Produkcja i wenecka premiera

Film dokumentalny „Don't Look Back in Anger”, wyreżyserowany przez Dylana Southern i Willa Lovelace'a, do którego scenariusz napisał 67-letni twórca „Peaky Blinders” Steven Knight, miał swoją premierę na festiwalu filmowym w Wenecji. Dwugodzinny obraz, wyprodukowany dla Disneya i zarejestrowany w formacie IMAX, dokumentuje powrót Oasis po 16 latach separacji braci Liama i Noela Gallagherów. Aby rejestrować interakcje w zespole bez ingerencji osób trzecich, ekipa produkcyjna zainstalowała 10 stacjonarnych kamer w sali prób, na suficie oraz przy sprzęcie scenicznym. Filmowcy pozostawali w zewnętrznym kontenerze przez sześć tygodni prób, monitorując przekaz wideo przez pięć dni w tygodniu.

Knight wyjaśnił, że projekt skupia się bezpośrednio na pojednaniu, zamiast rozpamiętywać dawne spory.

„Nalegałem, abyśmy podeszli do tego w ten sposób: to miał być film o pojednaniu i przebaczeniu.”

Dynamika prób i przygotowania

Bracia Gallagherowie spotkali się ponownie w brytyjskim studiu prób w maju 2025 r., po negocjacjach koordynowanych w całości przez ich menedżerów. Było to ich pierwsze spotkanie od czasu kłótni za kulisami festiwalu Rock en Seine pod Paryżem, która doprowadziła do rozpadu grupy w sierpniu 2009 r. Próby rozpoczęły się w atmosferze napięcia, bez uścisków dłoni czy formalnych przeprosin. Liam Gallagher wszedł do sali, zażądał usunięcia ekranów wygłuszających wokół zestawu perkusyjnego, przećwiczył dwugodzinną setlistę i wyszedł podczas utworu „Champagne Supernova”.

Reżyser Will Lovelace zwrócił uwagę na dyscyplinę, jaką Liam utrzymywał podczas prób i trasy koncertowej.

„Liam traktował to jak sportowiec przygotowujący się do igrzysk olimpijskich. Był tak zdeterminowany, by zrobić to dobrze. Wychodził zaraz po zakończeniu prób, kładł się wcześnie spać, nie palił i nie pił, ponieważ to było dla niego, i dla nich wszystkich, niezwykle ważne.”

Trasa koncertowa i profile fanów

Trasa stadionowa Oasis Live '25 obejmowała 41 wyprzedanych koncertów na całym świecie. Seria rozpoczęła się w Cardiff w lipcu 2025 r., po czym nastąpiły dwa sierpniowe występy na Croke Park w Dublinie oraz koncerty w Manchesterze, Tokio, São Paulo i Nowym Jorku. Film rejestruje różnorodne reakcje fanów i wielopokoleniową publiczność, w tym rodziców przychodzących na koncerty wraz z dorosłymi dziećmi. Wśród przedstawionych osób znalazła się fanka z Argentyny, która nazwała swojego psa Bonehead na cześć gitarzysty rytmicznego Paula Arthursa, oraz nurkini z Korei Południowej, która przypisała katalogowi zespołu pomoc w wyjściu z depresji. Na scenie zespół występował obok naturalnej wielkości tekturowej figury byłego menedżera Manchester City, Pepa Guardioli, owiniętej w niebiesko-biały szalik klubu.

Refleksje przed kamerą i przyszłość

Film zawiera pierwszy wspólny wywiad Liama i Noela Gallagherów od 2009 r. Podczas rozmów Noel Gallagher wyraźnie odrzuca prawicowe interpretacje muzyki Oasis, stwierdzając, że każdy jest mile widziany na ich koncertach. W związku z materiałami promocyjnymi pojawiającymi się w mediach społecznościowych zespołu, rozpoczęły się dyskusje na temat możliwości organizacji kolejnych koncertów w Europie w 2027 r.