Hans Traxler, satyryk i współzałożyciel magazynu „Titanic”, zmarł w wieku 97 lat we Frankfurcie

Wczesne życie i powojenne początki

Niemiecki karykaturzysta, ilustrator i pisarz Hans Traxler zmarł 24 sierpnia 2026 roku we Frankfurcie nad Menem w wieku 97 lat. Rodzina artysty przekazała informację o jego śmierci 26 sierpnia za pośrednictwem Caricatura Museum Frankfurt oraz władz miasta. Traxler urodził się 21 maja 1929 roku w czeskim Herrlich w rodzinie austriackiej. Za swoją główną wczesną inspirację uważał historie obrazkowe Wilhelma Buscha. W wieku 14 lat został skierowany do wojskowego obozu szkoleniowego, a w 1944 roku wstąpił do jednostki łączności, aby uniknąć wysłania na front. Pod koniec kwietnia 1945 roku uciekł przez Rudawy do Saksonii, a następnie osiadł w Ratyzbonie, gdzie w powojennym chaosie zmarli jego rodzice. W Ratyzbonie Traxler uczył się pod okiem byłego dyrektora Akademii Praskiej, Maxa Geyera, a w wieku 17 lat sprzedał swój pierwszy rysunek monachijskiemu magazynowi ilustrowanemu. W 1951 roku przeniósł się do Frankfurtu nad Menem, aby studiować malarstwo w Städelschule.

Traxler wspominał później swoje życiowe oddanie rysunkowi i wczesną karierę zawodową.

Właściwie pracuję jako karykaturzysta od 17. roku życia i zawsze z tego żyłem. Nigdy nie miałem innego źródła dochodu.

Powstanie „Pardon” i „Titanic”

W 1962 roku Traxler współtworzył magazyn satyryczny „Pardon”. W latach 60. dołączył do grupy artystów, w której znaleźli się Robert Gernhardt, Chlodwig Poth i F.K. Waechter, tworząc kolektyw znany jako Neue Frankfurter Schule. Spory z wydawcą „Pardonu”, Hansem A. Nikelem, skłoniły grupę do odejścia z redakcji w latach 70. W 1979 roku kolektyw założył własne pismo, magazyn satyryczny „Titanic”. Traxler stworzył wizualną oprawę rymowanego motta grupy autorstwa F. W. Bernsteina, przedstawiając członków jako pięć łosi. Rysunek łosi stał się symbolem Caricatura Museum Frankfurt, które w 2008 roku postawiło na frankfurckim nabrzeżu brązowy pomnik tego zwierzęcia.

Karykatury Helmuta Kohla i parodie literackie

Traxler zyskał szerokie uznanie w całych Niemczech Zachodnich dzięki karykurom politycznym kanclerza Helmuta Kohla. Współpracując z satyrykiem Peterem Knorrem, Traxler przedstawił Kohla jako gruszkę, tworząc trwały wizerunek w niemieckiej kulturze politycznej lat 80. Ich wspólne publikacje obejmowały m.in. „Birne - das Buch zum Kanzler” z 1982 roku, książkę obrazkową „Birne zaubert” oraz „Birnes letzte Abenteuer”. Nadburmistrz Frankfurtu Mike Josef zauważył, że Traxler stworzył ikoniczny język wizualny dla zbiorowej pamięci Republiki Federalnej. Wcześniej, w 1963 roku, Traxler wydał pod pseudonimem Georg Ossegg parodię naukową „Die Wahrheit über Hänsel und Gretel”, opisującą fikcyjne wykopaliska archeologiczne w miejscu domku czarownicy z piernika w lesie Spessart.

Książki, sztuka publiczna i filozofia artystyczna

Traxler napisał i zilustrował ponad 30 książek, tworząc również ilustracje do dzieł Johanna Wolfganga von Goethego, Heinricha Heinego, Williama Shakespeare’a i Marka Twaina. W latach 90. jego książka „Aus dem Leben der Gummibärchen” stała się pierwszym tomem niemieckiego rysownika wydanym w Stanach Zjednoczonych. Opublikował również ilustrowane wspomnienia z dzieciństwa „Mama, warum bin ich kein Huhn?” oraz książki dla dzieci, w tym „Paula die Leuchtgans”. W 2005 roku Traxler zaprojektował pomnik ICH-Denkmal we frankfurckim Grüngürtel w pobliżu Gerbermühle. Instalacja składa się z piaskowcowego cokołu z napisem ICH (JA), pozwalając każdemu odwiedzającemu stać się własnym pomnikiem w myśl idei, że każdy człowiek jest wyjątkowy. Traxler pozostał aktywny zawodowo po dziewięćdziesiątce, publikując nową książkę w 2024 roku. Szefowa wydziału kultury we Frankfurcie Ina Hartwig stwierdziła, że Traxler był jedną z najwybitniejszych postaci sztuki komiksowej, której wpływ będzie inspirował przyszłe pokolenia.

Opowiadając o swoim podejściu do pisania dla czytelników w każdym wieku, Traxler wyjaśnił swoją filozofię.

Traktuję książkę dla dzieci równie poważnie, jak książkę dla dorosłych.