Norwegia gotowa na zimowy eksport gazu do Europy po zakończeniu prac konserwacyjnych sieci Gassco

Gotowość infrastruktury po konserwacji

Norweski państwowy operator gazociągów Gassco ogłosił 1 października 2026 r., że sieć przesyłowa gazu ziemnego jest gotowa na wysokie wolumeny eksportu do Europy w sezonie zimowym. Data ta zbiega się z oficjalnym rozpoczęciem nowego roku gazowego, który otwiera okres szczytowych dostaw na kontynencie w związku ze zbliżającym się ochłodzeniem. Procedury konserwacji morskiej, które tymczasowo ograniczyły eksport we wrześniu, zostały zakończone zgodnie z rocznym harmonogramem przeglądów operatora. Alfred Skaar Hansen, dyrektor ds. operacji systemowych w Gassco, potwierdził gotowość operacyjną systemu w oświadczeniu wydanym w czwartek.

Wchodząc w sezon zimowy z zakończonymi pracami konserwacyjnymi i dobrze funkcjonującym systemem przesyłowym, norweski szelf kontynentalny jest dobrze przygotowany, aby sprostać zapotrzebowaniu z Europy.

Państwowy operator zarządza siecią gazociągów o długości 8800 kilometrów oraz obiektami przetwórczymi, które łączą wydobycie z norweskiego szelfu kontynentalnego bezpośrednio z terminalami odbiorczymi w Niemczech, Belgii, Francji, Wielkiej Brytanii i Danii. Sieć stanowi główną trasę przesyłową dla norweskiego gazu ziemnego do północno-zachodniej Europy.

Wolumeny eksportu i dane o dostawach gazociągami

Norwegia jest największym dostawcą gazu ziemnego do Europy od 2022 r., po inwazji Rosji na Ukrainę. Miejsca wydobycia obsługiwane przez Equinor i partnerskie firmy energetyczne na norweskim szelfie kontynentalnym pokrywają obecnie około 30% łącznego zapotrzebowania na gaz ziemny w Unii Europejskiej i Wielkiej Brytanii.

W 2025 r. Gassco przesłało 114,9 mld metrów sześciennych gazu przez swój morski system gazociągów do europejskich odbiorców. Od początku 2026 r. do 1 października skumulowane dostawy osiągnęły 86,2 mld metrów sześciennych. Ten wolumen eksportu stanowi wzrost o 2,1 mld metrów sześciennych w porównaniu z analogicznym okresem w 2025 r., co odzwierciedla stabilne przepływy po zakończeniu wrześniowych prac konserwacyjnych.

Presja cenowa i deficyty magazynowe w Europie

Ceny gazu ziemnego w Europie wzrosły ponad dwukrotnie w 2026 r., osiągając około 73 euro za megawatogodzinę. Ten wzrost cen nastąpił po konflikcie zbrojnym z udziałem Stanów Zjednoczonych, Izraela i Iranu, który drastycznie ograniczył dostawy skroplonego gazu ziemnego przez Zatokę Perską i Cieśninę Ormuz.

Zakłócenia w morskich dostawach paliw na Bliskim Wschodzie zbiegły się z niższym poziomem zapasów gazu na kontynencie. Wchodząc w październik 2026 r., europejskie podziemne magazyny utrzymują zapasy, które pozostają znacznie poniżej ich długoterminowej średniej wieloletniej. Europejskie przedsiębiorstwa użyteczności publicznej mierzą się z wyższymi kosztami uzupełniania zapasów, ponieważ popyt na ogrzewanie gospodarstw domowych i przemysłu rośnie wraz ze spadkiem jesiennych temperatur.

Reakcje polityczne Europy i dyrektywy magazynowe

Urzędnicy Unii Europejskiej wezwali państwa członkowskie do ograniczenia zużycia gazu ziemnego i przyspieszenia napełniania magazynów przed nadejściem mrozów. Europejski Komisarz ds. Energii Dan Jørgensen wydał formalne ostrzeżenie dotyczące ryzyka cen energii w zimie w ostatnim tygodniu września 2026 r., wzywając państwa członkowskie do ochrony wrażliwych gospodarstw domowych i przemysłu.

W normalną zimę prawie 50 milionów ludzi w Europie nie może odpowiednio ogrzać swoich domów. Następna zima może być jeszcze trudniejsza. Dlatego traktujemy tę sytuację bardzo poważnie, nie wspominając o naszym przemyśle, który również znajduje się pod presją.

Rządy krajowe zareagowały, wyznaczając cele rezerw. W Niemczech federalna minister gospodarki Katherina Reiche poinstruowała w środę 30 września 2026 r. państwowe przedsiębiorstwo energetyczne Sefe, aby zakupiło i zatłoczyło dodatkowe wolumeny gazu ziemnego do krajowych magazynów.