
Nie żyje Siim Kallas, były premier Estonii i wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej. Miał 77 lat
Siim Kallas, były premier Estonii, prezes banku centralnego oraz wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej, zmarł w wieku 77 lat. Polityk przez ponad trzy dekady kształtował życie publiczne w Tallinnie i Brukseli.
Odejście estońskiego i europejskiego męża stanu
Były premier Estonii i komisarz europejski Siim Kallas zmarł w wieku 77 lat, co potwierdziła jego rodzina 23 sierpnia 2026 r. Informację przekazała córka polityka, Kaja Kallas, pełniąca funkcję Wysokiego Przedstawiciela Unii Europejskiej do spraw zagranicznych. Kallas zmarł w nocy z 22 na 23 sierpnia 2026 r. po wycofaniu się z aktywnej polityki w 2024 r. ze względu na stan zdrowia. W trakcie swojej ponad trzydziestoletniej kariery pełnił funkcje premiera, ministra spraw zagranicznych, ministra finansów oraz prezesa banku centralnego Estonii, a następnie przez dekadę pracował w Komisji Europejskiej w Brukseli.
Z wielkim smutkiem muszę ogłosić, że mój drogi ojciec, Siim Kallas, odszedł zeszłej nocy.
Budowa państwa i integracja euroatlantycka
Kallas, z wykształcenia ekonomista, objął stanowisko prezesa Banku Estonii w 1991 r. po odzyskaniu przez kraj niepodległości. Był jednym z głównych architektów reformy monetarnej i wprowadzenia narodowej waluty. W 1994 r. założył liberalno-demokratyczną Partię Reform, zdobywając mandat do parlamentu i obejmując w 1995 r. urząd ministra spraw zagranicznych. Podczas sprawowania funkcji szefa dyplomacji, a później premiera, Kallas przeprowadził Estonię przez negocjacje akcesyjne z instytucjami zachodnimi. W 2002 r. pod jego rządami kraj zakończył rozmowy o przystąpieniu do Unii Europejskiej i otrzymał zaproszenie do NATO.
- Mianowany prezesem Banku Estonii w celu przeprowadzenia reformy monetarnej
- Założył liberalno-demokratyczną Partię Reform
- Wybrany do parlamentu i mianowany ministrem spraw zagranicznych
- Jako premier sfinalizował negocjacje akcesyjne do UE i otrzymał zaproszenie do NATO
- Mianowany pierwszym komisarzem europejskim z Estonii
- Mianowany wiceprzewodniczącym Komisji Europejskiej i komisarzem ds. transportu
- Mianowany przewodniczącym grupy wysokiego szczebla ds. uproszczenia dostępu do funduszy UE
- Kandydował na urząd prezydenta Estonii
- Wycofał się z życia politycznego z powodów zdrowotnych
- Zmarł w wieku 77 lat
Dekada w Brukseli i reformy administracyjne
Po przystąpieniu Estonii do Unii Europejskiej w 2004 r. Kallas został pierwszym komisarzem europejskim z tego kraju. W Komisji pod przewodnictwem José Manuela Barroso początkowo odpowiadał za sprawy gospodarcze i walutowe, a w latach 2010–2014 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Europejskiej oraz komisarza ds. transportu. Po zakończeniu drugiej kadencji w Kolegium Komisarzy został zaproszony przez komisarz ds. polityki regionalnej Corinę Crețu do przewodniczenia grupie wysokiego szczebla ds. uproszczenia zasad dostępu do funduszy europejskich w mandacie 2014–2019. Grupa ta opracowała rekomendacje mające na celu uproszczenie przepisów dotyczących finansowania unijnego we wszystkich państwach członkowskich.
Europejskie hołdy i dziedzictwo polityczne
Po zakończeniu mandatu europejskiego Kallas kandydował na urząd prezydenta Estonii w 2016 r., a w 2024 r. wycofał się z życia politycznego z powodów zdrowotnych. Europejscy urzędnicy i byli współpracownicy podkreślali jego wkład w budowę estońskiej państwowości oraz pracę w instytucjach europejskich. Europosłanka Roberta Metsola zwróciła uwagę na jego rolę w tworzeniu fundamentów gospodarczych Estonii i europejskim zarządzaniu.
Myślę o odwadze potrzebnej do odbudowy państwa i wprowadzenia własnej waluty na początku lat 90., a także o cichym przekonaniu, które wniósł do Brukseli. Estonia i Europa są lepsze dzięki jego życiowej pracy.
Była komisarz europejska Corina Crețu doceniła jego pracę nad uproszczeniem regulacji podczas swojej kadencji w latach 2014–2019. Crețu złożyła kondolencje rodzinie, w tym córce Kaji Kallas, która kierowała estońskim rządem w latach 2021–2024, zanim objęła stanowisko w drugiej Komisji pod przewodnictwem Ursuli von der Leyen.
Zachowam pamięć o człowieku wielkiej wartości, przekonanym Europejczyku, wyjątkowym koledze i profesjonaliście, którego wkład pozostanie w historii europejskiej budowy.


