Aurora Ramazzotti opowiada o walce z bulimią w programie Ballando con le Stelle

Wyznanie przed występem

Aurora Ramazzotti, uczestniczka programu Ballando con le Stelle, opowiedziała publicznie o swoich zaburzeniach odżywiania w siódmym odcinku tanecznego show Rai1, wyemitowanym w sobotę 14 listopada. Materiał wideo pokazano przed jej występem; został on zbudowany wokół jej cotygodniowych treningów z instruktorem, Nikitą Perottim. Atmosfera sali prób i zbudowane tam zaufanie dały jej przestrzeń, by opowiedzieć o części swojego życia, o której nigdy wcześniej nie mówiła w telewizji. 29-letnia Ramazzotti wyznała, że w okresie dojrzewania cierpiała na bulimię. Program prowadzi Milly Carlucci.

Wyjaśniła, że zaburzenie stało się jej sposobem na radzenie sobie z bólem, którego nie potrafiła wyrazić, i określiła je jako odpowiedź, którą znalazła na własne nieszczęście.

„Rozwiązaniem dla mnie było wymiotowanie, po prostu chciałam być szczupła.”

Lata porównań do matki

Ramazzotti powiedziała, że od dzieciństwa mierzono ją miarą jej matki, Michelle Hunziker, którą opisała jako wspaniałą, sławną i bardzo lubianą kobietę. Wspominała, jak rówieśnicy nazywali ją brzydką, mówili, że jest za wysoka i nie ma wystarczająco szczupłej sylwetki, a także wyśmiewali jej migdałowy kształt oczu. Dodała, że bycie najwyższą dziewczyną w klasie w czasach, gdy nie uważano tego za atrakcyjne, potęgowało presję. Jej zdaniem, skutkiem tego było zwrócenie się przeciwko samej sobie, aby móc nadal kochać matkę.

„Aby kochać moją matkę, przestałam kochać siebie.”

Stwierdziła, że niewiele osób potrafi zrozumieć, jak działał ten mechanizm, i podkreśliła, że poczucie bycia gorszą wynikało z tego, że inni wytykali jej to na każdym kroku.

„Nikt nie jest w stanie sobie wyobrazić, co to znaczy mieć matkę, która jest tak piękna, tak sławna i tak kochana, i czuć się nieustannie gorszą.”

Zaburzenie i jego żniwo

Przyznała, że przez wiele lat nienawidziła siebie i okaleczała się, a zaburzenie przejmowało kontrolę nad jej rutyną od wczesnego ranka. Opisała utratę głosu i wypadanie włosów, mówiąc, że czuła się uwięziona w klatce bez wyjścia. Dodała, że ulga, jaką w danej chwili dawało jej zaburzenie, była dla niej ważniejsza niż świadomość, że wyrządza sobie krzywdę. Powiedziała również, że była niewolnicą tego schematu i czuła, że przez długi czas kształtował on jej dni.

Poczucie winy, terapia i przesłanie dla innych

Ramazzotti wyznała, że czuła się winna, wierząc, że nie ma prawa do takiego bólu, ponieważ dorastała w szczęśliwej rodzinie, która dała jej wszystko. Pierwszy raz szukała pomocy psychologicznej w wieku siedmiu lat, kiedy jej rodzice, Michelle Hunziker i Eros Ramazzotti, rozstali się. Wcześniej mówiła już o tym, jak terapia pomogła jej przetrwać trudne okresy. Powiedziała, że dzięki terapii czuje się znacznie lepiej. Jej przesłanie do osób w podobnej sytuacji brzmi: w pewnym momencie trzeba przepracować ból i porozmawiać z kimś, ponieważ zawsze znajdzie się ktoś, kto może pomóc, jeśli tylko się po tę pomoc sięgnie.