UE ostrzega przed wysokimi cenami energii zimą i rozważa roczne opóźnienie przepisów dotyczących importu metanu

Perspektywy cenowe na zimę i cele zużycia

Europejski komisarz ds. energii Dan Jorgensen ostrzegł państwa członkowskie podczas nieformalnego spotkania ministrów energii w Dublinie, że Europę czekają bardzo wysokie ceny energii w nadchodzącym sezonie zimowym. Choć Komisja Europejska nie przewiduje fizycznych niedoborów dostaw gazu ani ropy, wysokie koszty surowców zagrażają budżetom gospodarstw domowych i konkurencyjności przemysłu w całej wspólnocie. W listach wysłanych do 27 ministrów energii Jorgensen wezwał rządy do przyjęcia środków ograniczających zużycie gazu i energii elektrycznej, w tym obniżenia temperatury ogrzewania w budynkach publicznych oraz wyłączania zbędnego oświetlenia publicznego. Bruksela szacuje, że kraje Unii Europejskiej poniosły ponad 100 mld euro dodatkowych kosztów energii od czasu eskalacji napięć na Bliskim Wschodzie, nie otrzymując przy tym dodatkowych wolumenów ropy ani gazu. Jorgensen opisał społeczne konsekwencje sytuacji cenowej podczas briefingu prasowego w Dublinie.

W normalną zimę blisko 50 milionów ludzi w Europie nie jest w stanie odpowiednio ogrzać swoich domów. Ta zima może być jeszcze gorsza. Dlatego traktujemy tę sytuację bardzo poważnie, nie wspominając nawet o naszym przemyśle, który również znajduje się pod presją.

Propozycja opóźnienia przepisów dotyczących importu metanu

Aby złagodzić presję na rynki surowcowe i zapobiec tarciom handlowym, Komisja Europejska ocenia opcje prawne pozwalające na przesunięcie o rok przepisów dotyczących metanu dla importu węglowodorów. Przepisy, obowiązujące od 2024 roku, wymagały od europejskich importerów gazu, ropy i węgla weryfikacji, czy zagraniczni dostawcy przestrzegają równoważnych standardów monitorowania metanu od 1 stycznia 2027 roku. Prezydent Francji Emmanuel Macron wystąpił o przesunięcie daty wejścia w życie przepisów na 2028 rok, co jest propozycją, którą Komisja przygotowuje do przedłożenia państwom członkowskim i Parlamentowi Europejskiemu. Państwa produkujące paliwa kopalne, na czele ze Stanami Zjednoczonymi, sprzeciwiły się standardom importowym jako obciążeniu regulacyjnemu, które mogłoby ograniczyć transatlantyckie dostawy energii. Choć organizacje ekologiczne skrytykowały proponowane opóźnienie jako osłabienie polityki klimatycznej UE, urzędnicy unijni utrzymują, że przesunięcie ma na celu usunięcie niepewności w dostawach przed zimą.

Poziomy zapasów gazu w całej wspólnocie

Magazyny gazu w całej Unii Europejskiej są wypełnione w około 70%, według danych Gas Infrastructure Europe. Ten łączny poziom rezerw jest o 12% niższy niż wolumen odnotowany w tym samym okresie w 2025 roku, głównie dlatego, że wysokie ceny spot zniechęciły operatorów w krajach takich jak Niemcy do uzupełniania zapasów wcześniej w sezonie. Wydajność magazynowania różni się znacząco w poszczególnych państwach członkowskich, przy czym Włochy osiągnęły 86,3% pojemności, zbliżając się do obowiązkowego celu 90% wypełnienia przed okresem grzewczym. Europejscy urzędnicy stwierdzili, że ogólna gotowość na zimę pozostaje silniejsza niż pod koniec 2021 roku, kiedy dostawy z Rosji zostały ograniczone, choć niższe zbiorcze zapasy czynią kontynent wrażliwym na chłodną pogodę.

Wpływ na przemysł i reakcje długu publicznego

Wysokie koszty energii nadal przekładają się na ceny produkcji przemysłowej, tworząc tarcia w krajowych sektorach produkcyjnych w Europie południowej. We Włoszech krajowe ceny producentów przemysłowych wzrosły o 2,4% w ujęciu miesięcznym w sierpniu 2026 roku i o 10,9% rok do roku, napędzane 34,5-procentowym rocznym skokiem kosztów energii. Po wyłączeniu komponentu energetycznego włoskie ceny producentów w przemyśle wzrosły o bardziej umiarkowane 3,2% rok do roku, wspierane przez stabilny popyt eksportowy i wzrost przychodów. Włoski minister przedsiębiorczości Adolfo Urso wezwał do fundamentalnej przebudowy unijnego systemu handlu emisjami, argumentując, że obecne zasady rynku węgla karzą europejskich producentów. Jednocześnie szersze presje finansowe wypchnęły spread 10-letnich obligacji włoskich BTP-Bund do 100 punktów bazowych, przy rentowności 10-letnich obligacji włoskich sięgającej 4,6%, podczas gdy rentowność obligacji skarbowych USA osiągnęła 5,25%.