
Partia Abiy Ahmeda zdobywa 90% mandatów w wyborach w Etiopii, Tigraj wykluczony z głosowania
Partia Dobrobytu premiera Abiy Ahmeda zdobyła 438 z 486 przyznanych mandatów w wyborach parlamentarnych 1 czerwca, ogłosiła w niedzielę komisja wyborcza, podczas gdy konflikt uniemożliwił głosowanie w Tigraju i częściach Amhary.
Wyniki wyborów
Narodowa Komisja Wyborcza Etiopii (NEBE) ogłosiła w niedzielę 21 czerwca, że rządząca Partia Dobrobytu zdobyła 438 z 486 mandatów przyznanych w wyborach parlamentarnych 1 czerwca, co stanowi około 90 procent izby. Izba Reprezentantów Ludowych ma teoretycznie łącznie 547 mandatów. Przewodnicząca NEBE Melatwork Hailu przedstawiła wyniki w Addis Abebie. Ponad 40 partii wzięło udział w głosowaniu, ale większości brakowało środków na ogólnokrajową kampanię. Główna partia opozycyjna Ezema wystawiła 293 kandydatów wobec 461 PP, a w 64 okręgach partia rządząca startowała bez konkurencji. Głosowanie odbyło się w 501 z 547 okręgów, a około 40 milionów z 54 milionów zarejestrowanych wyborców oddało głosy. Wynik oznacza spadek w porównaniu z 96-procentowym udziałem mandatów, który PP uzyskała w 2021 roku.
Luki w głosowaniu
W północnym regionie Tigraj nie odbyło się żadne głosowanie, co oznacza, że jego 38 mandatów pozostaje nieobsadzonych po raz drugi z rzędu. Komisja wyborcza powołała się na niekorzystne warunki w Tigraju, gdzie główna partia polityczna regionu w maju podjęła działania mające na celu ponowne przejęcie kontroli nad administracją regionalną, co według etiopskich urzędników i analityków naruszało porozumienie pokojowe z 2022 roku kończące wojnę domową w latach 2020–2022. Osiem okręgów w Amharze również nie przeprowadziło głosowania ze względów bezpieczeństwa, a głosowanie zostanie zreorganizowane w 15 okręgach w trzech kolejnych regionach. Około 143 lokale wyborcze nie zostały otwarte w dniu wyborów, a głosowanie zostało przerwane w kilku miejscach w Amharze i Oromii. Bojówki w Amharze groziły zakłóceniem głosowania.
Sporne dziedzictwo
Abiy Ahmed, lat 50, został mianowany premierem w 2018 roku po masowych protestach przeciwko koalicji EPRDF, która rządziła Etiopią od 1991 roku. Jako pierwszy Oromo stojący na czele rządzącej koalicji uwolnił dziennikarzy i więźniów politycznych, zniósł zakazy wobec partii opozycyjnych, a w 2019 roku otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla za zakończenie dwudziestoletnich konfliktów z Erytreą. Ten reformatorski wizerunek od tego czasu osłabł. Grupy praw człowieka i jego przeciwnicy polityczni oskarżają rząd o odwracanie demokratycznych zdobyczy, zatrzymywanie dziennikarzy i zamykanie organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Wojna domowa w Tigraju w latach 2020–2022, która wynikała z zerwania stosunków między Abiyem a przywódcami Tigraju, zabiła szacunkowo 600 000 osób i przesiedliła około miliona. W Amharze bojówka Fano kontroluje rozległe obszary wiejskie od 2023 roku, podczas gdy w Oromii, najbardziej zaludnionym regionie Etiopii i politycznej bazie Abiya, wrze niepokój.
- Abiy Ahmed mianowany premierem po masowych protestach przeciwko koalicji EPRDF, uwalniając więźniów politycznych i dziennikarzy
- Otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla za zakończenie dwudziestoletnich konfliktów z Erytreą
- Wojna domowa w Tigraju zabija szacunkowo 600 000 osób i przesiedla około miliona
- Podpisanie porozumienia pokojowego kończącego konflikt w Tigraju
- Bojówka Fano przejmuje rozległe obszary wiejskie w regionie Amhara
- Główna partia polityczna Tigraju podejmuje działania w celu ponownego przejęcia kontroli nad administracją regionalną z naruszeniem porozumienia pokojowego
- Wybory parlamentarne; głosowanie zawieszone w częściach Tigraju, Amhary i Oromii
- NEBE ogłasza, że Partia Dobrobytu zdobywa 438 z 486 przyznanych mandatów, około 90 procent
- Nowy parlament ma się zebrać i wybrać premiera
Co dalej
Nowa Izba Reprezentantów Ludowych zbierze się między końcem września a początkiem października, aby wybrać premiera. Oczekuje się, że Abiy Ahmed będzie ubiegać się o drugą pięcioletnią kadencję. Jego rząd prognozuje wzrost gospodarczy powyżej 10 procent w 2026 roku, co jest jednym z najszybszych wskaźników w Afryce. Obserwatorzy określili głosowanie jako niewiele więcej niż formalność mającą utrzymać premiera u władzy.
- Partia Dobrobytu
- 438 mandaty
- Pozostałe partie
- 48 mandaty
- Nieprzydzielone (wolne lub do reorganizacji)
- 61 mandaty


