Nevenka Fernández wraca do Ponferrady po 25 latach od ucieczki z powodu nękania, nazywa swoje przyjęcie 'zadośćuczynieniem'

Powrót

Nevenka Fernández postawiła stopę w Ponferradzie w sobotę po raz pierwszy od ćwierćwiecza, witana przez wypełnioną po brzegi salę z 300 osobami, które wstały z miejsc i długo oklaskiwały. Wydarzenie 'Sprawiedliwość, głosy i pamięć: od przemocy systemowej do zadośćuczynienia' odbyło się w La Térmica Cultural, zorganizowane przez Fundación Ciudad de la Energía (CIUDEN), z udziałem trzeciej wicepremier Sary Aagesen oraz minister ds. równości Any Redondo. Fernández, wyraźnie wzruszona, powiedziała, że jest 'zdenerwowana, ale bardzo szczęśliwa', że po latach za granicą wróciła wśród przyjaciół.

Sprawa, która zmieniła Hiszpanię

W 2001 roku, jako radna PP ds. finansów, Fernández oskarżyła wpływowego burmistrza miasta Ismaela Álvareza o molestowanie seksualne, pracownicze i psychiczne. Jej skarga uczyniła ją pierwszą kobietą w hiszpańskiej polityce, która ujawniła taką sprawę publicznie. Pomimo kampanii dyskredytacji i odrzucenia społecznego, które zmusiły ją do ucieczki z Hiszpanii, sąd skazał Álvareza w 2002 roku na dziewięć miesięcy więzienia, grzywnę oraz 12 000 euro odszkodowania. Wyrok był pierwszym przypadkiem skazania polityka w Hiszpanii za molestowanie.

1. 2001Nevenka Fernández, radna PP, publicznie oskarża burmistrza Ponferrady Ismaela Álvareza o molestowanie seksualne, pracownicze i psychiczne.
2. 2002Sąd skazuje Álvareza na dziewięć miesięcy więzienia, grzywnę i 12 000 euro odszkodowania – pierwszy polityk skazany za molestowanie w Hiszpanii.
3. 2011Álvarez wraca do lokalnej polityki jako kandydat Independientes Agrupados por Ponferrada i zdobywa pięć mandatów radnego.
4. 20 cze 2026Nevenka Fernández wraca do Ponferrady na wydarzenie zadośćuczynienia 'Justicia, voces y memoria', otrzymując owację na stojąco.

Słowa zadośćuczynienia

Na scenie Fernández, siedząc obok byłej rzeczniczki PSOE Charo Velasco – która wspierała ją podczas pierwotnego procesu – zastanawiała się nad swoją drogą.

Potrzebowałam dużo czasu, aby zdać sobie sprawę, że to, co mi się przydarzyło, było większe niż ja.

Kiedy moderator zapytał, co Ponferrada może zrobić, aby jej wynagrodzić, wskazała na pełną salę i wykrzyknęła

Ale co to jest, jeśli nie zadośćuczynienie?

Tłum znów wstał, bijąc brawo. Na zewnątrz budynku odsłonięto mural z jej twarzą, który – jak powiedziała Sara Aagesen – ma przypominać kobietom doświadczającym molestowania, 'że nie są same'.

Odnajdując spokój i patrząc w przyszłość

Fernández powiedziała, że osiągnęła w życiu to, co chciała, i ma teraz 'serce w spokoju'. Przyznała, że ruch Me Too pomógł jej zrozumieć, że jej historia była wspólna dla wielu kobiet.

Ruch 'Me Too' dał mi poczucie, że mówią to nie tylko do Nevenki. Historia Nevenki była historią wielu kobiet. Dał mi światło, którego potrzebowałam.

Choć przyznała, że w ciągu 25 lat nastąpiła 'gigantyczna zmiana', ostrzegła, że opór i dyskurs negacyjny wciąż istnieją, a kobiety muszą nadal zabierać głos.

Kamień milowy i jego dziedzictwo

Zarówno Aagesen, jak i Redondo wychwalały Fernández jako pionierkę i wzór w walce z przemocą ze względu na płeć. Program dnia obejmował także sesję zatytułowaną 'Skargi, które torują drogę. Pamięć, odwaga i zadośćuczynienie', podczas której Fernández i Velasco wspólnie przypomniały osobisty koszt donosu z 2001 roku. Organizatorzy opisali tę jornadę jako krok w kierunku naprawy instytucjonalnej i społecznej, wyznaczając linię między przeszłą niesprawiedliwością a obecnym uznaniem.