Film i media · Paryż i Londyn

Drugi sezon „Black Doves” z Keirą Knightley: szpiegowska żona premiera w nowej odsłonie

Cztery redakcje oceniają drugą serię szpiegowskiego thrillera Netflixa jako bardziej ekstrawagancką od pierwszej, z mężem Helen Webb, który w fabule ma objąć urząd premiera Wielkiej Brytanii.

Tekst AI na podstawie relacji Vulture, The Independent, The Guardian i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Paryż, Londyn · Francja, Wielka Brytania

Cztery recenzje opublikowane 5 listopada 2026 roku oceniają drugi sezon „Black Doves”, szpiegowskiego thrillera Netflixa stworzonego przez Joego Bartona. Keira Knightley wciela się w Helen Webb, żonę polityka, która po godzinach pracuje jako tajna zabójczyni, a Ben Whishaw gra jej przyjaciela i kolegę po fachu, Sama. Recenzenci są zgodni, że nowa seria jest bardziej śmiała od pierwszej, choć wielu przyznaje, że fabuła rzadko broni się przy bliższej analizie.

Premiera w cieniu zmiany władzy

Sezon otwiera scena w Paryżu, gdzie mąż Helen, Wallace (Andrew Buchan), przygotowuje się do objęcia urzędu premiera Wielkiej Brytanii, a para uczestniczy w uroczystej kolacji podczas konferencji pokojowej. Jak podaje Financial Times, Helen wymyka się z wieczoru, by wykonać poboczne zadanie dotyczące rosyjskiego oligarchy i jego żony. Vulture donosi, że oboje są nieszczęśliwi podczas kolacji, a Wallace interpretuje napięcie jako oznakę niewierności, a nie sprzedaż tajemnic państwowych. Na miejscu Helen spotyka Lailę (Ambika Mod), inną zabójczynię, która znacznie mniej przejmuje się ich pracą i wydaje się czerpać z niej przyjemność. Financial Times zauważa, że Helen ma więcej swobody, niż powinna mieć osoba pod nadzorem MI5, dodając jednak, że serial sprawdza się najlepiej, gdy widzowie nie analizują tych szczegółów zbyt wnikliwie.

Co pozostawił pierwszy sezon

Pierwszy sezon zakończył się rozwiązaniem przez Helen i Sama zagadki morderstwa Jasona, kochanka Helen, co Vulture opisuje jako przypadkowy skutek zabójstwa chińskiego ambasadora przez syna barona przestępczego. The Guardian opisuje ten sam wątek jako śledztwo Helen w sprawie morderstwa urzędnika państwowego, z którym była związana, prowadzące do spisku z udziałem CIA i chińskiego ambasadora. Vulture odnotowuje również, że pod koniec serii duet wyeliminował londyńskich przedstawicieli międzynarodowego syndykatu zbrodni. Ich opiekunka Reed powiedziała Helen, że Wallace prawdopodobnie zostanie nagrodzony za nieskazitelną reputację, co jest obietnicą, którą nowy sezon szybko komplikuje.

Spisek i zaginięcie opiekunki

Reed (Sarah Lancashire), chłodna opiekunka będąca centralną postacią serii, znika na początku nowego sezonu, pozostawiając Helen bez wsparcia, jak podaje Independent. Financial Times twierdzi, że zniknięcie Reed uruchamia spisek z udziałem konkurencyjnej grupy najemnych szpiegów i sugeruje możliwy koniec „Black Doves”. Sam, zmęczony zabijaniem dla pieniędzy, zostaje wciągnięty w grę w kotka i myszkę ze swoją dawną przyjaciółką Helen, a Financial Times dodaje, że żadne z nich nie wie, z kim tak naprawdę walczy. The Guardian dodaje, że młody duet zabójczyń, Eleanor i Williams, grany przez Gabrielle Creevy i Ellę Lily Hyland, nadaje historii kreskówkowego, lekceważącego charakteru.

Podzielone opinie na temat wiarygodności

The Guardian nazywa serial tak nieustannie niedorzecznym, że aż nihilistycznym, argumentując, że liczba ofiar sprawia, iż życie wydaje się tanie, a próba śledzenia fabuły szybko staje się bezcelowa. Independent ma bardziej przychylne zdanie, nazywając występ Knightley jej najlepszą pracą od lat i chwaląc Sama w wykonaniu Whishawa jako sympatycznego płatnego zabójcę. Financial Times twierdzi, że postacie wynoszą serial ponad standardową ofertę szpiegowską, której obecnie nie brakuje. Wszyscy trzej recenzenci wskazują obsadę jako główny powód, dla którego warto oglądać serial, a The Guardian dodaje, że Knightley jest idealna jako kobieta z klasy średniej, dla której odgrywanie ról społecznych jest sposobem na życie. The Guardian opisuje również celowo niespójną mieszankę stylu Tarantino, sentymentalizmu Richarda Curtisa, chłodnego szpiegostwa i chaotycznej farsy.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Miejsca
Paryż, Londyn
Organizacje
Netflix

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar