Niemiecki przemysł motoryzacyjny z najniższym zatrudnieniem od 2005 roku, spadek o 42 300 etatów w rok

Rekordowo niskie zatrudnienie w niemieckiej motoryzacji

Według danych Federalnego Urzędu Statystycznego (Destatis), pod koniec pierwszej połowy 2026 roku niemiecki przemysł motoryzacyjny zatrudniał 691 500 osób. To najniższa liczba od czasu rozpoczęcia prowadzenia porównywalnych statystyk w 2005 roku. W ciągu roku liczba pracowników zmniejszyła się o 42 300, czyli o 5,8%, co stanowi głębszy spadek niż w jakimkolwiek innym dużym sektorze przemysłowym. W całym przetwórstwie zatrudnienie spadło o 144 100 osób (2,7%) do 5,29 mln. Mimo kurczenia się, motoryzacja pozostaje drugim co do wielkości pracodawcą przemysłowym w Niemczech, ustępując jedynie budowie maszyn, która zatrudnia 905 900 osób (spadek o 2,7%).

Redukcje etatów najbardziej dotknęły dostawców części i akcesoriów, gdzie zatrudnienie spadło o 7,6%. Producenci pojazdów stracili 6,1% siły roboczej. Wyjątkiem był segment producentów nadwozi, zabudów i przyczep, w którym zatrudnienie wzrosło o 10% do 42 800 osób. W Badenii-Wirtembergii, kluczowym ośrodku motoryzacyjnym, w sektorze pracowało 196 452 osób, co oznacza spadek o 11 344 etaty (5,5%) rok do roku, jak podał urząd statystyczny kraju związkowego w Fellbach.

Motoryzacja-5,8%

Produkcja metali-3,8%

Przemysł chemiczny-3,6%

Sprzęt elektryczny-3,4%

Budowa maszyn-2,7%

Motoryzacja

-5.8 %

Produkcja metali

-3.8 %

Przemysł chemiczny

-3.6 %

Sprzęt elektryczny

-3.4 %

Budowa maszyn

-2.7 %

Dane z tekstu artykułu

Zapowiedziane cięcia nieujęte w danych

Liczby Destatis nie uwzględniają jeszcze niedawno ogłoszonych planów restrukturyzacji największych niemieckich producentów i dostawców. BMW zapowiedziało likwidację około 8000 miejsc pracy na świecie. W Grupie VW, obejmującej Porsche i Audi, zarząd toczy spór o podwojenie trwającej już redukcji 50 000 etatów. Bosch planuje cięcia do 22 000 miejsc pracy w swoich oddziałach na świecie, a ZF likwiduje 14 000 etatów w Niemczech. Mercedes-Benz zredukował już tysiące stanowisk.

Grupa VW (trwające)50 000

Bosch (do)22 000

ZF (Niemcy)14 000

BMW (na świecie)8000

Grupa VW (trwające)

50000 miejsca pracy

Bosch (do)

22000 miejsca pracy

ZF (Niemcy)

14000 miejsca pracy

BMW (na świecie)

8000 miejsca pracy

Dane z tekstu artykułu

Rosnąca presja strukturalna

Barometr branżowy EY wykazał, że od 2019 roku, czyli okresu przed pandemią, branża motoryzacyjna straciła 16% miejsc pracy, co odpowiada 142 400 stanowiskom. Ekspert EY Jan Brorhilker spodziewa się dalszych redukcji.

„Wiele firm ma przed sobą jeszcze długą drogę restrukturyzacji. W obliczu wysokich kosztów pracy, słabej dynamiki produktywności i rosnącej konkurencji międzynarodowej, wiele przedsiębiorstw planuje nawet zaostrzyć redukcję zatrudnienia w Niemczech.”

Ferdinand Dudenhöffer, ekspert motoryzacyjny, przewiduje, że do 2030 roku niemiecki przemysł motoryzacyjny skurczy się do 500 000 miejsc pracy lub mniej. Wskazuje na niekorzystne koszty w kraju, zauważając, że nowe moce produkcyjne powstają na Węgrzech, w Rumunii, Hiszpanii i Turcji. Hyundai zainwestował niedawno 250 mln euro w swój zakład w Izmit w Turcji, aby produkować tam nowy pojazd elektryczny „Ioniq 3”.

Problemy handlowe i debata polityczna

Zależny od eksportu niemiecki przemysł mierzy się z rosnącą presją globalną. Wysokie cła wprowadzone przez prezydenta USA Donalda Trumpa osłabiły niemiecki eksport, podczas gdy Chiny coraz częściej wytwarzają produkty samodzielnie. Niemiecki eksport do Chin spadł w pierwszej połowie 2026 roku o ponad 12% do 37 mld euro, a eksport do USA zmalał o około 6% do 74 mld euro.

„Te liczby pokazują, z jaką siłą szok chiński uderza w niemiecki przemysł.”

Prezes VDA Hildegard Müller wezwała do działań politycznych, wskazując na wysokie koszty pracy i energii, długotrwałe procedury, biurokrację oraz niszczejącą infrastrukturę jako bariery inwestycyjne.

„Wszystko, co wzmacnia lokalizację, tworzy wzrost i pomaga utrzymać zatrudnienie, musi znaleźć się na szczycie agendy w Berlinie, a także w Brukseli.”

Sebastian Dullien, ekonomista z powiązanego ze związkami zawodowymi instytutu IMK, argumentował, że próby poprawy konkurencyjności poprzez obniżki płac lub redukcję świadczeń socjalnych mijają się z celem, wskazując na politykę przemysłową Chin jako główne wyzwanie. VDA ostrzegało w maju, że do 2035 roku zagrożonych może być nawet 225 000 miejsc pracy.