Południowokoreański robot czworonożny przebiegł maraton na jednym ładowaniu

Naukowcy z Koreańskiego Instytutu Zaawansowanych Technologii (KAIST) w Daejeon opublikowali wyniki badań dotyczące wydajności czworonożnego robota Raibo2. Maszyna ukończyła oficjalny maraton na dystansie 42 kilometrów w Sangju w Korei Południowej w czasie 4 godzin i 19 minut na jednym ładowaniu akumulatora. Choć bieg odbył się niemal dwa lata wcześniej, recenzowane wyniki badań ukazały się w czasopiśmie Nature 23 września 2026 roku. Aby zapewnić bezpieczeństwo uczestnikom biegu, naukowcy sterowali maszyną bezpośrednio, zamiast polegać wyłącznie na jej autonomicznym systemie nawigacji. Zespół 20 badaczy zmieniał się w sztafecie eskortującej robota przez cały czas trwania wydarzenia, po miesiącu specjalistycznych przygotowań.

Jemin Hwangbo, główny autor badania, zwrócił uwagę na reakcje innych zawodników na trasie.

Inni biegacze dopingowali go. Niektórzy szybsi zawodnicy zaczęli nawet biec obok niego.

Inżynieria i efektywność ruchu

Wytrzymałość Raibo2 nie wynika z zastosowania większego akumulatora, lecz z lekkich komponentów fizycznych i zoptymalizowanych systemów sterowania. Inżynierowie opracowali lżejsze nogi robota oraz ulepszyli obwody napędowe, aby zminimalizować straty cieplne i elektryczne podczas ciągłej pracy. Cykle chodu zostały wytrenowane przy użyciu algorytmów uczenia maszynowego, aby odwzorować płynne i energooszczędne kroki ludzkich długodystansowców. Te udoskonalenia mechaniczne i algorytmiczne pozwalają systemowi pracować trzy razy dłużej na jednym ładowaniu niż konkurencyjne modele czworonożne. Po przekroczeniu linii mety po 42 kilometrach maszyna posiadała wystarczające rezerwy energii, aby pokonać dodatkowe 25 kilometrów.

Hwangbo wyjaśnił podejście biomechaniczne stojące za stylem biegu maszyny.

Podobnie jak zawodowi maratończycy, ten model wykonuje optymalne ruchy, aby marnować jak najmniej energii.

Pokonywanie barier energetycznych w robotyce kroczącej

Maszyny kroczące oferują wyraźną przewagę w nawigacji nad platformami kołowymi podczas pokonywania schodów, górskich ścieżek i nierównego gruzu w strefach katastrof. Jednak konfiguracje czworonożne tradycyjnie cierpią z powodu wysokiego zużycia energii, ponieważ każdy krok wymaga od siłowników mechanicznych pochłonięcia i ustabilizowania pełnej masy robota. Tradycyjne podejścia często polegały na wzmacnianiu konstrukcji w celu zwiększenia odporności fizycznej, co zwiększało masę całkowitą i dodatkowo wyczerpywało zapasy energii. Nadmierna masa pogarsza również stabilność dynamiczną, powodując poważne problemy z równowagą w systemach dwunożnych i ograniczając zasięg operacyjny jednostek czworonożnych.

Potencjał w poszukiwaniach, patrolach i handlu

Zwiększony zasięg operacyjny poszerza zakres zadań, jakie platformy czworonożne mogą wykonywać w odległych środowiskach. Naukowcy z KAIST oczekują, że platforma będzie wspierać dostawy, patrole bezpieczeństwa i operacje ratunkowe w trudnym terenie górskim, gdzie wymiana akumulatorów jest niepraktyczna. Niezależni specjaliści z dziedziny robotyki podkreślają, że redukcja masy komponentów obniża również koszty produkcji w całym sektorze robotyki. Niższe koszty produkcji mogą ułatwić rozwój przystępnych cenowo humanoidalnych robotów wspomagających w opiece nad osobami starszymi i w pracach domowych.

Maarten Steinbuch, profesor robotyki na Politechnice w Eindhoven, opisał korzyści produkcyjne płynące z lekkiej konstrukcji.

Dążymy do wytrzymałości, ale to sprawia, że całość staje się bardzo ciężka. Ponieważ ten nowy projekt po prostu wykorzystuje mniej materiału i lżejsze komponenty, koszty również spadają.