Film „The Echo Chamber” w reżyserii Andrei Pallaoro z ośmiominutową owacją na festiwalu w Wenecji
Dramat „The Echo Chamber” w reżyserii Andrei Pallaoro, oparty na ostatnim, niezrealizowanym scenariuszu Bernardo Bertolucciego, otrzymał w niedzielę ośmiominutową owację na premierze podczas festiwalu filmowego w Wenecji.
Światowa premiera w Wenecji
Dramat „The Echo Chamber” w reżyserii Andrei Pallaoro wziął udział w niedzielnym konkursie o Złotego Lwa na festiwalu filmowym w Wenecji, otrzymując od publiczności ośmiominutową owację. Gdy w sali zapaliły się światła, odtwórczynie głównych ról, Alicia Vikander i Susan Sarandon, objęły się. Film jest najnowszym dziełem włoskiego reżysera w oficjalnej selekcji festiwalu. Produkcję wsparł rzymski producent Nicola Giuliano z Indigo Film, który pozyskał prawa do materiału źródłowego i zaangażował Pallaoro do reżyserii.
Ostatni scenariusz Bertolucciego
Film powstał na podstawie ostatniego, niezrealizowanego scenariusza Bernardo Bertolucciego. Włoski twórca rozpoczął pisanie materiału w 2017 roku wraz ze scenarzystkami Ilarią Bernardini i Ludovicą Rampoldi. Punktem wyjścia była historia mężczyzny i kobiety mieszkających w tym samym lokalu przez 15 lat, którzy nigdy się nie spotkali. Bertolucci zmarł w Rzymie w listopadzie 2018 roku po ukończeniu wstępnego szkicu.
- Bernardo Bertolucci rozpoczyna pisanie scenariusza wraz z Ilarią Bernardini i Ludovicą Rampoldi.
- Bertolucci umiera w Rzymie po ukończeniu pierwszego szkicu scenariusza.
- Film w reżyserii Andrei Pallaoro ma swoją światową premierę na festiwalu filmowym w Wenecji.
Pallaoro wspólnie z Bernardini i Rampoldi przerobił scenariusz, aby zgłębić tematy intymności, zależności i kontroli. Jest to pierwszy film pełnometrażowy Pallaoro oparty na tekście zewnętrznym, po jego wcześniejszych autorskich produkcjach: „Medeas”, „Hannah” i „Monica”.
Narracja i muzyka w Londynie
Akcja filmu rozgrywa się w całości w londyńskim mieszkaniu. Fabuła śledzi losy Leo (Luca Marinelli), producenta muzycznego cierpiącego na przewlekły ból fizyczny i uzależnienie od opioidów. Nawiązuje on relację z Anne (Alicia Vikander), fizjoterapeutką sprawującą nad nim opiekę medyczną, współpracując jednocześnie z Avą May (Susan Sarandon), uznaną piosenkarką rockową, która zatrudnia go do produkcji swojego albumu powrotnego.
Muzyka stanowi centralny element opowieści. Sarandon wykonuje utwory swojej postaci w całym filmie, który zawiera również sekwencję z nagraniem „Crazy Love” w wykonaniu Marianne Faithfull. Marinelli stwierdził na festiwalu, że praca bez wyczerpującej ekspozycji postaci pozwoliła obsadzie odkryć dynamikę relacji na planie, a Vikander zauważyła, że jej postać bada napięcie między troską, czułością a kontrolą.
Wypowiedzi festiwalowe i obsada
Pokaz był pierwszym występem Sarandon w głównym konkursie festiwalowym w tej dekadzie, po jej udziale w filmie „Blackbird” z 2019 roku u boku Kate Winslet. Sarandon wspominała, że po raz pierwszy zetknęła się z twórczością Bertolucciego poprzez film „Konformista”, a później zaprzyjaźniła się z nim dzięki reżyserowi Louisowi Malle.
Podczas konferencji prasowej Sarandon odniosła się do wpływu swoich wypowiedzi politycznych dotyczących Strefy Gazy i ruchu propalestyńskiego na jej karierę aktorską, dziękując Pallaoro za powierzenie jej roli mimo nacisków branżowych.
Nadal zdarza się, że tracę role w filmach, ponieważ istnieją agencje, które wciąż odradzają zatrudnianie mnie. Taka jest struktura władzy. Myślę jednak, że wśród ludzi, z pewnością na arenie międzynarodowej, czuję się mile widziana.
