Rząd · Jerozolima i Tel Awiw

Eisenkot zapowiada rząd ratunkowy, w Knesecie ostre starcia z Netanjahu

We wtorek, 10 listopada 2026 r., zaprzysiężono 26. Kneset. Misję tworzenia rządu otrzymał Gadi Eisenkot, a opozycja podjęła próbę zmiany przewodniczącego parlamentu. Sesję inauguracyjną zdominowały ostre spory dotyczące partii arabskich oraz Iranu.

Tekst AI na podstawie relacji Notícias ao Minuto, PÚBLICO, Correio da Manha i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Jerozolima, Tel Awiw · Izrael
Jak do tego doszło
  1. 27.10Wybory parlamentarne, w których według Herzoga zagłosowało niemal 77% wyborców
  2. 8.11Herzog powierza Gadiemu Eisenkotowi misję tworzenia rządu
  3. 10.11Zaprzysiężenie 120 członków 26. Knesetu i ostre starcia podczas sesji inauguracyjnej
  4. 17.11Zaplanowane głosowanie nad zastąpieniem przewodniczącego Amira Ohany, wyznaczone na ostatni możliwy termin

Kneset rozpoczyna kadencję bez jasnej drogi do rządu

We wtorek, 10 listopada 2026 r., odbyła się inauguracyjna sesja 26. Knesetu, podczas której 120 deputowanych złożyło ślubowanie. Dwa tygodnie wcześniej, 27 października, wybory nie przyniosły wyraźnej większości. W niedzielę, 8 listopada, prezydent Icchak Herzog powierzył Gadiemu Eisenkotowi, liderowi partii Jaszara, misję sformowania rządu. Eisenkot ma na to 28 dni z możliwością przedłużenia o kolejne 14. Herzog zaapelował do liderów partyjnych o ustępstwa i uniknięcie powtórnych wyborów, zauważając, że frekwencja wyniosła niemal 77%.

Herzog powiązał również stabilność wewnętrzną z polityką zagraniczną, stwierdzając:

„Obok upartej i zdecydowanej walki z tymi, którzy chcą nas skrzywdzić, musimy budować stabilny horyzont polityczny w regionie wraz z naszymi sąsiadami.”

Icchak Herzog

Arytmetyka mandatów a partie arabskie

Blok zmian Eisenkota, złożony z czterech ugrupowań żydowskich, zdobył 48 mandatów, co oznacza brak 13 głosów do wymaganej większości 61. Dwie partie arabskie, Ra’am i Zjednoczona Lista, dysponują łącznie 19 mandatami, a ich poparcie zapewniłoby blokowi stabilną większość. Eisenkot zaakceptował taką możliwość pod pewnymi warunkami, podczas gdy partia Jisra’el Bejtenu Awigdora Liebermana (posiadająca siedem mandatów) odrzuca jakikolwiek rząd zależny od arabskiego wsparcia. Lieberman sprzeciwia się nawet rządowi mniejszościowemu wspieranemu z zewnątrz przez te ugrupowania. Jak podał serwis Kan, Eisenkot negocjuje również z dwiema partiami ultraortodoksyjnymi, które wcześniej popierały Netanjahu. Ugrupowania te sprzeciwiają się zniesieniu zwolnień ze służby wojskowej, czego domaga się opozycja, a Eisenkot podkreślił, że obowiązek służby musi dotyczyć wszystkich.

Mandaty dla wybranych bloków w wyborach 2026 r.mandaty
Blok zmian Eisenkota
48 mandaty
Partie arabskie (Ra’am i Zjednoczona Lista)
19 mandaty
Jisra’el Bejtenu
7 mandaty

Dane z tekstu artykułu

Śledztwo w sprawie 7 października i reforma sądownictwa

Opozycja złożyła projekt ustawy powołującej państwową komisję śledczą do zbadania zaniedbań w bezpieczeństwie przed atakami Hamasu z 7 października 2023 r., w których zginęło około 1200 osób w południowym Izraelu, a 251 osób wzięto jako zakładników. Netanjahu odmawia powołania takiej komisji, odrzuca zarzuty o osobistą odpowiedzialność i obwinia służby bezpieczeństwa o to, że nie obudziły go tamtego ranka. Opozycja domaga się również wprowadzenia limitów kadencji premiera oraz uchylenia ustaw przyjętych w ramach reformy sądownictwa poprzedniego rządu. Trzy dni przed głosowaniem około 100 000 osób demonstrowało w Tel Awiwie, żądając wyjaśnienia okoliczności ataku.

Głosowanie nad przewodniczącym i wrogie otwarcie sesji

Opozycja chce zastąpić Amira Ohanę, przewodniczącego z ramienia Likudu, Matanem Kahaną, byłym ministrem nominowanym przez Jaszara po dniach rozmów z blokiem opozycyjnym. Ohana wyznaczył głosowanie na przyszły wtorek, 17 listopada, co według doniesień jest ostatnim możliwym terminem. W swoim przemówieniu Netanjahu zaatakował partie arabskie, nazywając je „koniem trojańskim” dążącym do zniszczenia Izraela, i powtórzył twierdzenia o zagranicznym finansowaniu tych ugrupowań. Stwierdził, że Iran pracuje nad odnowieniem zagrożenia nuklearnego, i wezwał do utworzenia rządu jedności narodowej. Naftali Bennett przerwał mu, pytając o doradców, którzy otrzymali katarskie pieniądze, co wywołało krzyki Itamara Ben-Gewira oraz żony Netanjahu, Sary. Ben-Gewir obraził również Jusufa Dżabaryna, lidera Zjednoczonej Listy, pytając, czy przysięga lojalność Hamasowi, a kilku członków Zjednoczonej Listy opuściło salę podczas hymnu Hatikwa. Eisenkot nazwał przemówienie Netanjahu pełnym nienawiści i dzielącym społeczeństwo, dodając, że utwierdziło go ono w przekonaniu, iż Netanjahu nie może pozostać na stanowisku.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar