Nauru oficjalnie zmienia nazwę na Naoero, przywracając tradycyjne określenie kraju

Oficjalna zmiana nazwy

Pacyficzne państwo wyspiarskie znane dotychczas jako Nauru oficjalnie stało się Republiką Naoero, poinformował w ubiegłym tygodniu prezydent David Adeang. Zmiana wynika z poprawki do konstytucji, zaproponowanej w styczniu i przyjętej przez parlament w maju, która wymagała dwóch tur głosowania. Choć rząd początkowo planował przeprowadzenie referendum, ustawodawcy po szerokich konsultacjach uznali, że głosowanie powszechne jest zbędne. W oświadczeniu opublikowanym w czwartek na profilu rządu na Facebooku wskazano, że decyzja przywraca krajowi jego tradycyjną nazwę.

Decyzja o rezygnacji z referendum zapadła po wnikliwym rozważeniu sprawy, ponieważ Naoero nie jest nową nazwą, którą ludność musi dopiero przyswoić.

Nazwa Naoero odpowiada pisowni i wymowie w języku narodowym, wymawianej jako „Now-ero”, a nie w sposób narzucony przez kolonizatorów jako „Now-roo”. Międzynarodowy kod kraju zmieni się z NRU na NRO, a obywateli będzie się określać mianem dei-Naoero zamiast Nauruan.

Dziedzictwo kolonialne i tożsamość

Rząd przekazał, że nazwa Nauru powstała, ponieważ obcokrajowcy mieli trudności z wymową Naoero, co było kwestią wygody, a nie wyboru. Wcześniejsze oświadczenie określiło nazwę międzynarodową jako narzuconą w czasach kolonialnych. Zmiana ma na celu wzmocnienie tożsamości narodowej i dziedzictwa kulturowego.

Nie chodzi tu o politykę, lecz o tożsamość, dziedzictwo, zachowanie spuścizny naszych przodków i wzmocnienie przyszłości naszych dzieci.

Nazwa Naoero widnieje już w godle państwowym i jest używana wewnątrz społeczności, zaznaczył rząd. W oświadczeniu dodano, że nazwa „nigdy nie została utracona, a jedynie czekała na pełne uznanie”.

Burzliwa historia

Ten niewielki atol koralowy, zajmujący około 21 kilometrów kwadratowych, zamieszkuje około 12 000 osób. Jest to trzeci pod względem liczby ludności najmniejszy kraj świata po Tuvalu i Watykanie oraz drugie najmniejsze państwo członkowskie ONZ, wyprzedzające Monako. Skolonizowana przez Niemcy w 1888 roku wyspa była później administrowana przez Australię, Japonię oraz jako terytorium powiernicze przez Australię, Nową Zelandię i Wielką Brytanię, aż do uzyskania niepodległości w 1968 roku. Wydobycie fosforytów przyniosło ogromne bogactwo w latach 70., jednak upadek tej branży doprowadził kraj na skraj ruiny gospodarczej w latach 90.

Zagrożenie klimatyczne i przyszłość

Obecnie Naoero znajduje się w grupie państw najbardziej zagrożonych podnoszeniem się poziomu mórz w wyniku zmian klimatu. Rząd uruchomił program płatnego obywatelstwa, aby przyciągnąć inwestycje zagraniczne, które mają sfinansować relokację ludności i infrastruktury z dala od wdzierającego się oceanu. Prezydent Adeang określił zmianę nazwy jako „początek odnowionej dumy narodowej”.

Uznanie międzynarodowe

Strona internetowa ONZ wymienia obecnie kraj jako Naoero, zgodnie z wnioskiem rządu złożonym w czerwcu. Ministerstwa spraw zagranicznych Australii i Nowej Zelandii, a także ambasady USA i Chin w regionie, również przyjęły nową nazwę na swoich stronach internetowych. Proces przejścia trwa, a rząd formalnie powiadomił organizacje międzynarodowe i inne państwa. Palau, położone na zachodnim Pacyfiku, jest czwartym pod względem liczby ludności najmniejszym krajem świata.