Nevenka Fernández wraca do Ponferrady po 25 latach od ucieczki z powodu nękania, nazywa swoje przyjęcie 'zadośćuczynieniem'
Nevenka Fernández, pierwsza polityk w Hiszpanii, która publicznie potępiła molestowanie seksualne, wróciła do Ponferrady na symboliczny akt zadośćuczynienia po 25 latach wygnania, otrzymując owację na stojąco i oświadczając 'możliwe jest opuszczenie piekła'.
Powrót
Nevenka Fernández postawiła stopę w Ponferradzie w sobotę po raz pierwszy od ćwierćwiecza, witana przez wypełnioną po brzegi salę z 300 osobami, które wstały z miejsc i długo oklaskiwały. Wydarzenie 'Sprawiedliwość, głosy i pamięć: od przemocy systemowej do zadośćuczynienia' odbyło się w La Térmica Cultural, zorganizowane przez Fundación Ciudad de la Energía (CIUDEN), z udziałem trzeciej wicepremier Sary Aagesen oraz minister ds. równości Any Redondo. Fernández, wyraźnie wzruszona, powiedziała, że jest 'zdenerwowana, ale bardzo szczęśliwa', że po latach za granicą wróciła wśród przyjaciół.
Sprawa, która zmieniła Hiszpanię
W 2001 roku, jako radna PP ds. finansów, Fernández oskarżyła wpływowego burmistrza miasta Ismaela Álvareza o molestowanie seksualne, pracownicze i psychiczne. Jej skarga uczyniła ją pierwszą kobietą w hiszpańskiej polityce, która ujawniła taką sprawę publicznie. Pomimo kampanii dyskredytacji i odrzucenia społecznego, które zmusiły ją do ucieczki z Hiszpanii, sąd skazał Álvareza w 2002 roku na dziewięć miesięcy więzienia, grzywnę oraz 12 000 euro odszkodowania. Wyrok był pierwszym przypadkiem skazania polityka w Hiszpanii za molestowanie.
- Nevenka Fernández, radna PP, publicznie oskarża burmistrza Ponferrady Ismaela Álvareza o molestowanie seksualne, pracownicze i psychiczne.
- Sąd skazuje Álvareza na dziewięć miesięcy więzienia, grzywnę i 12 000 euro odszkodowania – pierwszy polityk skazany za molestowanie w Hiszpanii.
- Álvarez wraca do lokalnej polityki jako kandydat Independientes Agrupados por Ponferrada i zdobywa pięć mandatów radnego.
- Nevenka Fernández wraca do Ponferrady na wydarzenie zadośćuczynienia 'Justicia, voces y memoria', otrzymując owację na stojąco.
Słowa zadośćuczynienia
Na scenie Fernández, siedząc obok byłej rzeczniczki PSOE Charo Velasco – która wspierała ją podczas pierwotnego procesu – zastanawiała się nad swoją drogą.
Kiedy moderator zapytał, co Ponferrada może zrobić, aby jej wynagrodzić, wskazała na pełną salę i wykrzyknęłaPotrzebowałam dużo czasu, aby zdać sobie sprawę, że to, co mi się przydarzyło, było większe niż ja.
Tłum znów wstał, bijąc brawo. Na zewnątrz budynku odsłonięto mural z jej twarzą, który – jak powiedziała Sara Aagesen – ma przypominać kobietom doświadczającym molestowania, 'że nie są same'.Ale co to jest, jeśli nie zadośćuczynienie?
Odnajdując spokój i patrząc w przyszłość
Fernández powiedziała, że osiągnęła w życiu to, co chciała, i ma teraz 'serce w spokoju'. Przyznała, że ruch Me Too pomógł jej zrozumieć, że jej historia była wspólna dla wielu kobiet.
Choć przyznała, że w ciągu 25 lat nastąpiła 'gigantyczna zmiana', ostrzegła, że opór i dyskurs negacyjny wciąż istnieją, a kobiety muszą nadal zabierać głos.Ruch 'Me Too' dał mi poczucie, że mówią to nie tylko do Nevenki. Historia Nevenki była historią wielu kobiet. Dał mi światło, którego potrzebowałam.
Kamień milowy i jego dziedzictwo
Zarówno Aagesen, jak i Redondo wychwalały Fernández jako pionierkę i wzór w walce z przemocą ze względu na płeć. Program dnia obejmował także sesję zatytułowaną 'Skargi, które torują drogę. Pamięć, odwaga i zadośćuczynienie', podczas której Fernández i Velasco wspólnie przypomniały osobisty koszt donosu z 2001 roku. Organizatorzy opisali tę jornadę jako krok w kierunku naprawy instytucjonalnej i społecznej, wyznaczając linię między przeszłą niesprawiedliwością a obecnym uznaniem.
