył do Rai w 1960 r. jako urzędnik, zanim został zawodowym dziennikarzem. Fanpage podaje, że w latach 1966–1968 był korespondentem stacji w Nowym Jorku. Później relacjonował wydarzenia z Paryża dla „L'Espresso” i „Panoramy”, a następnie wrócił do Nowego Jorku, tym razem jako korespondent „La Repubbliki”. Fanpage datuje powstanie „Repubbliki” na 1976 r. i wskazuje, że Augias pisał dla niej przez ponad 20 lat, prowadząc rubrykę listów od czytelników „La Posta di Augias”. „Il Sole 24 ORE” opisuje go jako jedną z najważniejszych postaci „Repubbliki” i „L'Espresso” w ich najbardziej cenionym okresie.

Telewizja

Augias stał się najbardziej znany włoskim widzom dzięki programowi „Telefono Giallo”, który był emitowany w Rai3 w latach 1987–1992 i zakończył się po kontrowersjach. Jak podaje Fanpage, w jednym z odcinków wystąpił czynny oficer, który mówił na żywo o masakrze nad Usticą, a jego rewelacje doprowadziły do wznowienia śledztwa. „Il Sole 24 ORE” przypisuje programowi odnowienie sposobu opowiadania historii kryminalnych w telewizji. Augias prowadził również „Babele”, który Fanpage opisuje jako pierwszy program telewizyjny w całości poświęcony książkom i literaturze, a także „Enigma”, „Le Storie - Diario Italiano” oraz „Quante Storie”. W listopadzie 2023 r. przeszedł z Rai do La7, aby prowadzić „La Torre di Babele”, program kulturalno-publicystyczny.

Książki, przekonania i ostatnie prace

Augias pisał również eseje i powieści kryminalne, które według Fanpage osiągnęły nakłady liczone w milionach egzemplarzy. Wśród jego tytułów o tematyce religijnej wymienia się „Inchiesta su Gesu” z 2006 r. (napisana z Mauro Pesce), „Disputa su Dio e dintorni” z 2009 r. (napisana z Vito Mancuso) oraz „I segreti del Vaticano” z 2010 r. Określał się jako ateista i popierał legalizację eutanazji, wspierając Associazione Luca Coscioni oraz Radicali Italiani. „Il Sole 24 ORE” zauważa, że w latach 90. przez jedną kadencję był członkiem Parlamentu Europejskiego z ramienia PDS. W 2024 r. wydawnictwo Einaudi opublikowało „La vita s'impara”, osobistą książkę, która śledzi jego życie od dzieciństwa w Libii po powrót do Rzymu.

Ostatnie lata i rodzina

W wywiadzie dla Fanpage opublikowanym w styczniu 2026 r. Augias określił siebie jako świadka swoich czasów i powiedział, że zawsze starał się kontynuować popularyzację kultury. Fanpage podaje, że pozostawił córkę Natalię, dziennikarkę Rai, ze związku z żoną Danielą Pasti. Wspomnienie „Repubbliki” podkreśla jego metodę słuchania i rozmowy, którą przedstawia jako fundament jego dziennikarstwa.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar