Winda typu paternoster w Hesji: ograniczenia dostępu i wyzwania konserwacyjne

Działające instalacje we Frankfurcie

W Hesji znajduje się kilka czynnych wind typu paternoster w budynkach publicznych i edukacyjnych, choć niewiele z nich jest otwartych dla szerokiej publiczności. We Frankfurcie, w gmachu IG-Farben-Haus na kampusie Westend Uniwersytetu Goethego, znajduje się łącznie osiem takich wind, z czego cztery są obecnie w użyciu. Zmodernizowane w 2000 roku urządzenia znajdują się w części bibliotecznej i mogą być swobodnie użytkowane przez studentów, wykładowców oraz odwiedzających. Paternostery poruszają się w pętli pionowej, co wymaga od pasażerów wsiadania i wysiadania w trakcie ruchu. We Frankfurcie działa również jedna winda w Sądzie Wyższym. Po krótkiej przerwie na naprawy mechaniczne, jednostka ta wróciła do eksploatacji w tygodniu poprzedzającym 23 sierpnia 2026 roku, jednak korzystać z niej mogą wyłącznie pracownicy sądu i urzędnicy.

Zasady dostępu w Wiesbaden i Kassel

W Wiesbaden, w siedzibie Federalnego Urzędu Statystycznego, znajdują się dwie zabytkowe windy paternoster. Obie są obecnie wyłączone z eksploatacji, ponieważ certyfikowani specjaliści prowadzą niezbędne prace konserwacyjne i naprawy podzespołów. Po przywróceniu sprawności windy pozostaną dostępne wyłącznie dla pracowników urzędu. Z kolei w Kassel, w budynku administracyjnym ratusza nr 2, zachowano kolejną działającą jednostkę. Zbudowany w 1957 roku paternoster posiada 22 kabiny, obsługuje wysokość 38,30 metra i wykorzystuje mechanizm prowadnic ślizgowych. Mimo pełnej sprawności technicznej, miasto nie zezwala na codzienne przewozy pasażerskie ze względu na przepisy BHP i wymogi ochrony przeciwpożarowej. Winda jest uruchamiana jedynie podczas specjalnych wydarzeń miejskich pod nadzorem przeszkolonego operatora.

Wyzwania konserwacyjne i brak części

Zaawansowany wiek zachowanych wind sprawia, że ich utrzymanie jest dla zarządców budynków w Hesji wymagającym zadaniem. Ponieważ systemy te wyprodukowano dekady temu, standardowe części zamienne nie są już dostępne w magazynach i muszą być wytwarzane na specjalne zamówienie.

Ze względu na rzadkość występowania i rok budowy, części zamienne nie są już dostępne w magazynach, lecz muszą być pozyskiwane przy wysokich kosztach.

Oprócz niedoboru komponentów, zarządcy obiektów mierzą się z brakiem ujednoliconych przepisów technicznych oraz certyfikowanych programów szkoleniowych dla obsługi zabytkowych wind.

Dla zabytkowych paternosterów nie istnieją już żadne standardy, standardowe naprawy ani specjaliści przeszkoleni specjalnie w ich obsłudze.

Choć oryginalne systemy mechaniczne nadal działają niezawodnie, rutynowa konserwacja zależy w dużej mierze od wewnętrznych techników, którzy samodzielnie zgłębiali tajniki tych maszyn. W przypadku złożonych napraw instytucje publiczne muszą korzystać z usług nielicznych wyspecjalizowanych firm inżynieryjnych.