U2 wydaje „Carnaval de Luz”, pierwszy album od 2017 roku, z ostatnim duetem Dolly Parton

Lżejszy powrót

Zespół U2 wydał „Carnaval de Luz”, swój szesnasty album studyjny według dziennika „Het Parool” i pierwszy nowy krążek od 2017 roku według „Financial Times”. Wydawnictwo zbiega się z 50. rocznicą powstania grupy w Dublinie. Krytycy opisują zestaw utworów jako brzmiący świeżo i optymistycznie, w przeciwieństwie do mieszanych reakcji na wydaną w 2023 roku kolekcję coverów „Songs of Surrender”.

„Financial Times” zauważa, że album jest kontynuacją dwóch EP-ek wydanych w okresie wielkanocnym, które zarejestrowano podczas tych samych sesji nagraniowych. RTE opisuje płytę jako piętnasty album zespołu i pierwszy od niemal dekady, dodając, że grupa odchodzi od zaangażowanych politycznie utworów protestacyjnych, obecnych na wydanych wcześniej w tym roku EP-kach „Days of Ash” oraz „Easter Lily”.

Piosenki i brzmienie

Otwierający utwór „Go (Carnaval de Luz)” jest określany przez „Financial Times” jako zwięzły elektro-rockowy numer, podczas gdy „Het Parool” podkreśla jasną melodię „Midnight Sunshine”. „La Reina” jest chwalona przez „Het Parool” jako dynamiczny utwór przypominający „Even Better than the Real Thing”. „The Mirror Maker (Rosalía)”, hołd dla hiszpańskiej piosenkarki, jest opisywany przez RTE jako podniosły utwór z elementami flamenco.

Recenzenci są mniej przekonani do środkowej części płyty. „Financial Times” nazywa „Street of Dreams” nieudanym połączeniem stylów i zauważa spadek jakości kompozycji po obiecującym początku. RTE opisuje „Superficiality” jako słaby punkt albumu, a „The Greatest Show on Earth” uznaje za utwór, który gubi się w przeciągniętej sekcji środkowej.

Ostatnie nagranie Dolly Parton

Album zamyka „Torn”, duet z Dolly Parton. „Het Parool” podaje, że jej wkład był ostatnim nagraniem, jakiego dokonała przed śmiercią w sierpniu. „The Telegraph” odnotowuje, że na płycie znalazła się ostatnia piosenka zmarłej gwiazdy muzyki country.

Krytyczny odbiór

„Het Parool” pisze, że album pokazuje, iż U2 to nie wypaleni weterani, lecz głodni sukcesu muzycy. „The Telegraph” opisuje płytę jako wielkie, błyszczące i nieco dziwne dzieło pop-artu. „Financial Times” ocenia album jako sukces z zastrzeżeniami, wskazując na mocny początek i słabszy środek. RTE twierdzi, że płyta jest pełna nadziei i celebracji.