Badanie uznaje zarzuty o nadużycia wobec niemieckiego kardynała Franza Hengsbacha za „dobrze uzasadnione”

Wyniki śródokresowe

Konsorcjum badawcze przedstawiło w czwartek w Monachium raport śródokresowy, stwierdzając, że zarzuty o nadużycia seksualne wobec zmarłego kardynała Franza Hengsbacha są „dobrze uzasadnione i wiarygodne”. Badanie zostało zlecone przez diecezję Essen i jest prowadzone przez Monachijski Instytut Badań Praktycznych i Doradztwa Projektowego (IPP), Instytut Dissens ds. Edukacji i Badań w Berlinie oraz Centrum Badań nad Historią Współczesną w Hamburgu (FZH).

Sprawy charakteryzują się wysoką spójnością treści, dbałością o szczegóły i biograficzną konsekwencją.

Naukowcy zidentyfikowali pięć konkretnych przypadków z udziałem nieletnich ofiar płci żeńskiej i męskiej. Cztery z nich stanowią przemoc seksualną, w tym wymuszoną masturbację i dotykanie pod odzieżą 16-latki w latach 50. XX wieku, dotykanie w okolicy piersi pod odzieżą około 13-latki w latach 60., a także seksualne dotykanie po odzieży dziecka płci męskiej w domu opieki w latach 60. oraz 13-letniego kandydata do bierzmowania w latach 80. Piąty przypadek został zakwalifikowany zarówno przez badaczy, jak i osobę dotkniętą jako „zachowanie naruszające granice”, a nie wykorzystywanie seksualne.

Skala zarzutów

Ogółem naukowcy doliczyli się 12 zarzutów wobec kardynała Hengsbacha z lat 50. do 80. XX wieku. Co najmniej trzy zarzuty dotyczące przemocy seksualnej wobec dziewcząt w wieku 13 i 16 lat są uznawane za dobrze uzasadnione. Co najmniej jeden zarzut napaści seksualnej na nieletniego chłopca jest również uznawany za spójny w swoim opisie.

Hengsbach był przestępcą seksualnym, bez żadnego „ale”.

Johannes Norpoth, rzecznik osób dotkniętych, powiedział, że Kościół musi wyciągnąć konsekwencje i ograniczyć władzę w swoich strukturach.

Odpowiedź biskupa

Obecny biskup Essen, Franz-Josef Overbeck, przyjął ustalenia do wiadomości. Przyznał, że w 2011 r. otrzymał z Paderborn informacje o nadużyciach popełnionych przez Hengsbacha, ale przez lata ich nie przekazał dalej. Overbeck stwierdził, że nie docenił sprawy, ponieważ nie mógł sobie wyobrazić, by biskup był „zdolny do tak strasznych czynów”, nazywając to błędną oceną.

W co najmniej trzech przypadkach przemocy seksualnej wobec młodych kobiet można przyjąć, że miały one miejsce tak, jak opisują je osoby dotknięte.

Overbeck dodał, że ofiarom nie wierzono przez wiele dziesięcioleci.

Nadużycie władzy i tuszowanie

Naukowcy udokumentowali również „destrukcyjne nadużycie władzy przez biskupa wobec podległych mu duchownych”. Według zeznań świadków Hengsbach był wielokrotnie informowany o zarzutach przemocy seksualnej wobec duchownych, ale reagował lekceważąco i nie wyciągał konsekwencji wobec oskarżonych. Kolejna faza badania, trwająca do jesieni 2027 r., zbada możliwe współudziały i zachowania, które chroniły sprawców.

Kim był Franz Hengsbach

Urodzony w 1910 r. Hengsbach przyjął święcenia kapłańskie w 1937 r. i służył jako proboszcz, zanim w 1953 r. został biskupem pomocniczym archidiecezji Paderborn. W 1958 r. został biskupem fundatorem nowo utworzonej diecezji Essen, którą kierował aż do śmierci w 1991 r. W 1988 r. został wyniesiony do godności kardynalskiej i przez długi czas był uważany za jednego z najbardziej wpływowych duchownych katolickich powojennych Niemiec, znanego w całym kraju z działalności na rzecz robotników i górników w Zagłębiu Ruhry. Pomnik Hengsbacha przed katedrą w Essen został usunięty po tym, jak zarzuty po raz pierwszy wypłynęły w 2023 r. Ostateczny raport z badania spodziewany jest w 2028 r.