
Włochy gospodarzem ćwiczeń nuklearnych NATO Steadfast Noon z udziałem 17 państw sojuszniczych
Siedemnaście państw sojuszniczych skieruje swoje samoloty do północnych Włoch w dniach 13–23 października 2026 r. w ramach rutynowych ćwiczeń odstraszania, które odbędą się bez użycia amunicji jądrowej.
Zakres ćwiczeń i zaangażowane bazy lotnicze
Włochy będą gospodarzem dorocznych ćwiczeń odstraszania nuklearnego NATO, Steadfast Noon, które rozpoczną się 13 października 2026 r. Szkolenie potrwa dziesięć dni, do 23 października, a operacje będą prowadzone głównie z bazy lotniczej Aviano w prowincji Pordenone oraz bazy Ghedi w prowincji Brescia. Działania lotnicze obejmą również otaczającą przestrzeń powietrzną oraz dodatkowe obiekty w obszarze odpowiedzialności Sojuszu. Siedemnaście państw członkowskich NATO weźmie udział w manewrach, wykorzystując samoloty zdolne do przenoszenia zarówno broni konwencjonalnej, jak i jądrowej. Włoskie siły powietrzne oraz przedstawiciele NATO potwierdzili, że podczas lotów nie będzie używana broń jądrowa ani amunicja bojowa. Operacja skupia się wyłącznie na weryfikacji standardów bezpieczeństwa, procedur technicznych oraz wielonarodowej koordynacji załóg lotniczych.
- 2024
- 13 państwa
- 2025
- 14 państwa
- 2026
- 17 państwa
Przekaz dyplomatyczny i polityka nuklearna
Liczba uczestników dorocznych ćwiczeń wzrosła do 17 państw w 2026 r. w porównaniu z 14 w 2025 r. i 13 w 2024 r. Choć początkowy komunikat Włoch przedstawiał manewry jako rutynowe działania odstraszające, dyrektor ds. polityki nuklearnej NATO Nassima Barrows doprecyzowała, że Steadfast Noon to ćwiczenia nuklearne prowadzone w pełnym porozumieniu z Rzymem. Włoscy urzędnicy ds. obronności zauważyli, że Włochy gościły już te ćwiczenia sześciokrotnie, w latach 2010, 2013, 2014, 2018, 2021 i 2023. W Rzymie grupa parlamentarzystów zapowiedziała złożenie formalnego zapytania w celu sprawdzenia, czy ćwiczenia obejmują amerykańską broń jądrową składowaną w Europie. Sekretarz generalny NATO Mark Rutte bronił dorocznych ćwiczeń jako niezbędnego wymogu bezpieczeństwa zbiorowego.
Ćwiczenia pomagają nam zapewnić bezpieczne, skuteczne i wiarygodne zdolności do zachowania pokoju, zapobiegania przymusowi i odstraszania od agresji. Wysyłają również jasny sygnał jedności i determinacji.
- Włochy i NATO publicznie ogłaszają harmonogram ćwiczeń
- Rozpoczęcie operacji lotniczych z baz Aviano i Ghedi
- Zakończenie dziesięciodniowych ćwiczeń odstraszania
Napięcia wokół Królewca
Szkolenie odbywa się w cieniu ostrej wymiany zdań między zachodnimi urzędnikami a Moskwą w kwestii bezpieczeństwa w regionie bałtyckim. W dokumencie przekazanym NATO rosyjscy urzędnicy oskarżyli Sojusz o nieodpowiedzialny i awanturniczy kurs, który stwarza ryzyko bezpośredniej konfrontacji zbrojnej. Moskwa zarzuciła NATO plany symulacji operacyjnej blokady Królewca, rosyjskiej eksklawy bałtyckiej, i ostrzegła, że rozważy użycie pełnego arsenału w przypadku izolacji tego terytorium. Przedstawiciele NATO odrzucili te twierdzenia, wskazując, że Steadfast Noon zaplanowano z dużym wyprzedzeniem i nie jest ono wymierzone w żadnego konkretnego przeciwnika. Zespoły monitorujące Sojuszu nie wykryły żadnych strategicznych zmian w rozmieszczeniu rosyjskich sił.
Oczywiście bardzo uważnie monitorujemy Rosję. Nie zaobserwowaliśmy większych zmian w ich postawie, które budziłyby niepokój.
Zobowiązania obronne sojuszników
Dowództwo wojskowe podkreśliło, że wspólna gotowość pozostaje kluczowa dla wszystkich uczestniczących sił powietrznych. Szef operacji nuklearnych NATO, pułkownik David Bull, stwierdził, że misja nuklearna wymaga wysokich standardów i skoordynowanej dyscypliny zbiorowej ponad granicami państwowymi. Równolegle do przygotowań wojskowych, sekretarz stanu USA Marco Rubio odniósł się do kwestii podziału obciążeń w Sojuszu podczas przystanku dyplomatycznego na lotnisku w Atenach, przed wylotem do Portugalii. Rubio wezwał europejskich sojuszników do zwiększenia krajowych wydatków na obronność, zauważając, że silniejsi członkowie wzmacniają cały Sojusz. Rubio wskazał na wzrost niemieckich wydatków wojskowych jako pozytywny wskaźnik, przyznając jednocześnie, że w kilku państwach członkowskich istnieje wewnętrzny opór wobec wyższych budżetów obronnych.


