Muzyka · Montreux

RAYE otwiera 60. Festiwal Jazzowy w Montreux z niespodziewanymi gośćmi Alicią Keys i Markiem Ronsonem

Brytyjska piosenkarka RAYE zainaugurowała 60. Festiwal Jazzowy w Montreux starannie przygotowanym show, w którym niespodziewanie pojawili się Alicia Keys i Mark Ronson, oddając hołd bogatej historii festiwalu.

Tekst AI na podstawie relacji The Independent, SWI swissinfo.ch, 20 Minuten i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Fot. Anna Hanks from Austin, Texas, USA, CC BY 2.0 (Wikimedia Commons, kadr.). Zdjęcie archiwalne, 2011
Jak do tego doszło
  1. Przybywa Alicia KeysAlicia Keys siada do fortepianu dla „If I Ain't Got You” i „Oscar Winning Tears”.
  2. Emocjonalna dedykacjaRAYE dedykuje „Free” swojemu zmarłemu szwajcarskiemu dziadkowi.
  3. Wielki finałShow kończy się po ponad dwóch godzinach hołdów i oryginalnych piosenek.

Starannie przygotowane otwarcie

28-letnia RAYE otrzymała wolną rękę artystyczną przy koncercie otwierającym 60. Festiwal Jazzowy w Montreux. Zaprezentowała „Moments in Time”, show zaprojektowane wspólnie z Audemars Piguet i festiwalem, przeplatając własne piosenki coverami legend, które kształtowały historię Montreux. Występ trwał ponad dwie godziny, a towarzyszyła mu 23-osobowa orkiestra oraz obracająca się scena w nowo wyremontowanej Auditorium Stravinski.

„Niemożliwe było po prostu wyjść na scenę i zaśpiewać swoje piosenki. Wszystko musiało mieć znaczenie, być zamierzone. Chciałam opowiedzieć historię momentów, które naznaczyły tę scenę, ale także tych, które dopiero zostaną napisane. Wymagało to wielu badań i głębokiej pracy nad historią Montreux.”

RAYE, brytyjska piosenkarka i autorka tekstów

Hołd dla legend Montreux

Wieczór otworzyła piosenka „Who Knows Where the Time Goes”, bezpośrednie nawiązanie do Niny Simone, która wykonała ten sam utwór w Montreux dokładnie 50 lat wcześniej, 3 lipca 1976 roku. Następnie RAYE przeszła do medleya Jamesa Browna, „Summertime” (kojarzonego z Milesem Davisem i Ellą Fitzgerald) oraz miksów, które splatały jej własne „Nightingale Lane” z „Purple Rain” Prince’a i „Skin and Bones” z „Rock Steady” Arethy Franklin. Wykonała także „Georgia On My Mind” i „Get Up (I Feel Like Being a) Sex Machine”.

Niespodziewane występy

Publiczność oszalała, gdy Mark Ronson wszedł na scenę z gitarą. Razem z RAYE wykonali fragment „Uptown Funk”, a następnie duet „Suzanne”. Później Alicia Keys zasiadła do fortepianu, by zaśpiewać swój hit „If I Ain't Got You”, a potem dołączyła do RAYE przy „Oscar Winning Tears” – był to pierwszy raz, gdy zaśpiewały razem na żywo. Wystąpiły także siostry RAYE, Amma i Absolutely.

Osobisty kamień milowy

RAYE występuje w Montreux trzeci rok z rzędu. Jej debiut w 2024 roku pozwolił jej szwajcarskiemu dziadkowi zobaczyć ją na żywo po raz pierwszy. W tym roku zadedykowała mu piosenkę „Free”; dziadek już nie żyje. Dyrektor festiwalu Mathieu Jaton nazwał ją „naszą muzą”.

„Powiem wam, mój pierwszy Festiwal Jazzowy w Montreux był momentem, którego nie da się kupić za żadne pieniądze. Mój szwajcarski dziadek mógł zobaczyć mnie na żywo po raz pierwszy na jednym z najlepszych – jeśli nie najlepszym – festiwalu na świecie.”

RAYE, brytyjska piosenkarka i autorka tekstów

Lekkie opóźnienie

Koncert rozpoczął się 30 minut później z powodu problemów z wejściem i brakiem bieżącej wody w toaletach. Obracająca się scena, choć spektakularna, sprawiała, że niektórzy widzowie tracili RAYE z oczu na kilka minut. 60. edycja będzie kontynuowana przez następne dwa tygodnie z udziałem kolejnych legendarnych artystów.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Montreux · Szwajcaria

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar