Europa Zachodnia z najgorętszym okresem czerwiec-lipiec w historii, rekordowe temperatury oceanów

Rekordowe upały w Europie Zachodniej

Europa Zachodnia doświadczyła najcieplejszego okresu czerwiec-lipiec w historii, ze średnią temperaturą 21,62°C. Wynik ten przekroczył normę z lat 1991–2020 o 2,79°C i przewyższył poprzedni rekord z 2022 roku. Unijny serwis Copernicus Climate Change Service ogłosił te dane 10 sierpnia w Bonn. Czerwiec 2026 roku był najgorętszym czerwcem w historii regionu, a lipiec zajął drugie miejsce wśród najcieplejszych lipców ze średnią 22,48°C (o 2,53°C powyżej normy 1991–2020), ustępując jedynie lipcowi z 2006 roku (22,54°C). Od maja Europa Zachodnia zmagała się z czterema falami upałów, z czego dwie wystąpiły w lipcu. Copernicus określił to zjawisko jako wyjątkową serię, mimo że lipcowe fale były mniej intensywne niż czerwcowe.

Susza, rzeki i energetyka jądrowa

Wilgotność gleby w lipcu była znacząco niższa niż w lipcu 2022 roku, ostatnim lecie naznaczonym dotkliwą suszą w Europie Zachodniej. Około 95% metropolitalnej Francji i 99% Szwajcarii było dotkniętych suszą w lipcu, co stanowi rekordowe wartości od czasu rozpoczęcia zbierania danych przez Europejskie Obserwatorium Suszy w 2012 roku. Poziom rzek w całym regionie spadł, przy czym najbardziej ucierpiały Sekwana, Ren i Dunaj. Jens Schwanen, dyrektor BDB, niemieckiego stowarzyszenia żeglugi śródlądowej, stwierdził, że Ren został praktycznie podzielony na dwie części, ponieważ przestał być żeglowny na całej swojej długości. Rumunia wysadziła skały i pogłębiła koryto Dunaju, aby skierować wodę chłodzącą przez odnogę do elektrowni jądrowej Cernavoda, co pozwoliło drugiemu reaktorowi pracować o dziewięć dni dłużej. Pierwszy reaktor został wyłączony pod koniec lipca.

Oceany osiągają rekordowe ciepło

Globalna temperatura powierzchni oceanów (z wyłączeniem regionów polarnych) osiągnęła w lipcu 2026 roku 20,96°C, przewyższając poprzedni lipcowy rekord 20,89°C z 2023 roku. Rekordowe temperatury powierzchni morza zmierzono wzdłuż atlantyckiego wybrzeża Europy Zachodniej oraz w zachodniej części Morza Śródziemnego. Meteorolog Rob Groenland z KNMI powiedział, że oceany działają jak bufor pochłaniający ciepło, a nadchodzące dwanaście miesięcy przyniesie istotne konsekwencje, w tym silniejsze opady deszczu i potencjalnie potężniejsze zimowe sztormy.

Obecnie zmagamy się z dotkliwą suszą, ale za około cztery miesiące łatwo może dojść do sytuacji, w której będziemy mieli ogromne problemy z wodą.

Oceanograf Sjoerd Groeskamp z NIOZ zauważył, że ryby migrują w inne rejony, co zakłóca ekosystemy i źródła utrzymania zależne od rybołówstwa, a koralowce, które nie mogą się przemieścić, giną. Cieplejsze warstwy powierzchniowe słabiej mieszają się z chłodniejszymi wodami głębinowymi, co obniża poziom tlenu i zwiększa zakwaszenie, szkodząc organizmom budującym muszle, takim jak ostrygi i małże.

Kontekst globalny i pożary

Globalnie lipiec 2026 roku zrównał się z lipcem 2024 roku jako drugi najcieplejszy lipiec w historii, ustępując jedynie lipcowi 2023 roku. Średnia globalna temperatura powietrza przy powierzchni wyniosła 16,9°C, co oznacza wynik o 0,67°C wyższy od średniej z lat 1991–2020 i o 1,47°C powyżej szacowanej średniej przedindustrialnej (1850–1900). NOAA ogłosiła, że lipiec był najgorętszym miesiącem w historii pomiarów w Stanach Zjednoczonych (z wyłączeniem Hawajów i Alaski), podobnie było we Francji. Pożary szalały w Europie Południowej, a strażacy walczyli z dużymi ogniami we Francji, Hiszpanii, Portugalii i Holandii. Dym z pożarów w pobliżu Bordeaux i w Hiszpanii pogorszył jakość powietrza nawet w Holandii. Stefan Rahmstorf z Poczdamskiego Instytutu Badań nad Wpływem Klimatu powiedział, że długoterminowe ocieplenie w Niemczech wynosi według Niemieckiej Służby Pogodowej 2,5°C, co stanowi dwukrotność średniej globalnej.

To ocieplenie będzie trwało, dopóki świat nie stanie się neutralny klimatycznie, czyli przede wszystkim dopóki nie odejdzie od wykorzystywania energii kopalnej.